شهرمان را به عکس شما آویختیم 🥀 عکس شما را به دیوارهای شهرمان آویختیم، که بدانیم هنوز باید سر بلند راه رفت. تهران امروز سراسر شور و اشک بود؛ دل‌ها می‌لرزید با طنین قدم‌های تابوت‌ها. تشییع شهدای جنگ تحمیلی دوم، یادآور غیرت دیروزی بود و بیداری امروزی. نه برای وداع آمده بودیم، برای عهد آمده بودیم؛ تا در هیاهوی این روزگار، صدای ایستادگی گم نشود. شما رفتید تا ما بمانیم پس می‌مانیم تا راهتان را ادامه دهیم. #تهران #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. قهرمان یک ملت ✍نجمه صالحی در میان اشک‌ها و صلوات‌ها، پدری با لباس سفید و علامت پیروزی، کنار پیکر فرزند شهیدش در حال حرکت بود؛ آرام، استوار، بی‌خمیدگی. لباسش سیاه نبود، دلش اما پر از شوق و داغ بود. آمده بود تا بگوید: ما از رفتن فرزندان‌مان نمی‌شکنیم، قوی‌تر می‌شویم. دشمن بداند تا آخر ایستاده‌ایم. این لباس سفید، نشانه تسلیم نیست؛ نشان ایمان است، نشان عهدی که با خون بسته‌ایم. لبخند تلخش، روایت‌گر صبری است از جنس ایمان، از جنس عشق. او نه فقط پدر شهید، که پرچم‌دار غیرتی است که هرگز زمین نمی‌افتد. #تشییع_شهدا #شهید_پارسا_شکوهی #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. و پانزده کودک شهید... از تابلوهای خاموشی که در مسیر تشییع جان گرفتند، تابلوی نماد پانزده کودک شهید بود. کوچه‌هایی در جنگ تحمیلی دوم به جای دوچرخه و بازی، بوی خون دادند. تهران ـ صدای ضجه مادران، از دیوارها می‌گذشت. کفن‌ها کوچک بودند... دست‌هایی بی‌اسباب‌بازی، اما بلندتر از تمام فریادها. در تابلوی هر کوچه، نشانی بود از خانه‌ای بی‌فرزند. و آسمان؟ آسمان، انگار داغ‌دارتر از همیشه بود. مظلومیت یعنی همین: کودک، بی‌آن‌که بداند چرا، با دلی از جنس رویا، بر دوش تاریخ رفت. #تهران #تشییع_شهدا #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

💥کودک سه ساله ای که سندی شد بر کودک‌کشی صهیونیست‌ها و رسوایی خائنان به وطن! 🛑🎥زهرا برزگر (شهید سه ساله‌ای که تابوت کوچکش امروز تشییع شد) در حال خواندن سرود "ای ایران ای مرز پرگهر" 🔹️زهرا و مادرش (دکتر مرضیه عسکری، پزشک فوق تخصص کودکان) بامداد جمعه ۲۳ خرداد در حمله رژیم صهیونیستی به مجمتع مسکونی شهید چمران به شهادت رسیدند. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. یک وانت شعار ✍هاشمی در مسیر تشییع، یک وانت در حال حرکت بود که از بلندگوهایش سرودهای حماسی پخش می‌شد. جمعیت همراهی می‌کردند، اما در ادامه، فضای مراسم به‌تدریج رنگی مردمی‌تر گرفت. افراد به صورت خودجوش میکروفون را در دست گرفتند و با صدایی رسا، خشم خود را نسبت به رژیم صهیونیستی و گروهک‌های معاند ابراز کردند. میکروفون دست به دست میان مردم می‌چرخید و هرکس به زبان و ادبیات خود، شعار سر می‌داد. همراهان وانت نیز با روی گشاده این حرکت را پذیرفته بودند. آن لحظات، صحنه‌ای از حضور بی‌واسطه و بی‌تکلف مردم بود؛ آمیخته‌ای از احساس، اعتراض و همبستگی. #تهران #تشییع_شهدا #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

بسم‌الله 🔹اثبــــــــــــات و ثباتــــــــ🔹 اما این چندروز، خیلی چیزها به دنیا ثابت شد. اول اینکه؛ نقش رهبر را اشتباه گرفته بودند، دوم؛ مردم را اشتباه گرفته بودند؛ سوم؛ مسیر را اشتباه رفتند، چهارم؛ راجع به نیروهای مسلح ما اشتباه محاسباتی کردند. پنجم؛راجع به ارتباط مردم با رهبر، سخت به اشتباه افتاده بودند... به میدان آمدند، خرابی بار آمد، اما نقشه شان نگرفت، خواستند که نظام را فلج کنند، 👈یا تدبیر داهیانه رهبر، نظام قوی تر شد، فلج اما نه. فرماندهانمان به شهادت رسیدند👈مردم از خماری و روزمرگی خارج شدند و دوباره فرهنگ جهاد و مرگ بر اسراییل و نابودی اسراییل حاکم شد. خواستند انرژی هسته ای را نابود کنند👈نه تنها نتوانستند بلکه خودشان را رسپای عالم کردند، دست جاسوسها را رو کردند، اعتبار بین‌المللی خودشان و سازمان انرژی اتمی و جاسوس بزرگشان، گروسی را از بین بردند.. و انرژی هسته‌ای ما همچنان برقرار است. 👈موشک جواب موشک شد و پهپاد جواب پهپاد. و این چیزی بود که نه تنها در اثر قدرت رسانه‌هایشان بلکه حتی در حجم معمول خودباوری ما نمی‌گنجید اما واقعیت جنگ نشان داد قدرتهای نظامی ما، دست خدای ما را، رهبری رهبر ما را، درک و شعور و ایمان و تدبیر مردم ما را.. البته که در کشاکش آتش بس، باز هم بودند مردان و زنانی که باز هم خواسته و نخواسته آب در اسیاب دشمن ریختند و بر طبل دوقطبی زدند اما باز هم رهبر آمد و با برشمردن سه موفقیت بزرگ و تبریک آنها به ملت‌آب ریخت بر آتش زیر خاکستر خیلیها. حالا اما هم نیروهای مسلح هم مردم، هم بسیج، هم مجلس، هم نیروهای امنیتی، هم رییس جمهور، همه باور کرده‌اند که دشمنی داریم که می‌تواند از رگ گردن به ما نزدیکتر باشد ـ سلاحی داشته باشد که هنوز چندین پله تا آن تکنولوژی فاصله داشته باشیم اما میتوانیم برآن مسلط شویم اگر یاری خدا باشد که فرمود:«ان تنصرالله ینصرکم» و این است که چشم. به دهان رهبر داریم و دل در گرو آیه قرآن که فرمود:«و سست نشوید و اندوهگین مباشید، چرا که شما برتر هستید.» ما آنها را له کردیمـ هم باورشان را به قدرتشان هم باورشان به توان جاسوسی را هم باورشان به تکنولوژیهای گنبد آهنین را. و طبیعی است که جنگ است و خوردیم و کشته دادیم و تعدادی لانچر و تعدادی پدافند، اما جنگی کردیم که آنها را زمین گیر کرد و برتوان نرم و سخت نظام، افزود به شرط آن که در باور خود سست نشویم و برطبل تفرقه و منیت و دوری از ولایت ندمیم. که فرمود:«و اعتصموا یحبل الله جمیعا و لاتفرقوا. و امروز عشق به میهن و دل در گرو رهبر داشتن، همان حبل الله نجات است.» 👈طاقت بیاورید و بر آتش تفرقه ندمید و اعتماد کنید که نوح کشتیبان است و خوب میداند کی و کجا، کشتی آرام خواهد گرفت. و امروز، باز مردم حماسه ساز، ثابت کردند که برکشتی حسین فاطمه سوارند و دل به عشق او داده‌اند و هزاران شهید داده‌اند و میدهند و با فرهنگ شهادت، خودشان،فرزندانشان و کشورشان قد میکشد..عحب ملت غیوری دارد ایران.عجب ثباتی.عجب ایمانی..عجب حسینی‌هایی.. درپناه حسین بمانند تا ابد.. ✍محنــ❤️ــا #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

♦️ بخشی از محتوای تولید شده توسط دانشگاه باقرالعلوم(ع) در جریان نبرد با رژیم صهیونسیتی ⭕️ در حال تکمیل ... 🔶 پیام‌ها، یادداشت‌ها، گزارشات و مقالات: 🔹 پیام تسلیت در اولین لحظات اعلام شهادت فرماندهان 🔹 در میدان جنگ ادراکی، قلم، تصویر و صدا نیز سنگرهای مقدم جبهه‌اند 🔹اعلامیه انجمن علمی فلسفه فیزیک دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹 پیام هیئت رئیسه دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹 پیام تسلیت شهادت سردار محققی؛ اخوی گرامی استاد دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹 اعلامیه انجمن‌های علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹 روایت فتح، به روایت سحر امامی: تصرف در ریتوریک خبر 🔹 محورهای ششگانه ای که در تبیین جنگ تحمیلی اسرائیل علیه ایران باید به آنها توجه کرد 🔹 وقتی وعده‌های الهی محقق نمی‌شود 🔹 نامه رسمی جمعی از اساتید و دانشجویان دانشکده حقوق دانشگاه باقرالعلوم(ع) به دبیرکل سازمان ملل متحد 🔹 امکان هایی امیدبخش برای بدترین سناریو 🔹 پیام کارگروه فرق و ادیان دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹 نقش قطع امید از غیرخدا در جلب نصرت الهی و فتح 🔹 تبیین حِکمی سنت‌های الهی؛ نسبت اراده انسان و مشیت الهی در تاریخ 🔹 نصرت و تعلیق: تأملی هستی‌شناختی در نسبت ایمان ربوبی و تحقق سنت‌های الهی در بستر تاریخ اجتماعی 🔹 حمله به تأسیسات هسته ای نقض فاحش حقوق بین الملل است 🔹 بیانیه دبیرخانه اولین اجلاس بین المللی حقوق بشر در رهیافت شرقی در خصوص اقدامات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی و تحولات منطقه 🔹 تحلیل رویارویی دوازده‌روزه ایران و رژیم صهیونیستی و چشم‌اندازهای راهبردی پیش رو 🔹 «جنگ و توقف» مقاله منتشر شده در مجله معتبر «ویک» هندوستان به زبان انگلیسی 🔹 از اطلاع دشمن تا آمادگی ما؛ راهبردی برای پیش از غافلگیری 🔶 نشست‌های تخصصی: 🔹 جامعه و جنگ؛ فرصت ها و تهدیدها 🔹 هم اندیشی «متی نصرالله؟» 🔹 تجاوز نظامی به جمهوری اسلامی ایران از منظر حقوق بین الملل 🔹 سیاست‌های تولید پیام رسانه ای در زمان جنگ 🔹 اینجا میدان رزم توست 🔹 سفر به شهرستان های کشور 🔹 نقش‌آفرینی زنان در عرصه مقاومت و جنگ 🔹 هم اندیشی اساتید دانشگاه با موضوع بررسی تحولات اخیر منطقه و جنگ تحمیلی اسرائیل 🔶 تولیدات رسانه ای: 🔹 הו יהודים, מדוע סיכנתם את חייכם למען נתניהו? 🔹 تَزولُ الجِبال و لا تَزَل 🔹 روایت حماسه در عملیات وعده صادق ۳ 🔹 نبایدهای رسانه ای هنگام جنگ 🔹 پنج نکته امنیتی در شرایط جنگ 🔹 تهدید مرجعیت جهان اسلام توسط رییس جمهور آمریکا از منظر حقوق بین‌الملل 🔹 سواد خبری در شرایط جنگ 🔹 سیاست‌های تولید پیام رسانه ای در زمان جنگ 🔹 مجموعه سواد خبری در شرایط جنگ 🔹 توجیه رژیم صهیونسیتی برای تجاوز به ایران چه بود؟ 🔹 نقض فاحش حقوق بین الملل در حمله به تاسیسات ایران 🔹 انسان شناسی غربی، چگونه در عرصه بین الملل نمود یافته است؟ 🔹 تفاوت دو رویکرد در نقش زنان در جنگ 🔹 نقش‌آفرینی زنان در عرصه مقاومت و جنگ 🔶 مجموعه روایت صادق: 🔹 ناکارآمدی نظریه‌های سکولار جامعه شناسی در تبیین و پیش بینی پاسخ جامعه ایران به جنگ 🔹 تبيين الهياتي مقاومت در برابر تهاجم اسرائیل و غرب و برونداد اجتماعی و تمدنی آن 🔹 سلاح مؤثر انسان دانشگاهی در جنگ تحمیلی اسرائیل علیه ایران 🔹 جنگ اخیر چگونه باعث ایجاد حس عزت و اقتدار ملی شد؟ 🔹 رفتار مردم ایران در مواجهه با جنگ اخیر با کدام نظریه جهانی توجیه می‌گردد؟ 🔹 آینده ایران پس از جنگ تحمیلی با عاملیت اسرائیل چگونه خواهد بود؟ 🔹 ایران پس از جنگ را چگونه باید برای مردم روایت نمود؟ 🔹 نقش قطع امید از غیر خدا در جلب نصرت الهی چیست؟ (۱) 🔹 نقش قطع امید از غیر خدا در جلب نصرت الهی چیست؟ (۲) 🔹 در جریان جنگ اخیر چه فرصت هایی برای جامعه ایران به وجود آمد؟ 🔹جنگ اخیر چه فرصتی برای دیپلماسی عمومی ایجاد کرد؟ 🔹 راه‌های تقویت امید و امیدآفرینی 🔹 چه چیز انسان را نسبت به درک حقایق عالم ناتوان می‌سازد؟ 🔹 ریشه درد و سختی بشر در این دنیا و عالم پس از آن چیست؟ 🔹 در عصر حاضر انسان چگونه می‌تواند به آرامش حقیقی دست یابد؟ 🔶 اخبار: 🔹 راهپیمایی مردم عراق با حضور شرکت کنندگان اجلاس حقوق بشر در رهیافت شرقی 🔹 سخنرانی سید سلمان حسینی ندوی، از اندیشمندان مرتبط با مهمان دانشگاه باقرالعلوم(ع) در حمایت از ایران 🔹 برگزاری نشست هم اندیشی اندیشمندان شمال آفریقا در کشور تونس در حمایت از ایران در پی تجاوز رژیم صهیونسیتی #روایت_صادق 🌱 حکمت برای زندگی | دانشگاه باقرالعلوم(ع) | دانشگاه پیشران علوم انسانی @BouNews 🔹🔸💠🔸🔹

وطن، پاره‌تن؛ روایت داغ‌های مشترک به نیت نوشتن برای وطنم، یک دست وضو می‌گیرم. نیت؛ قدم اول و لازمه انجام کارهای کوچک و بزرگ است. حقیقتاً اتفاقات و حواشی این روزها فراوان است و آغاز کردن از کدام نقطه کار را برایم سخت می‌کند. از شما چه پنهان، این روزها داغ از دست دادن فرماندهان و دانشمندان هسته‌ای بسیار بزرگ است. دلم برای مادران و همسران شهدا می‌سوزد. برای کودکان تهران و تبریز، لرستان و... که در آرزوی بزرگ شدن، دشمن پلید لبخند و دنیای کودکی را از آنان ربود. برای مادرانی که حالا همسر شهید شدند و باید بار یک خانواده را به تنهایی به دوش بکشند. مادران جوانی که با حس لطیف زنانگی اکنون باید نقش مادر و پدری را برای کودکان خود داشته باشند. برای جنین‌هایی که قبل از به دنیا آمدن، تولدشان در نطفه خاموش شد و برای داغ تازه این روزهایم، رایان؛ شهید دوماهه‌ای که در آغوش مادر زیر مشتی از خاک آسوده خفته است. شب‌های زیادی میان خنده‌ها و آسودگی‌هایم، جنگ نابرابر غزه خاطرم را مکدر می‌کرد و تصاویر به خاک و خون کشیده مردمان بی‌دفاع، خواب را از چشمانم گرفته بود. فکر و خیال، بغض و غصه‌هایم برای غزه را روی کاغذ می‌آوردم و بدون وقفه از غم غزه می‌نوشتم و در هر طلوع و غروب آفتاب برای پیروزی و شکست دشمن دعا می‌کردم. اما این روزها، غم به خانه‌ی خودمان برگشته است. تشییع پیکر خانواده‌هایی که با هم شهید شدند، روایت تازه‌ای از غربت و مظلومیت این خاک دارد. آن‌جایی که تابوتی کوچک کنار تابوت پدر قرار می‌گیرد، آن‌جایی که چادر مشکی یک مادر، هم لباس عزا و هم پرچم شرافت است. آن‌جایی که دخترکی با چشمان متعجب، به جای جشن تولد، میان دریای اشک و پرچم و سرود، بدرقه‌ی پیکر بی‌جان مادرش را نظاره می‌کند. این تشییع‌ها، فقط بدرقه‌ی پیکرها نیستند، سندی زنده‌اند از دشمنی کور و بی‌مرز با نور و دانش و خانواده. در خیابان‌های کشورمان، نه فقط یک دانشمند، بلکه قلب تپنده‌ی یک خانه به خاک سپرده می‌شود. خانه‌ای که دیگر چراغ‌هایش بی‌فروغ‌اند. زن و شوهری که با هم شهید شدند، کودکانی که کنار هم سوختند، فقط عدد نیستند. هرکدام قصه‌ای دارند، لبخندی دارند، صدایی که دیگر شنیده نمی‌شود. تشییع این پیکرها، راه رفتن بر زخم‌هایی‌ست که هنوز تازه‌اند، هنوز گرم‌اند. وطن، پاره‌ی تن ماست و امروز این پاره‌ها خونین‌تر از همیشه‌اند. ما عزادار نه فقط قهرمانان بزرگ، بلکه خانواده‌هایی هستیم که با هم به معراج رفتند؛ در یک نگاه، در یک لحظه، در یک انفجار. آیا این دشمنی با مادر بودن است؟ با کودک بودن؟ با خانه داشتن؟ با آرامش؟ ما با هر تشییع، عهد تازه‌ای می‌بندیم. عهد به ایستادگی، به تکرار حقیقت در جهان، به افشاگری در برابر جنایت. پیکرهای خانواده‌ شهدا به ما یادآور می‌شوند که وطن، اگرچه می‌گرید، اما هرگز تنها نمی‌ماند. نصرٌ من الله و فتح قریب ✍🏻سیده ناهید موسوی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

#شب_سوم_محرم پیمان‌شکنی؛ خصلت شوم یزیدیان ✍طاهره قادری از زشت‌خوی‌ترین ویژگی‌های یزیدیان، *نقض عهد و پیمان‌شکنی* بود؛ خصلتی که ریشه در بی‌حرمتی به ارزش‌های الهی داشت. در کتاب خداوند متعال، وفای به عهد جایگاهی بلند دارد؛ چنان‌که می‌فرماید: «وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤُولاً» (اسرا، ۳۴) «به پیمان وفا کنید، که بی‌گمان پیمان مورد بازخواست قرار خواهد گرفت.» اما این فرمان الهی، در نگاه یزیدیان بی‌مقدار و سبک شمرده شد. ایشان، عهد خود با سیدالشهدا علیه‌السلام را، پای‌مال تمنیات دنیاپرستانه‌ی خود ساختند و دل در گرو پیمان‌شکنی نهادند. حضرت اباعبدالله علیه‌السلام، در خطبه‌ای خطاب به مردم کوفه چنین فرمود: «نامه‌هایتان به من رسید و فرستادگانتان نزد من آمدند. از سخنانتان چنین دریافتم که مرا تسلیم دشمن نمی‌سازید و تنها نمی‌گذارید. پس اگر بر پیمانتان وفادار بمانید، به راه سعادت رهنمون خواهید شد؛ چراکه من، حسین فرزند علی، فرزند فاطمه، دختر رسول‌خدایم صلی‌الله‌علیه‌وآله. اینک من و خانواده‌ام در کنار شماییم، و من، پیشوای شما خواهم بود. اما اگر پیمان خویش را بشکنید، بهره‌ای از سعادت نخواهید برد. و به جان خودم سوگند، اگر چنین خیانتی از شما سر زند، شگفت نخواهد بود؛ که شما با پدرم، برادرم، و پسرعمویم مسلم نیز چنین کردید. پس هر که به امثال شما اعتماد کند، فریفته‌ای بیش نیست...» (وقعة الطف، ص ۱۷۲) در عاشورا، آن هنگام که کینه‌ها رخ نمود و نقاب‌ها کنار رفت، حضرت رو به برخی از همان امضاکنندگان دوازده‌هزار نامه کرد، کسانی چون *شبث بن ربعی* و *قیس بن اشعث*، و با لحنی سرشار از ملامت فرمود: «آیا شما نبودید که نامه نوشتید و مرا دعوت کردید؟» و آن خائنان، در کمال وقاحت، به انکار برخاستند و گفتند: «ما چنین نکرده‌ایم و نمی‌دانیم از چه سخن می‌گویی!» (سفینة البحار، ج۲، ص۵۵۳) از این‌رو، حضرت در واپسین کلمات خود در روز عاشورا، با صدایی آمیخته به درد و حقیقت، فرمود: «لعنت خداوند بر پیمان‌شکنان؛ آنان‌که عهد خود را می‌شکنند، و سوگند را بی‌هیچ پروا نقض می‌کنند. شما با من عهد بستید و خدا را گواه گرفتید؛ به خدا سوگند، شما همان پیمان‌شکنانی هستید!» #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI