eitaa logo
زوار العباس علیه السلام
179 دنبال‌کننده
463 عکس
244 ویدیو
7 فایل
اللهم عجل لولیک الفرج و فرجنا بفرجه
مشاهده در ایتا
دانلود
فلمّا ولد الحسين بن عليّ عليهما السّلام و كان مولده عشية الخميس ليلة الجمعة أوحى الله عزَّوجلَّ إلى مالك خازن النّار أنَّ أخمد النيران على أهلها لكرامة مولود ولد لمحمّد وأوحى إلى رضوان خازن الجنان أنَّ زخرف الجنان وطيّبها لكرامة مولود ولد لمحمّد في دار الدُّنيا، وأوحى الله تبارك و تعالى إلى حور العين تزّيّن و تزاورن لكرامة مولود ولد لمحمّد في دار الدُّنيا و أوحى الله عزَّوجلَّ إلى الملائكة أن قوموا صفوفاً بالتسبيح و التحميد والتمجيد والتكبير لكرامة مولود ولد لمحمّد في دار الدُّنيا. پیامبر خاتم صلّی الله علیه و آله فرمودند: هنگامی که حسین بن علی علیهما السّلام در شامگاه پنجشنبه و شب‌ جمعه قدوم مبارک بسرای دنیا نهاد، خدای تعالی به موکّل جهنّم امر فرمود که امشب به برکت ولادت فرزند محمّد صلّی الله علیه و آله، آتش جهنم را بر اهلش خاموش کند و به «رضوان» موکّل بهشت امر فرمود که امشب به یُمن قدوم فرزند پیامبر صلّی الله علیه و آله در دنیا، بهشت را آذین بندی و عطر افشانی کند و به حور العین امر فرمود که امشب به تکريم مولود پیامبر صلّی الله عليه و آله، به زيور خود بيفزايند و خويشتن را آراسته‏‌تر کنند و فرشتگان را فرمود تا به پاس اين مولود خجسته، صف به صف، به تسبيح و سپاس و تمجيد و تکبير خدای تعالی همت گمارند. كمال الدين صحفه ۲۸۲ .
زیارت نیمه شعبان در دو سال پیاپی از محمد بن مارد تمیمی روایت شده که امام محمد باقر علیه السلام به ما فرمود: کسی که حسین علیه السلام را در زیارت کند، او بخشیده می‌شود و در آن سال گناهی برای او نوشته نشود تا این که سال جدید تحویل شود و اگر در سال دوم نیز کند باز گناهان او بخشیده می‌شود. مصباح المتهجد شیخ طوسی ۷۵۷-۷۵۶ .
کثیر بن شاذان می گوید :من در خدمت امام حسین بن علی علیه السلام بودم ، فرزندش علی اکبر در غیر فصلِ انگور ، درخواست انگور کرد ، امام علیه السلام با دست مبارک به ستون مسجد زد و انگور و موز بیرون آورد و داد به فرزندش علی اکبر و فرمود: آنچه برای اولیاء خدا نزد خداوند است بیش از اینهاست ، علی اکبر علیه السلام دارای ایمان و یقینی بود که کمتر دست کسی به او می رسد. فرسان الهیجاء امروز دست توسل به دامن آقایی می زنیم که یک میوه طلب کرد و پدر دو میوه در غیر فصلش از چوب خشک به اعجاز برایش فراهم کرد. اگر حضرت علی اکبر علیه السلام ، حاجات ما را از پدر بخواهد بیش از در‌خواست ما فراهم می‌شود. .
قَالَ اَلْإِمَامُ اَلصَّادِقُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : وَ يَرْحَمُهُ مَنْ نَظَرَ إِلَى قَبْرِ ابْنِهِ عِنْدَ رِجْلِهِ فِي أَرْضِ فَلَاةٍ حضرت امام صادق صلوات الله علیه می فرمایند : و هر که به مقبره فرزندش در پایین پای او در آن زمین خشک بی آب بنگرد دلش برای او به رحم می آید. کامل الزیارات/باب108/ح1 بحارالانوار/ج98/ص73/ح21 مستدرک الوسائل/ج10/ص252 .
امام صادق علیه السلام فرمودند: گریه بر مصائب امام حسین علیه السلام سبب می‌شود که هنگام مرگ، ملک الموت، مهربان‌تر و رحيم‌تر از مادر به فرزندش گردد. قَالَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ... وَ لَمَلَكُ اَلْمَوْتِ أَرَقُّ عَلَيْكَ وَ أَشَدُّ رَحْمَةً لَكَ مِنَ اَلْأُمِّ اَلشَّفِيقَةِ عَلَى وَلَدِهَا. کامل الزيارات، ص ۱۰۱
صلوات الله علیک یا اباعبدالله ممنونتم زائر .
صلوات الله علیه حسین را خزانه ‌دار وحی خود نمودم و او را با شهادت اکرام کردم و عاقبتش را به سعادت ختم نمودم؛ پس او والاترین کسی است که شهید شده و در بین شهداء بالاترین درجه را نزد من داراست. وَ جَعَلْتُ حُسَيْناً خَازِنَ وَحْيِي وَ أَكْرَمْتُهُ بِالشَّهَادَةِ وَ خَتَمْتُ لَهُ بِالسَّعَادَةِ فَهُوَ أَفْضَلُ مَنِ اُسْتُشْهِدَ وَ أَرْفَعُ اَلشُّهَدَاءِ دَرَجَةً کمال الدین، ج ۱، ص ۲۹۱ فرائد السمطین، ج ۲، ص ۱۳۷ .
علیه السلام قَالَ اَلْإِمَامُ اَلصَّادِقُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : .... وَ مَا مِنْ عَبْدٍ یُحْشَرُ إِلَّا وَ عَیْنَاهُ بَاکِیَةٌ إِلَّا الْبَاکِینَ عَلَى جَدِّیَ الْحُسَیْنِ ع فَإِنَّهُ یُحْشَرُ وَ عَیْنُهُ قَرِیرَةٌ وَ الْبِشَارَةُ تِلْقَاهُ وَ السُّرُورُ بَیِّنٌ عَلَى وَجْهِهِ وَ الْخَلْقُ فِی الْفَزَعِ وَ هُمْ آمِنُونَ وَ الْخَلْقُ یُعْرَضُونَ وَ هُمْ حُدَّاثُ الْحُسَیْنِ ع تَحْتَ الْعَرْشِ وَ فِی ظِلِّ الْعَرْشِ لَا یَخَافُونَ سُوءَ یَوْمِ الْحِسَابِ یُقَالُ لَهُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَیَأْبَوْنَ وَ یَخْتَارُونَ مَجْلِسَهُ وَ حَدِیثَهُ وَ إِنَّ الْحُورَ لَتُرْسِلُ إِلَیْهِمْ أَنَّا قَدِ اشْتَقْنَاکُمْ مَعَ الْوِلْدَانِ الْمُخَلَّدِینَ فَمَا یَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ إِلَیْهِمْ لِمَا یَرَوْنَ فِی مَجْلِسِهِمْ مِنَ السُّرُورِ وَ الْکَرَامَةِ ..... حضرت امام صادق صلوات الله علیه می فرمایند : ... هیچ بنده‌‌اى نیست که روز قیامت محشور شود مگر آن‌که چشمانش گریان است غیر از گریه‌‌کنندگان بر جدّم حضرت حسین بن على علیه‌السّلام چه آن‌که ایشان در حالى که چشمانى روشن و باز دارند محشور مى‌‌گردند و آثار سرور و شادى در صورت‌شان نمایان مى‌‌باشد، مردم در فزع و ناراحتى بوده ولى ایشان از هر غم و محنتى در امان هستند، مردم متفرق و پراکنده و مضطرب بوده ولى ایشان در زیر عرش و سایه آن به یاد حسین علیه‌السّلام بوده و در باره آن جناب به گفتن حدیث مشغولند، از ناملایمات و ناراحتی‌هاى روز حساب هیچ خوف و هراسى ندارند. به ایشان گفته مى‌‌شود: داخل بهشت شوید ولى آن‌ها از ورود به بهشت امتناع نموده و مجلس ذکر حسین علیه‌السّلام را اختیار مى‌‌کنند، فرشتگان و حور‌العین به آن‌ها پیغام مى‌‌دهند که ما با ولدان مخلّد مشتاق شما هستیم ولى ایشان از فرط سرور و نشاطى که در مجلس‌شان دارند سرشان را بالا نکرده و به آن‌ها نمى‌‌نگرند....  کامل الزیارات النص صفحه 81 بحار الأنوار ج‌‌45  ص206 ریاض الأبرار فی مناقب الأئمة الأطهار ج‌‌1 ص266 .
در ذیل روایتی امام صادق علیه‌السّلام فرمودند: ... مٰا مِنْ شَىْ‏ءٍ إِلاّ وَ هُوَ یَغبِطُ زائِرَهُ و َیَتَمَسَّحُ بِهِ وَ یَرجُو فِى النَّظَرِ إِلَیهِ الخَیرَ هیچ شئ‌ای (در آسمان‌ها و زمین) نیست مگر آن‌که نسبت به زائر سیدالشهداء «صلوات‌الله‌علیه» غبطه مى‏‌خورد و می‌خواهد که با مسح نمودن او، خود را تبرّک کند؛ و در نگاه‌کردن به زائر آن حضرت امید خیر برای خود دارد. لِنَظَرِهِ إِلى قَبرِهِ! زیرا که زائر سیدالشهداء «صلوات‌الله‌علیه» به قبر مطهر آن حضرت نگاهش افتاده است! کامل الزیارات، ص٣٢٥ .
یکی از سال‌ها که هندی‌ها به کربلا آمدند تا روز عاشورا در آتش روند، زمینی حدود سه برابر صحن حضرت معصومه علیهاالسلام را آماده کردند و از اوایل محرم مشغول تهیه‌ی هیزم و چوبها شدند. دو روز پیش از عاشورا آنها را آتش زدند. چون چوب‌هایی بود که تا به صورت آتش درآید طول می‌کشد. محلی به طول سی متر و عرض هشت متر آتش آماده و به حدی شعله‌ی او و داغی آتش زیاد بود که در حدود صد متری که بعضی از آقایان نشسته بودند، گرمی آتش به آنها اثر می‌کرد و بادبزن به جلو صورتشان قرار می‌دادند که کمتر اذیت شوند. علماء هم در یک جای بلندتری نشسته بودند. چون روز عاشوراء شد و آماده برای رفتن در آتش شدند یکی از آنها که پیرمردی بود، جای بلندی ایستاد و چنین اظهار داشت: که ای مردم نگویید ما ساحریم…! اگر ما فردا در این آتش رویم پودر می‌شویم! خلاصه اینکه اینها دور آتش می‌رفتند و سینه می‌زدند و «یا حسین» می‌گفتند. یک مرتبه دیدیم که آنها وارد آتش شدند... شخصی به نام شیخ عبدالزهرا خطیب که اولین واعظ کربلا بود و بسیار مخلص، که کویتی‌ها به او گفته بودند هر چه در کربلا به شما پول می‌دهند، ما پنجاه مقابل آن به شما می‌دهیم که به کویت بیائید و ده روز برای ما منبر روید، گفته بود اگر یک ملیون مقابل هم بدهید من از اینجا بیرون نمی‌روم. خلاصه این که او را هم دیدیم وارد آتش شد و هیچ ناراحتی برایش پیش نیامد و همینطور آقای سید محمد صالح شهرستانی؛ هر چه خواستند جلوی او را بگیرند نشد و ایشان هم وارد آتش شدند... البته یکی از افرادی که وارد آتش شد، به مجرد ورود در آن، دادش بلند شد: «سوختم سوختم!!!»، او را بیرون آوردند و خیلی بدنش سوخته بود که تا چند روز در بیمارستان بستری شد. گفته بود من به قصد این که امتحان کنم، رفتم. به خلاف دیگران که با عشق امام حسین علیه‌السلام رفته بودند. البته بسیاری از جوان‌هایی که شاهد این قضیه بودند و به نماز اهمیت نمی‌دادند، نماز خوان شده و به مسیر سعادت رفتند. شرح زندگانی حضرت آیة الله مؤسس حاج شیخ عبدالکریم حائری، ص ۳۳۴ .
در روایتی امام صادق علیه‌السّلام فرمودند: گویا تختی از نور را می‌بینم که قرار داده شده و روی آن گنبدی از یاقوت سرخ که با جواهرات زینت شده است. کَأَنِّی بِالْحُسَیْنِ علیه‌السلام جَالِساً عَلَی ذَلِکَ السَّرِیرِ وَ حَوْلَهُ تِسْعُونَ أَلْفَ قُبَّةٍ خَضْرَاءَ گویا حضرت‌ سیدالشهداء صلوات‌الله‌علیه را می‌بینم که بر آن تخت نشسته و اطراف او نود هزار گنبد سبز قرار داده شده است. وَ کَأَنِّی بِالْمُؤْمِنِینَ یَزُورُونَهُ وَ یُسَلِّمُونَ عَلَیْهِ و گویا مؤمنین را می‌بینم که آن وجود مبارک را زیارت کرده و بر آن حضرت سلام می‌فرستند. خدای عزوجل به آنان می‌فرماید: ای دوستان من! از من حاجت بطلبید. پس چه مدت‌های مدیدی که آزار دیدید و خوار شدید و ستم کشیدید! پس این روز، روزی است که هر حاجتی از حوائج دنیوی و اخروی را که بخواهید، برایتان برآورده خواهم کرد. پس اکل و شرب این مؤمنان از بهشت خواهد بود و این به خدا قسم کرامتی برای آنان است! کامل الزیارات،ص۲۵۸ .
امام هادی علیه‌السلام در روایتی فرمودند: هر که از خانه‌اش روانه شود به قصد زیارت سیدالشهداء علیه‌السلام، وقتی که به فرات می‌رسد و در آن غسل می‌کند، نامش را در جمله «مُفلحین» (رستگاران) می‌نویسند! چون قدم برداشته و (در نزدیکی قبر مطهر) بر سیدالشهداء علیه‌السلام سلام می‌دهد، نام او را در زمره «فائزین» (پیروزمندان) می‌نویسند! و چون از نمازش در آنجا فارغ گردد، فرشته‌ای به نزد او آید و گوید: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید که گناهانت بخشیده شد! عملت را از سر بگیر! کامل الزیارات, ص ۱۸۵ .