eitaa logo
زوار العباس علیه السلام
179 دنبال‌کننده
463 عکس
244 ویدیو
7 فایل
اللهم عجل لولیک الفرج و فرجنا بفرجه
مشاهده در ایتا
دانلود
علیه‌السلام از حضرت علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: «خداوند فرشتگانی دارد که موکّل بر قبر مطهّر علیه‌السلام هستند؛ پس هنگامی که فردی آن حضرت را اراده کند، گناهانش را در اختیار آن فرشتگان قرار می‌دهند؛ پس به ازای هر قدمی که در این راه بر می‌دارد، گناهانش را پاک می‌کنند و به ازای قدم دیگری که بر می‌دارد، حسناتش را مضاعف می‌گردانند؛ پس پیوسته حسناتش زیاد می‌شود تا جایی که بر او واجب می‌گردد؛ سپس فرشتگان او را در بر می‌گیرند و تقدیس می‌نمایند؛ پس ملائکۀ آسمان ندا می‌کنند که: "زوّار قبر حبیب خدا را مقدّس بدارید!" سپس هنگامی که غسل می‌کنند، صلّی‌الله‌علیه‌وآله ایشان را ندا می‌کند که: "همراهی من در بهشت بشارت‌تان باد!" پس علیه‌السلام آنان را ندا می‌کند که: "من حوائج‌تان و از شما را در دنیا و آخرت ضامن هستم!" سپس آن فرشتگان، زوّار را از جانب راست و چپ احاطه می‌کنند تا اینکه به سوی اهل و دیار خود بازگردند.» ثواب الأعمال (شیخ‌صدوق)، ص۹۱ المزار الکبیر (ابن‌مشهدی)، ص۳۲۹ .
قَالَ اَلْإِمَامُ اَلصَّادِقُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : إِنَّ أَرْضَ كَرْبَلَاءَ وَ مَاءَ الْفُرَاتِ‏ أَوَّلُ‏ أَرْضٍ‏ وَ أَوَّلُ مَاءٍ قَدَّسَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى … حضرت امام صادق صلوات الله علیه می فرمایند : سرزمین کربلا و آب فرات، اولین زمین و نخستین آبى بودند که خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشید کامل الزیارات، ص 271 .
امام صادق علیه‌السلام:أنَّ زَائِرَهُ لَیَخْرُجُ مِنْ رَحْلِهِ فَمَا یَقَعُ فَیْئُهُ عَلَى شَیْ‏ءٍ إِلَّا دَعَا لَهُ، فَإِذَا وَقَعَتِ الشَّمْسُ عَلَیْهِ، أَکَلَتْ ذُنُوبَهُ کَمَا تَأْکُلُ النَّارُ الْحَطَب‏. وَ مَا تُبْقِی الشَّمْسُ عَلَیْهِ مِنْ‏ ذُنُوبِهِ شَیْئاً، فَیَنْصَرِفُ وَ مَا عَلَیْهِ ذَنْب‏ امام صادق علیه‌السلام فرمودند: زائرِ حسین علیه‌السلام وقتى به قصد زیارت از خانه‏‌اش خارج می‌شود، سایه‏‌اش بر چیزى نمی‌افتد، مگر اینکه آن چیز برایش دعا می‌کند و هنگامى که آفتاب بر او بتابد، گناهانش را از بین می‌برد، همان‌طور که آتش هیزم را از بین می‌برد. کامل الزیارات، ص۲۷۹ .
عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ قَالَ الصَّادِقُ صلوات الله علیه ... وَ قُلْ لَبَّيْكَ دَاعِيَ اللَّهِ لَبَّيْكَ سَبْعاً وَ قُلْ- إِنْ كَانَ لَمْ يُجِبْكَ بَدَنِي عِنْدَ اسْتِغَاثَتِكَ وَ لِسَانِي عِنْدَ اسْتِنْصَارِكَ- فَقَدْ أَجَابَكَ قَلْبِي وَ سَمْعِي وَ بَصَرِي وَ رَأْيِي وَ هَوَايَ عَلَى التَّسْلِيمِ لِخَلَفِ النَّبِيِّ الْمُرْسَلِ ... امام صادق صلوات الله علیه در خلال کیفیت یکی از زیارتنامه های امام حسین صلوات الله علیه می فرماید: ... و هفت مرتبه بگو : «لَبَّيْكَ دَاعِيَ اللَّهِ لَبَّيْكَ» (بله ، بله ، ای دعوت کننده به خدا) و بگو: اگر پيكرم به هنگام کمک خواهى ات پاسخت نگفت و زبانم به هنگام یاری طلبی ات جوابت نداد، همانا دل و گوش و چشم و انديشه و خواستم ، اجابت کرد تو را ـ كه جانشين پيامبر فرستاده شده هستی ... كامل الزيارات - ط دار المرتضوية صفحه 230 باب 79 حدیث 17 بحار الأنوار - ط مؤسسةالوفاء جلد 101 صفحه 179 .
امام صادق علیه السلام فرمودند: روز قیامت منادى ندا مى كند: زوّار قبر امام حسين عليه السّلام كجا هستند؟! خلق بسيارى به پا مى خيزند. به ايشان گفته مى شود دست هر كسى را دوست داريد بگيريد و به بهشت ببريد. سپس شخصى كه جزء زائرين است هر كسى را كه بخواهد گرفته و به بهشت مى برد. حتى بعضى از مردم به برخى ديگر مى گويند: اى فلانى من را مى شناسى؟ من كسى هستم كه در فلان روز در فلان مجلس براى تو ايستاده و احترام از تو نمودم پس من را نيز درياب. زائر او را نيز گرفته و به بهشت داخل نموده بدون اينكه دافع و مانعى در بين باشد. کامل الزیارات، باب ۶۸، حدیث ۵ .
مرحوم شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان - آداب زیارت بخشی از مواردی که در زیارت باید رعایت شود را می آورد و مورد بیست و هفتم این است: ●السابع والعشرون : قال الشهيد : إن من جملة الآداب تعجيل الخروج عند قضاء الوطر من الزيارة لتعظيم الحرمة وليشتدَّ الشوق. ●بیست و هفتم: شیخ شهید فرموده: از جمله آداب، شتاب کردن در برگشت از شهر زیارتی است، البته زمانی که بهره خود را از زیارت درک کرده باشد و این شتاب برای فزونی تعظیم و احترام و شدت شوق به رجوع، برای زیارت پس از آن است. الدروس الشرعية جلد 2 صفحه 24 مفاتیح الجنان آداب زیارت جواهر الكلام جلد 20 صفحه 102 الحدائق الناضرة جلد 17 صفحه 422 مرآة الكمال جلد 3 صفحه 226 بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث جلد 97 صفحه 135 برای کربلا بالخصوص در حدیث معصوم داریم که زود زیارت کن و برگرد: فَزُرْهُ ... وَ انْصَرِفْ وَ لَا تَتَّخِذْهُ وَطَناً. (تهذيب الأحكام جلد 6 صفحه ۷۶) و مشهور است که برخی می گویند بیش از سه روز ماندن در کربلا قساوت قلب می آورد. زیارت کربلا آداب خودش را دارد که انجام همه اش ساده هم نیست: گرسنه باش ، تشنه باش ، ژولیده باش ، غبارآلود باش ، گرفته و دَرهَم و محزون باش ، گریان باش ، اذن دخول بخوان ، عقب عقب از حرم مطهر خارج شو ، حلویات و شیرینی جات نخور ، مراء و جدل و جَرّ و بحث نکن ، غذاهای لذیذ نخور ، گوشت نخور ، عطر نزن ، سرمه نزن ، روغن نمال ، با ذکر گفتن زیارت کن ، پیاده باش ، پا برهنه باش ، چند روز قبل زیارت کربلا روزه بگیر ، چشمت را حفظ کن ، بیشتر سکوت کن ، خاضع و خاشع باش ، تقیه را رعایت کن ، قسم نخور ، با همسفرانت خوش سفر باش و مصاحبت نیکو داشته باش ، از سایر زوار دستگیری کن ، مشغول نماز و عبادت باش ، غسل زیارت کن ، به این طرف و آن طرف توجه نکن ، اموال و اشیائی که برای تو نیست را تصاحب نکن ، واجبات را انجام بده ، حرام ها را ترک کن و... توجه: ما به چه میزان از این آداب ☝️بهره برده و عمل میکنیم؟؟؟ چرا یه عده ، حرمت کربلای معلی رو نگه نمیدارن؟؟ هر چیزی حساب و کتاب داره درد دلم زیاده و ....
مرحوم آیة الله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی {مشهور به صاحب عُروه} برای صله ارحام عازم یزد بود‌. یک قطعه کفن برای خودش خریده و در حرم امیرمؤمنان علیه‌السّلام همۀ قرآن را بر آن نوشته، سپس در حرم امام حسین علیه‌السّلام زیارت عاشورا را با تربت بر اطراف آن نوشته بود! در این سفر این کفن را با خودش به یزد می‌بَرد، در شب اول ورودش به یزد، در منزل یکی از دخترانش استراحت می‌کند! در همان شب حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام به خوابش آمده و می‌فرماید: «یکی از دوستان ما فوت کرده! در مزار یزد منتظر کفن است، ما دوست داریم این کفن به او اهداء شود!» سید یزدی بیدار شده و می‌خوابد، بار دیگر این رؤیا تکرار می‌شود، لباس پوشیده به قبرستان یزد می‌رود و می‌بیند شخصی به نام «کریم سیاه» فوت کرده، او را غسل داده روی سنگ نهاده منتظر کفن هستند! تا ایشان می‌رسد، شخصی می‌گوید: کفن را آوردند! سید یزدی از او می‌پرسد: شما چه کسی هستید؟ آن شخص می‌گوید: همان آقایی که به شما امر فرموده کفن بیاورید، به ما نیز امر فرموده که برای تجهیز و دفن ایشان به این جا بیاییم! سید یزدی می‌پرسد: این شخص کیست؟ می‌گوید: او شخصی به نام «کریم سیاه» است! یک فرد معمولی، ولی عاشق امام حسین علیه‌السلام بود! در هر کجا مجلسی به نام امام حسین علیه‌السلام برگزار بود، او بدون هیچ تکلّفی در آنجا حاضر می‌شد! جرعه ای از کرامات امام حسین علیه‌السلام ، مهدی‌پور، ص۹۷
علیه السلام رُوِيَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ (عليهما السلام) يَقُولُ مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ (عليه السلام) فِي شَهْرِ رَمَضَانَ وَ مَاتَ فِي الطَّرِيقِ لَمْ يُعْرَضْ وَ لَمْ يُحَاسَبْ وَ يُقَالُ لَهُ ادْخُلِ الْجَنَّةَ آمِناً. حضرت صادق عليه السّلام مى‌فرمودند: كسى كه قبر حضرت امام حسين عليه السّلام را در ماه رمضان زيارت كند و در راه فوت شود در معرض عتاب و خطاب او را نياورده و نسبت به اعمالش محاسبه صورت نگرفته، بلكه به او گفته مى‌شود: داخل بهشت شو در حالى كه در امان هستى. کامل الزیارات، باب ۱۰۸، حدیث ۷
قََالَ الإِمَامُ الرِّضَا صَلَوَاتُ اللّهِ وَ سَلَامُهُ عَلَيْه: كَانَ أَبِي إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا يُرَى ضَاحِكاً، وَ كَانَتِ الْكَآبَةُ تَغْلِبُ عَلَيْهِ حَتَّى تَمْضِيَ عَشَرَةُ أَيَّامٍ. فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْعَاشِرِ، كَانَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ، وَ يَقُولُ: هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلَام. حضـرت امـام رضـا علیه الصّلاة و السّلام فرمودند: هرگاه ماه محرّم فرا می رسید دیگر کسی پدرم را خندان نمی دید، و غم و اندوه بر او غالب می گشت تا ده روز (از ماه محرّم) می گذشت. زمانی که روز عاشورا می شد، آن روز روز مصیبت و حزن و اندوه و روز گریهٔ او بود، و می فرمود: این همان روزی است که حسین علیه السّلام در آن کشته شد. [وسائل الشّیعة، ج ۱۴، باب ۶۶: استحباب البكاء لقتل الحسين عليه السّلام، ص ۵۰۴ .
امام صادق عليه السّلام در آداب ظاهری و لباس پوشیدن در روز عاشورا، به عبدالله بن سنان فرمودند: یا عَبدَ اللَّهِ بنَ سِنانٍ، إنَّ أفضَلَ ما تَأتی بِهِ فی هذَا الیَومِ أن تَعمِدَ إلی‏ ثِیابٍ طاهِرَةٍ فَتَلبَسَها و تَتَسَلَّبَ، قُلتُ: ومَا التَّسَلُّبُ؟ قالَ: تُحَلِّلُ أزرارَکَ، وتَکشِفُ عَن ذِراعَیکَ کَهَیئَةِ أصحابِ المَصائِبِ. ای عبد اللَّه بن سِنان! بهترین کاری که در این روز انجام می‏دهی، این است که جامه و لباس تمیز بپوشی و تَسَلُّب کُنی. گفتم: تسلُّب یعنی چه؟ فرمود: دُکمه‏‌های لباس را باز کنی و آستین‏‌هایت را بالا بزنی و خود را به شکل ماتم‏‌زدگان درآوری. ‌( سپس امام، دستور آن نماز و دعای مشهور را می‌دهند ) مصباح المتهجد، طوسی رحمه الله، ص ٧٨٢ .
إِنَّهُ بَکَی حَتَّی خِیفَ عَلَی عَیْنَیْهِ وَ کَانَ إِذَا أَخَذَ إِنَاءً یَشْرَبُ مَاءً بَکَی حَتَّی یَمْلَأَهَا دَماً حضرت امام زین العابدین علی بن حسین بن علی صلوات الله علیهم آن قدر گريستند تا همه نگران از بین رفتن چشمانشان بودند. و هر وقت ظرف آبی را می‌گرفتند آنقدر گریه می‌کردند که ظرف آب مملو از خون می شد . بحارالانوار (نسخه سنگی) جلد۱۱ صفحه۳۱. .
عَنْ مُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللّه صلوات اللَّه علیه يَقُولُ: إِذَا انْصَرَفَ الرَّجُلُ مِنْ إِخْوَانِكُمْ مِنْ زِيَارَتِنَا أَوْ زِيَارَةِ قُبُورِنَا فَاسْتَقْبِلُوهُ وَ سَلِّمُوا عَلَيْهِ وَ هَنِّئُوهُ بِمَا وَهَبَ اللهُ لَهُ، فَإِنَّ لَكُمْ مِثْلَ ثَوَابِهِ وَ يَغْشَاكُمْ ثَوَابٌ مِثْلُ ثَوَابِهِ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ وَ إِنَّهُ مَا مِنْ رَجُلٍ يَزُورُنَا أَوْ يَزُورُ قُبُورَنَا إِلَّا غَشِيَتْهُ الرَّحْمَةُ وَ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ. معلّی بن خنیس می گوید: از حضرت امام صادق صلوات الله علیه شنیدم که می فرمودند: هنگامی که فردی از برادران شما از زیارت ما یا زیارت قبور ما باز می گردد، به استقبال او بروید و بر او سلام دهید و به وی به خاطر آنچه خداوند به او عطا فرموده است بگویید گوارایت باد. با این عمل، ثوابی مثل ثواب او برای شما منظور خواهد شد، و به واسطه رحمت الهی ثوابی مثل ثواب او شما را در بر خواهد گرفت؛ زیرا فردی به زیارت ما یا به زیارت قبور ما نمی آید مگر آنکه رحمت (الهی) او را در بر گرفته و گناهانش آمرزیده می شود. بحارالأنوار/ج102/ص302 .