امروز مکرر شنیدم که آدم‌های مختلف به جای خالی آدم‌ها اشاره می‌کردن و این باعث شد از خودم بپرسم : " من چجوری‌ام و اگه نباشم جای خالی‌‌ام حس می‌شه ؟ "

لطفا استفاده از این بروکلی رو 🥦 عادی‌سازی کنید .

خیلی گویای ‌همه‌چیزه 🥦 .

در طول روز زخم‌هایم را نادیده می‌گیرم .. دیگر برایم مهم نیستند .

برای وی‌ین :>

وای این پنگوئن‌رو نگااا ✨ ..

آنگاه که اندوه بر من چیره می‌شود، اندامم بی‌اختیار به سوی نظافت می‌رود؛ گویی نظافت، فاصله‌ای‌ست میان من و غم. امروز، خانه‌مان بیش از همیشه برق می‌زند. - نرگس تیر چهارصد و چهار

ء |

این جمله را بارها می‌خوانم .. آیا من اینگونه ام ؟ مرزهایی وجود دارد که خودم سبب ساختشان بودم و نمی‌توانم از آن‌ها عبور کنم ؟ این‌جمله را شاید قبول نداشته باشم ولی درست است .. من خودم سبب ساخت مرزهایی شدم و هیچ‌گونه نمی‌توانم از آن‌ها عبور کنم . شاید ویژگی ممتازم باشد .. شاید گاهی اوقات بد .. اما می‌دانم این مرزها خیلی از اوقات باعث موفقیتم شده‌اند .. وقتی ادم در زندان گیر می‌افتد نمی‌تواند جایی برود ‌؛ و شاید همین مرزها در عین زندان بودنشان مرا راهنمایی کردند به دنیای پر فراز و نشیب داخل مرزها .

"او با چشمانش آسمان را می شکافت" نگاهش بارانی از معنا بود بر زمین تشنه ی کلمات .

گاهی آبی اش آسمان را به رقابت می‌خواند.. گاهی سبزش جنگل ها را به حسرت وا‌می‌داشت . اما در شب ، سیاهی‌اش از تاریکی عالم عمیق تر بود؛ تاریکی‌ای که در آن ، نور حقیقت می درخشید .