eitaa logo
مجله‌ افکار بانوان‌ حوزوی
1.8هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
302 ویدیو
22 فایل
*مجله #افکار_بانوان_حوزوی به دغدغه‌ی #انسان امروز می‌اندیشد. * این مجله وابسته به تولید محتوای "هیأت تحریریه بانو مجتهده امین" و "کانون فرهنگی مدادالفضلا" ست. @AFKAREHOWZAVI 🔻ارتباط با سردبیر: نجمه‌صالحی @salehi6
مشاهده در ایتا
دانلود
 🏴﷽ سفیر شجاعت ✍صدیقه‌طهماسبی‌نژاد شب دوم محرم به مجلس عزای اباعبدالله در مسجد گلزار شهدا رفتیم در قسمت بازرسی بدنی دوستم و دخترانش را دیدم. سلام و احوال پرسی کردیم.داخل رفتیم.دنبال جایی گشتیم که صدای بلندگو اذیتمان نکند. هنوز سخنرانی شروع نشده از هر دری سخنی گفتیم تا سخنران به جایگاه آمد. بحث دیشب را ادامه دادند، کمی عمیق‌تر: طرح های کلی که از ایمان در ذهنمان هست یک مطلبی‌ست، عینیت بخشی به آن درجامعه مطلب دیگری است. گاهی در ساختار جامعه تمام آن طرحی که در ذهن داریم قابل اجرا نیست. نسبت سنجی باید شود؛ مثلا کاری را پدر خانواده می‌خواهد انجام بدهد همه افراد خانواده باید همراهی کنند. ممکن است دختر همراهی نکند و پدر مجبور شود قسمتی از طرحش را انجام ندهد. انگار در درونم رودی از "عسل مصفی" حرکت دارد و دلم غنج می‌رود از این‌که دخترم همراهیم‌ می‌کند. شاید این حس همه مادرانی باشد که میوه‌های دلشان در کنارشان هستند. رهبر جامعه هم مانند پدر است همراهی مردم جامعه او را برای رسیدن به طرح کلی که برای جامعه ایمانی ریخته،یاری می‌رساند. آقای قنبریان براساس حکمت ۳۱ نهج البلاغه، جامعه ایمان،کفر و شک را معرفی کردند و برای هرکدام ویژگی‌هایی نام بردند. از‌ ویژگی‌هایی جامعه کفر؛ توجه‌های بی‌جا و فرو رفتن در بعضی مسائل است. هر‌بار ملت ایران جمع می‌شود،اتحاد و انسجامی شکل می‌گیرد، رد پای نامسئله یا مساله دست چندم به میان می‌آید. در این جنگ دوازده روزه همه با هم متحد در برابر دشمن ایستادند. اماحالا عده‌ای بحث امت و ملت را پیش کشیده‌اند. درحالی که ایرانیت و اسلامیت ما در هم تنیده است. از ویژگی‌های جامعه شک، مراء و جدال بیهوده را نام بردند. به ذهنم رسید گروه‌های مجازی گاهی اوقات واقعا محل جدل‌هایی می‌شود که هیچ اثری جز خسته کردن همدیگر و ناراحتی از همدیگر ثمری ندارد. پیامبر فرموده‌اند: «لایَسْتَکْمِلُ عَبْدٌ حَقِیقَةَ الاِْیمانَ حَتّى یَدَعَ الْمِراءَ وَ اِنْ کانَ مُحِقّاً; هیچ بنده اى از بندگان خدا حقیقت ایمان را به کمال نمى رساند مگر اینکه مراء را ترک گوید هر چند حق با او باشد.»* ویژگی دیگر جامعه شک را ترس نامیدند.در توضیح این قسمت گفتند: مردم ما از اسرائیل نفرت دارند اما از او نمی‌ترسند.ولی‌بعضی از آمریکا می‌ترسند. راه برون رفت از این ترس را خیلی ساده بیان کردند:" ترس از آمریکا نداشته باشید." یاد صحنه‌ای از سریال "مختارنامه" افتادم که زن‌ها به خاطر ترس، دست شوهران و فرزندانشان را گرفتند و به خانه بردند. مردانشان را از دور مسلم‌بن عقیل،سفیر حسین_علیه‌السلام_پراکنده کردند. مانع از رفتن ‌آن‌ها برای دفاع از دین خدا شدند. در ادامه سخنران گفتند: تبیین کنید و حماسه بگویید تا ترس‌ها از بین برود. *منیة المرید فی أدب المفید و المستفید , ج۱, ص۱۷۱. @AFKAREHOWZAVI
✍به قلم طیبه فرید 🌱وقتی فرماندهی وصیت می کند او را در قطعه ای متعلق به سربازانِ جنگی که سال ها از رفتنشان گذشته خاک کنند یعنی جنگ همان جنگ است و فقط خاکریزهایش عوض شده! «در خانه ابدی امیر علی حاجی زاده در قطعه مدافعان حرم نشانه ایست برای صاحبان خِرَد.» https://eitaa.com/tayebefarid @AFKAREHOWZAVI
🔅از سال 97 تاکنون در با شما هستیم... 🖍سامانه جهاد روایت آثار دریافتی را به منزله «نهایی» تلقی می‌کند؛ متن‌تان را سرپرستی کنید و شسته رفته تحویل دهید.😊 📌حرکت این سامانه کاملا جهادی و رایگان در عرصه خدمت‌رسانی به حوزویان و اهل قلم است؛ از این رو مساعدت فرمائید متن خود را کوتاه و گویا و در بسته‌بندی جذاب برای شبکه نویسندگان حوزوی ارسال فرمائید. 💠 کانال شخصی داشته باشید؛ ویژگی منحصر به فرد ما تبلیغ صفحه شماست، ترویج ایده و فکر هر کاربر اهل حقیقت و معنا. 👇ارسال اثر باید دارای مشخصه‌های زیر باشد👇 1. نام و نام خانوادگی 2. تحصیلات حوزوی یا دانشگاهی 3. استان ( جهت بسته‌بندی اقلیمی محتوای شما متناسب با ارتباطات بستگانی) ⚡️از بازنشر آثار فاقد مشخصه‌های بالا معذوریم. 👥 جهاد روایت؛ سامانه دریافت یادداشت و کوتاه نوشت 👈🏻 @Jahaderevayat 💎@howzavian | نویسندگان حوزوی
قرارگاه جامع مردمی دانشگاهی سبیل با همکاری مدرسه تشکیلاتی شهید چمران برگزار می‌کند: 🔥«نسل فاتح»؛ اردوی علمی با محوریت ویژه برادران و خواهران در دو مقطع متوسطه دوم و دانشجویان کارشناسی 📋سرفصل‌ها: جنگ ترکیبی | یهود شناسی | جنگ سایبری | جنگ آخرالزمانی | تمدن نوین اسلامی | سینمای یهود | آشنایی با رژیم | آشنایی با فلسطین | بررسی وضعیت فعلی محور مقاومت | آشنایی با جغرافیای جهان اسلام | آشنایی با ژئوپلیتیک ایران | بررسی رسانه‌ای جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونسیتی | استراتژی غافلگیری یهود 📍مکان: دانشگاه بین‌المللی قم ⏰زمان: ۱۸ لغایت ۲۳ تیرماه ۱۴۰۴ 👈جهت کسب اطلاعات بیشتر به آیدی @nasle_fateh در پیام‌رسان ایتا پیام دهید یا با شماره همراه 09019326576 تماس بگیرید. قرارگاه جامع مردمی دانشگاهی سبیل https://eitaa.com/stu_jang 👇در مدرسه تشکیلاتی شهید چمران عضو شوید: https://eitaa.com/joinchat/2454585376Cd54c6315ba
«أنا علی العهد» عبارت «علی‌العهد» را از سال گذشته زیاد شنیدیم؛ بارها تکرار کردیم. اما برخی تکرارها بی‌دلیل نیستند؛ ساده و سطحی نیستند. پشت این کلمات، پیامی نهفته است، هدفی، نشانه‌ای. همان‌گونه که «سلام فرمانده» برای مدتی ورد زبان‌ها شد و در دل‌ها ریشه دواند، حالا نوبت «أنا علی العهد» است؛ جمله‌ای که از لبنان برخاست و این روزها در ایران هم طنین‌انداز شده. آیا این، آغازیست بر یک حرکت تازه؟ یا پایانیست بر یک انتظار طولانی؟ اکنون که در برهه‌ی آخرالزمان ایستاده‌ایم، چقدر با نایب امام زمانت بر سر عهدی؟ چقدر برای ظهور آماده شده‌ای؟ و چقدر در برابر خواسته‌های نفست، تسلیم امر ولایت بوده‌ای؟ مدتیست با شهید حزب‌الله، ابراهیم عقیل، آشنا شده‌ام. کلامش را که می‌خوانم یا می‌شنوم، حس می‌کنم از جنس زمین نیست؛ حرف‌هایش بوی آسمان می‌دهند... و امروز، وقتی به شهدای دانشمند و سرداران‌مان می‌نگرم، می‌بینم اگرچه از خاک بودند، اما نگاه‌شان، دغدغه‌شان، جهادشان همه از جنس آسمان بود. این، ویژگی مشترک همه‌ی شهداست؛ آنان که به وعده‌ی «عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون» رسیدند، غریبه نمی‌مانند؛ آشنا می‌شوند؛ نه فقط برای خانواده‌شان، بلکه برای دل‌هایی که شاید هیچ‌گاه دیدار زمینی نداشته‌اند. آنان بی‌عهد نبودند؛ در مسیر حق ایستادند، با نفس خود جهاد کردند، با دشمن جنگیدند؛ با سلاح، با قلم، با علم، و از همه مهم‌تر، با مکتبی که صدای حق بود. اکنون که وقت تنگ است و نشانه‌ها یکی‌یکی از نزدیکی ظهور می‌گویند، سؤال اینجاست: تو کجای این مسیر ایستاده‌ای؟ اهل تکرار شعارها بوده‌ای؟ یا مردِ میدان عمل هم بوده‌ای؟ @AFKAREHOWZAVI
«تله‌ی نامرئی جنگ» هنگامی که جنگ با اصحاب شیطان آغاز می شود؛ خاکریز مبارزه و میدان هرجایی می تواند باشد؛ آسمان، زمین، رسانه، فضای مجازی و حتی گاهی در ورای آنچه می بینیم و می شنویم؛ یعنی نیروهای ماورایی! اسرائیل در این جنگ ۱۲ روزه با بازی روانی گسترده ای که در فضای رسانه، در اذهان مردم ایران و جبهه مقاومت ایجاد کرد؛ رتبه نخست این میدان را کسب نمود؛ تزریق دورغ، وحشت، اضطراب، حس ناامنی و خود تحقیری به اذهان ایرانی ها و سانسور شدید اخبار موفقیت‌های میدانی ایران، مهمترین رفتارهای موذیانه‌ای بود که برخی از ما بی آنکه، آگاه از چنین تله‌ی نامرئی باشیم؛ درگیر آن فضا شده بودیم! از جمله مهمترین دورغ پراکنی های دشمن متخاصم، خبر قریب الوقوعِ ترور رهبر معظم ایران و عدم تمایل کنونی برای انجام آن بود؛ این ادعای پوچ، در حالی مطرح شد که شواهد میدانی جنایات اسرائیل و آمریکا مؤید آن بوده که آنان در میدان جنگ، هیچ مصلحت و هیچ اهم بر مهمی را بر نمی تابند و چنانچه سرنخی از محل اطلاع فرمانده کل قوا داشتند، بدون تردید در حذف جسمانی ایشان کوتاهی نمی کردند. در حقیقت تمام این ادعاهای اخیر، تلاشی برای بزرگ نمایی اطلاعاتی قدرت دشمن و ترویج حس ناامیدی در بین ملت ایران بود و در مرتبه بعد به منظور درز اطلاعات مردمی انجام شد! به بیانی صهیونیست‌ها در این میدان، از ابزار بازی فریب، به قوت تمام بهره می بردند و مناسب است که ما نیز به عنوان رزمنده های غیر نظامی این جنگ، با افشای هویت واقعی اسرائیل، یهود و امپریالیسم جهانی به تبیین اهداف و مقاصد آنان برای جهانیان همت گذاریم. در حالی که بر خلاف ایران هراسی که توسط دول متخاصم از جمله اسرائیل، بطور مرتب انجام می شود، تمامی مستندات در موضوع یهود و مقصود سیطره‌ی جهانی اش، بر اساس اسناد پژوهشی، دارای اعتبار است. در واقع، وقت باور این امر مهم رسیده که در حال حاضر، وظیفه هر ایرانی با غیرت برای حفظ کیان کشور، ایجاد یک پایگاه شخصی مبارزه‌، برای دفاع از هویت ایرانی و جنگ روانی با دشمن است؛ که می تواند منتهی به خانواده، اقوام، دوستان و یا فراتر از آن به خارج از مرزهای ایران باشد. ✍🏻فاطمه شکیب‌رخ @AFKAREHOWZAVI
4.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
*نذری پیراهن سیاه در طهران قدیم* جعفر شهری، مورخ دوران قاجار، در بخشی از کتاب «طهران قدیم» درباره حال و هوای این شهر در ایام محرم نوشته: "یکی از نذور مجرب مردم نذر پیراهن، دستمال و پارچه سیاه بود که بین فقرا و بی‌سیاه‌مانده‌ها تقسیم می‌کردند." @AFKAREHOWZAVI
در مکتب کربلا، مرگ آگاهی، کلید فهم هستی برای آنکه معنای شهادت در مکتب کربلا را دریابیم، باید از پوسته‌ ظاهری ماجرا عبور کرده و به عمق هستی‌شناسی آن سفر کنیم. در عاشورا، مرگ صرفاً نیستی و فنا نیست، بلکه پلی است به سوی حیات ابدی؛ دریچه‌ای است به سوی وصال معشوق. حسین (ع) در این مکتب، نه فقط با مرگ روبرو نمی‌شود، بلکه آن را در آغوش می‌کشد. او مرگ را نه پایان، که آغاز می‌داند و با آگاهی تمام، به استقبال آن می‌رود. مرگ آگاهی؛ مقدمه سلوک حسینی مرگ‌آگاهی، یعنی درک این حقیقت که زندگی دنیوی، محدود و فانی است. یعنی پذیرفتن این واقعیت که دیر یا زود، باید کوله‌بار سفر بست و به سوی دیار باقی شتافت. اما تفاوت از همین جا آغاز می‌شود؛ در مکتب کربلا، مرگ‌آگاهی، نه ترس و انفعال، بلکه شور و حماسه می‌آفریند. وقتی انسان به فانی بودن دنیا پی می‌برد، دیگر دلبسته آن نمی‌شود. تعلقات دنیوی را رها می‌کند و تمام همّ و غمّ خود را صرف رضایت خداوند می‌کند. حسین (ع) و یارانش، با درک این حقیقت، از همه چیز خود گذشتند؛ از جان، مال، زن و فرزند. آن‌ها دانستند که این فداکاری، نه تنها چیزی از آن‌ها کم نمی‌کند، بلکه آن‌ها را جاودانه می‌سازد. به قول سید شهیدان اهل قلم، مرتضی آوینی: «یاران امام حسین (ع)، مرگ را چون شرابی گوارا سر کشیدند و به لقاءالله پیوستند.» شهادت؛ گواهی بر هستی شهادت، در این هستی‌شناسی، نه یک اتفاق، بلکه یک انتخاب است. انتخابی آگاهانه و آزادانه، برای اثبات حقانیت و دفاع از ارزش‌ها. شهید، با خون خود، بر درستی راهش گواهی می‌دهد و به جهانیان نشان می‌دهد که حاضر است برای عقیده‌اش از جان خود نیز بگذرد. شهادت، تنها مرگ جسم نیست، بلکه تولدی دوباره است. شهادت، یعنی رها شدن از بندهای مادی و پرواز به سوی آسمان‌ها. شهید، با شهادت خود، به کمال انسانی می‌رسد و به مقام «عند ربهم یرزقون» دست می‌یابد. هستی‌شناسی عاشورایی؛ فراتر از زمان و مکان هستی‌شناسی عاشورایی، محدود به زمان و مکان خاصی نیست. عاشورا، یک حادثه تاریخی نیست، بلکه یک فرهنگ است؛ یک مکتب است؛ یک راه است. هر کسی که در هر زمان و مکانی، در راه حق قدم بردارد و در برابر ظلم ایستادگی کند، حسینی است. هر کسی که با آگاهی و اراده، مرگ را در راه خدا انتخاب کند، شهید است. قیام امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی، تجلی دوباره هستی‌شناسی عاشورایی بود. امام (ره) با الهام از نهضت حسینی، مردم را به قیام علیه ظلم و استبداد فراخواند و با رهبری خردمندانه خود، نظام اسلامی را بنا نهاد. درس‌هایی برای امروز در دنیای امروز، که پر از فتنه‌ها و چالش‌هاست، نیازمند بازخوانی هستی‌شناسی عاشورایی هستیم. باید با مرگ‌آگاهی، به استقبال زندگی برویم و با شهادت‌طلبی، از ارزش‌های خود دفاع کنیم. باید حسینی باشیم و در برابر یزیدیان زمان، سر خم نکنیم. مکتب کربلا، به ما می‌آموزد که زندگی، یک امتحان است. امتحانی که در آن، باید بین حق و باطل، بین عدالت و ظلم، بین عزت و ذلت، یکی را انتخاب کنیم. و چه زیباست که در این امتحان، حسینی باشیم و با سربلندی، به سوی معبود بازگردیم. زینب صفایی @AFKAREHOWZAVI
💠 نرم افزار تحت وب "روایت صادق" منتشر شد معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، نرم‌افزار "روایت صادق" را ویژه رزمندگان جبهه فرهنگی منتشر کرد. 🔻بخش‌های نرم‌افزار "روایت صادق": 1⃣ ستاد فرماندهی (بیانات رهبر انقلاب): مجموعه‌ای از بیانات و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در حوزه فرهنگ و تبلیغ. 2⃣ زاغه فرهنگی (محتوا): انبار محتوای فرهنگی، آموزشی و تبلیغی. 3⃣ پدافند (پاسخ به شبهات): بخش اختصاصی برای پاسخگویی به شبهات و سوالات فرهنگی و مذهبی. 4⃣ اتاق عملیات (ایده‌ها): محلی برای تبادل ایده‌ها و برنامه‌ریزی فعالیت‌های فرهنگی. 5⃣ عقیدتی سیاسی (نکات معنوی و بصیرتی): محتوایی برای تقویت بصیرت و معنویت رزمندگان فرهنگی. 6⃣ حفاظت اطلاعات (ایمنی و امنیتی): راهنمایی‌ها و نکات امنیتی برای حفظ ایمنی فعالیت‌های فرهنگی. 7⃣ مخابرات (دریافت محتوا): سیستم دریافت و انتشار محتوا در شبکه‌های مختلف. 8⃣ نارنجک (طنز جنگ): بخش طنز و سرگرمی با محتوای مرتبط با فعالیت‌های فرهنگی و جهادی. 📲 دسترسی به نرم‌افزار: علاقه‌مندان می‌توانند از طریق لینک زیر به نرم‌افزار "روایت صادق" دسترسی داشته باشند: https://www.balagh.ir/pwa 📍معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، از کلیه فعالان فرهنگی و تبلیغی دعوت می کند تا از این نرم‌افزار استفاده کرده و در ارتقاء و بهبود آن مشارکت نمایند. 🌱 رسانه باشیم ➖➖➖➖➖➖➖➖ ☫ 🆔 @balagh_ir
. عاشورا؛ انتخابی برای همیشهنجمه صالحی رویداد عاشورا، تقابلِ ساده‌ی دو سپاه نبود؛ تلاقی دو جهان‌بینی بود. از یک‌سو جریان علوی، که با تکیه بر عدالت، امامت، و کرامت انسانی، به‌دنبال نجات دین بود؛ و از سوی دیگر، جریان عثمانی، که سیاست را بر دیانت چیره ساخت و با ابزار قدرت، حقیقت را به مسلخ برد. عاشورا، پایان یک نبرد نبود، آغاز یک بیداری بود؛ بیداری‌ای که هنوز، در جان‌های عاشق می‌جوشد. در این میان، گاه صدای شبهه‌هایی شنیده می‌شود که تاریخ را وارونه جلوه می‌دهند. گفته می‌شود: «مگر نه اینکه شیعیان، خود امام حسین علیه‌السلام را دعوت کردند و بعد تنها گذاشتند و اکنون برای او گریه می‌کنند؟» اما تاریخ گواهی می‌دهد که این سخن، بیش از آن‌که حقیقتی تاریخی باشد، تحریفی آگاهانه یا ناآگاهانه است. نخستین دعوت‌کنندگان امام به کوفه، شیعیان راستینی بودند که با عشق، از حضرت یاری خواستند و با جان، بر عهد خود ایستادند: حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه، سعید بن عبدالله حنفی، عابس شاکری و دیگران، همان‌هایی بودند که نام‌شان در صف نخست نویسندگان نامه‌ها بود و در ظهر عاشورا، در صف نخست شهیدان ایستادند. آنان‌که بعدها امام را تنها گذاشتند، نه از شیعیان، که از اهل دنیا بودند؛ مزدورانی که یا به تطمیع عبیدالله بن زیاد دل دادند، یا از تهدید او ترسیدند، یا به سبب خوی عثمانی‌گری، سال‌ها بود با اهل بیت علیهم‌السلام دشمنی داشتند. کوفه، در روزهای منتهی به عاشورا، شهری خفقان‌زده بود. میثم تمار، تنها هشت روز پیش از عاشورا، بر دار شد. کمیل بن زیاد، سلیمان بن صرد خزاعی، و بسیاری از شیعیان، یا در زندان بودند، یا در خفا زندگی می‌کردند. شیعه، ساکت نبود؛ سرکوب شده بود. و این خود، سندی است بر مظلومیت جریان علوی و عظمت قیام حسین علیه‌السلام. در دل این ظلمت، یاران حسین، ستارگانی شدند که تا ابد، راه را روشن کردند. آنان، مردانی نبودند بی‌نقص؛ بلکه انسان‌هایی بودند که به نقطه‌ی اوج انسانیت رسیدند. «زهیر» با تردید آمد، اما ماند و جاودانه شد. «حُر» دیر آمد، اما با صداقت آمد، و تا همیشه «آزاد» ماند. «جون»، با پیشینه‌ی بندگی، در آغوش حسین جا گرفت، نه به خاطر رنگ و تبار، بلکه به‌خاطر خلوص و محبت. کربلا، محفل قضاوت نبود؛ مدرسه‌ی انتخاب بود. نه گذشته‌ها سنجیده شد، نه نژادها، نه طبقه‌ها. تنها «آمدن» مهم بود، نه «از کجا آمدن»... و این، راز ماندگاری امام حسین علیه‌السلام است. او نه فقط برای اصلاح امت، بلکه برای گشودن«درِ بازگشت» آمد؛ برای اینکه به ما بیاموزد، هیچ‌گاه برای بودن در جبهه‌ی حق، دیر نیست. امام حسین علیه‌السلام را تنها نمی‌توان ستایش کرد؛ باید عاشقش شد. باید دلتنگش شد. باید با او پیمان بست. او هنوز هم در کاروان خود جا دارد؛ هنوز هم صدا می‌زند: «هَل مِن ناصرٍ یَنصرُنی؟» و پاسخ آن، نه فقط با شمشیر، بلکه با معرفت، وفاداری و ایستادگی داده می‌شود. یاران حسین، در زیارت‌نامه‌ها، نه‌فقط یاور حسین، که یاور دین خدا، رسول خدا، علی، فاطمه و همه‌ی اولیای الهی خوانده می‌شوند. چرا؟ چون آنان، در سخت‌ترین لحظه‌ی تاریخ، امام زمان خود را شناختند و او را با دل، زبان و جان یاری کردند. امروز نیز، در عصر غیبت، عاشورا آینه‌ای‌ست برای ما: اگر خواهان یاری امام موعودیم، باید از اصحاب عاشورا بیاموزیم. باید ایمان را، محبت را، و وفاداری را در جان‌مان زنده کنیم. نه از دیر آمدن بترسیم، نه از گذشته‌مان شرم کنیم. که حسین علیه‌السلام، هنوز هم آغوش دارد برای آنان‌که «آمدن» را باور دارند... و این، معنای عاشورا است: تداوم یک حقیقت، از دل تاریخ تا قلوب ما. @AFKAREHOWZAVI
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا