داشتم فکر می‌کردم که اگه باید بین نامیرا بودن و میرا بودن یکی‌رو انتخاب کنم ؛ احتمالا انتخابم کدوم بود .. و این رو فهمیدم که این یک حقیقت اجتناب ناپذیره .. که جهان ما میراست ؛ با تمام اتفاقاتش خوشی ، رنج لبخند و غم هاش و بنظرم آدمای کمی هستن که علاوه بر آگاهی به این مسئله سخت نمیگیرن ! و به قولی راحت میگیرن و میتونن خودشون با تغییر وقف بدن.. من زیاد از دیالوگا استفاده میکنم و زیاد از علی مصطفا به آدمای دورم میگم" رهاش کن بره رئیس " . خودم؟ بلد نیستم رها کنم . شاید اگه بلد بودم میگفتم : "نامیرایی انتخابمه " . جهان ما انقدر شگفت انگیزه که تا اخرش خوش بگذره ولی من بلد نیستم.. * رنج ها منو تو خودشون گاهی بیشتر از ظرفیتم هم غرق میکنه .. خوشی‌ها رو زیادی پایدار میدونم . یه بار یک نفر بهم گفت : " که میدونی تو داری از تصورت از ادما ضربه میخوری انقدر همه چیز خوب نبین . " اما من نقطه تعادل ندارم ! روابطم یا خیلی برام مهمه یا اصلا مهم نیست .. یا شاید اگه بخوام عمیق تر نگاه کنم نقطه تعادل هیچ چیز رو تا حالا نتونستم پیدا کنم . یا صفر یا صد.. من به ضعف هام زیادی آگاهم پس نامیرایی برام مثل یه رنج رو به تکراره.. * من ترجیح‌می‌دم تموم شم و مثل یه نقطه تو کهکشانمون فراموش * ..

زندگی جز این چیه عزیزمن ؟! جز همین لحظه ها ؛ لحظه های ساده ِساده .

روزهای‌اردی‌بهشتی عزیزم ((((( : الان که از دور بهتون نگاه‌می‌کنم چقدر عجیب و زیبایین . اون‌روزها تمام‌احساسات درهم‌تنیده بود و تشخیص‌شون‌سخت ! منتظر اردی‌بهشت بعدی‌ می‌مونم .

دلتنگی برای لحظاتی که درحال رخ دادن ِ ؛ من رو غم‌گین میکنه . وقتی می‌فهمم قلمم هم جوابگوی ثبت نیست ؛ بیشتر غم‌گین می‌شم .. روزهای عزیزم ؛ تو یادم با جزئیات بمونید ☁️ * .

حرف بزنیددرمورد رندوم‌ترین چیز‌ها . https://abzarek.ir/service-p/msg/2212614

برام‌بگو اگه بتونی نامیرا بودن رو انتخاب‌کنی .. انتخابش خواهی کرد ؟ دلیلت ؟

فیلم فارست‌گامپ رو دیدین ؟ فیلم خیلی‌جالبیه . فارست‌گامپ با اینکه کند ذهن‌بوده تقریبا ولی با مصمم بودنش و یک‌مقدار خنگ بودنش تقریبا تو هر حوزه‌ای بهترین‌رو کسب کرده ! دوست‌داشتید ببینید .

~.~

دلم برای‌قم تنگ‌شد .

تک‌تک عناصر قم .. اصلا هوایی که اونجا نفس‌می‌کشیدم .

برای‌تمام‌چیزهایی که تورا آزرده‌خاطر می‌کند * ( :