eitaa logo
مجله‌ افکار بانوان‌ حوزوی
1.8هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
302 ویدیو
22 فایل
*مجله #افکار_بانوان_حوزوی به دغدغه‌ی #انسان امروز می‌اندیشد. * این مجله وابسته به تولید محتوای "هیأت تحریریه بانو مجتهده امین" و "کانون فرهنگی مدادالفضلا" ست. @AFKAREHOWZAVI 🔻ارتباط با سردبیر: نجمه‌صالحی @salehi6
مشاهده در ایتا
دانلود
23.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
. 💠 حماسی و باشکوه درباره "ایران" 🎥 دکتر امیر حسین هدایتی شاعر منتخب ماه در هشتاد و سومین محفل شعر مهر و ماه، برای ایران، قصیده می‌خواند. 🔗 تماشای نسخه باکیفیت در پیام رسان بله 🔗 شاعران حوزوی 💎@howzavian | نویسندگان حوزوی
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
وقتی نان قیمت جان است... وقتی جگرهایی در حسرت جرعه‌ای آب کباب‌اند... وقتی کودکی خود پی آب می‌رود و ...و...،دل سنگ، آب می‌شود... وقتی طعام، طعمه شکار انسان می‌شود ... وقتی نصیب مادری برای کودکش از دنیا به جای آبی جانفزا، آهی جانگداز می‌شود... حکایت این روزهای توست برادر و خواهر فلسطینی‌ام. این روزها از داغ شهیدان لقمه از حلقوم شریفان پایین نمی‌رود ... و طعم طعام بسی تلخ است ..‌. نمی‌شود وقتی مسلمانی سنگ به شکم می بندد، به تماشا نشست و سنگ اسلام به سینه زد ... مسلمان! سنگ را به همان جایی بزن که آمده... «دولتهای اسلامی امروز خیلی تکلیف دارند. میخواهم صریح به دولتها بگویم که امروز جای مجامله و ملاحظه‌کاری و بی‌طرفی نیست، امروز روز سکوت کردن نیست. اگر دولتی در میان دولتهای اسلامی به هر شکلی و به هر بهانه‌ای از رژیم صهیونی حمایت بکند ــ چه با عادّی‌سازی روابط، چه با بستن راه کمک به فلسطین، چه با توجیه جنایات صهیونیست‌ها ــ یقین بداند که ننگ ابدی بر پیشانی‌اش خواهد ماند. البتّه حساب اخروی هم هست، قیامت هم هست، جزای الهی هم هست که خیلی سخت است، خیلی سنگین است، پیش خدا نمیتوانند جواب بدهند، امّا فقط جزای اخروی نیست؛ در دنیا هم ملّتها این خیانت را فراموش نخواهند کرد.» ۱۴ خرداد ۱۴۰۴ ✍آمنه شهبازی https://eitaa.com/valasr4 @AFKAREHOWZAVI
سکوتِ مرگ بار جهان در سکوتی مرگ بار به سر می برد. در خواب غفلت ؛ به یقین که در مرداب جهل و خودخواهی خود فرو رفته است .غافل از آن ناله هایی که به گوش می رسد،از میان ویرانه ها، از زیر خروارها آرزویی که مدفون شده اند. این تنها صدای یک طفل صغیرنیست، این تنها صدای یک زن و مرد مسلمان نیست ، بلکه این صدای انسانیت است که درزیر چکمه های حیوان صفتانِ زمانه فریاد می زنند؛هل من ناصر ینصرنی؛ آیا یاوری هست که مرا یاری کند!این همان صدای آشنا برای جهان اسلام است. جهان اسلامی که روزی در سرزمین کربلا ؛ نظاره گرِ ظلم ظالم بود و دَم نزد ؛‌۱۴۰۰ سال برای مظلومیتش ضجه و زاری کردند و افسوس؛که ای کاش آن لحظه به یاری امام مظلومشان می شتافتند. اگر هزاران بار دیگر تاریخ تکرار شود ،آنانکه خود را به خواب زده اند ،هر گز بیدار نخواهند شد.این فریادها، دل هر انسانی را، که تنها بویی از انسانیت برده باشد ،به درد می آورد.چه بسا،انسان هایی که دَم از اسلام و مسلمانی میزنند و آن را ،یک عمر با خود یدک می کشند.اما ،فریاد مظلوم رامی شنوند و بی تفاوت از کنارش میگذرند؛ظلم ظالم را می بینند و سکوت می کنند. هرروز وشب صدای مظلومیت ،در آتش کینه ی غاصبان بی حیا ،شنیده می شود.صدای خُرد شدن استخوان هایشان در چنگال ظلم .صدای نابودی آرزوهایشان. اما، همچنان، جهان به نظاره نشسته است . مبارزه باظلم و دفاع از مظلوم در اسلام انقدر از اهمیت والایی برخوردار است که، ۲۹۰ آیه از قرآن در این باره آمده است.اما، آنانکه شکم هایشان از حرام پُر است، بر دلهایشان نیزمهر غفلت می خورد.* کسانی که در مقابل ظلم سکوت می کنند،نه تنها مسلمان نیستند،بلکه با سکوتشان، شریک در ظلمِ ظالم خواهند بود. پیامبر اکرم (ص):  «مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنادی یا لَلْمُسْلِمینْ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِم؛ هر کس صدای مظلومی را بشنود اما به یاریش نشتابد مسلمان نیست.* ✍ سمیه مشهودی ---------------------------------------- *بحارالأنوار، ج45) * کافى، ج 2، ص 164، حدیث 5 ؛ *وسائل الشیعه، ج 15، ص141. @AFKAREHOWZAVI
 🏴﷽ "هوای کربلا با غزه ست" ✍صدیقه طهماسبی نژاد آهنگ جانگداز " بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ؛به کدام گناه کشته شده؟"* در دالان ذهنم می‌پیچد. به راستی بچه‌ها و کودکان غزه به کدامین گناه کشته می‌شوند. واژه‌ها رهایم کرده‌اند، هرچه به دنبالشان می‌گردم تا شاید بتوانم با کمک آن‌ها‌، درد مردم غزه را فریاد بزنم، کلمه‌ای شایسته نمی‌یابم. آن‌قدر زخم‌های مردم آن سامان عمیق است که واژه‌ها نیز شرمسارند از این که توانشان و بلندای قد و قامتشان گویای ضجه‌ها و ناله‌های کودکان بی آب و غذا نیست. شیطان‌های صهیونی نوار غزه را محاصره کرده، آب و غذا را بر ‌آن‌ها بسته‌اند. آن‌ها به جای آب، آتش برسر مردم می‌ریزند. این سفاکان روزگار، وارثان نسلی هستند که آب بر حسین _علیه‌السلام_ ویارانش بستند،قحطی آب شد در کربلا. آه از کربلا! آه از غزه! اما "وقتي كه بلاي كربلا تازه شود در غزه صداي ربنا تازه شود"* *تکویر،آیه۹ * شاعر: میلاد عرفان‌پور ۱/مرداد/ ۱۴۰۴ https://eitaa.com/loh_ghalam @AFKAREHOWZAVI
. 📸 تازه‌ترین اثر حسن روح‌الامین، نقاشی است از رنج بی‌صدای مردم غزه، تصویری که نه‌فقط با رنگ، بلکه با درد نقاشی شده... اثری که تنها تصویر نیست؛ دل است که بر بوم افتاده، درد است که با رنگ آمیخته، و اشک است که از گوشه‌ی چشم قلم چکیده. اگر کاری از دست‌مان برنمی‌آید، کاش نگاه‌مان را از دردِ غزه ندزدیم. @AFKAREHOWZAVI
✍ نرگس ایرانپور از غزه بگویید... روضه عطش و نان بخوانید... از دامن مادرانی بخوانید که لاله خیز است و شکوفه شکوفه به خون می‌نشیند... راستی مگر در یونیسف از حقوق کودکان حرف نمی‌زنند... مگر شادی سهم همه آن‌ها نیست... کاش کودکان را در حصار ملیت و رنگ و نژاد تعریف نمی‌کردید... صدای گرسنگی کودکان غزه نه دل مادران زمینی که جگر فرشتگان آسمان را نیز خراش داده... پس بشکند قلم‌هایتان و آتش شود سکه‌هایتان و در سیاه رویی تاریخ بمانید که نمی‌بینید استخوان‌های دردناک اهالی سرزمین کودکان غزه را... ننگ بر روزگاری که طوفان مرگ را بر سر همسایه و هم نوع ببینیم و سیر بخوابیم... 💌@yekAsemankhial☕️ @AFKAREHOWZAVI
. دعای کودکی در دل خرابهنجمه صالحی نمی‌دانم چرا این روزها، دلم بیشتر از همیشه بی‌تاب است. گویی کودکی‌ست گم‌گشته در آتش، دنبال آغوشی می‌گردد که نیست. هر طرف، خاک است و دود. هر صدا، ضجه‌ای‌ست در گلوی زمین. نه دستی پیداست، نه نگاهی از آسمان. فقط خاکستر است و اشک‌هایی که خشکیده‌اند. گاه، تصویر دختری در ذهنم می‌ماند؛ نشسته در گوشه‌ی ویرانه‌ای و نگاهی که هنوز امیدوار است. و من، به یاد قصه‌های مادر می‌افتم… قصه‌ی آمدنِ مردی از نور، با لبخندی شبیه بهار، و نگاهی که زخم را نمی‌گذارد روی خاک بماند. می‌گفت وقتی بیاید، ظلم می‌میرد، عدالت جوانه می‌زند. کودکان، بی‌ترس بازی می‌کنند، مادران، بی‌دغدغه می‌خندند، و پدران، گرسنه نمی‌خوابند. نمی‌دانم چرا، اما دلم روشن است. او می‌آید…با نَفَسی که زمین را زنده می‌کند، و انسان‌ها را بیدار. هر شب، دعای فرج را آهسته می‌خوانم؛ و حس می‌کنم صدایم، در دل ویرانه‌ها می‌پیچد، میان آه مادران، لب‌های خشک کودکان، و خدا، آرام گوش می‌دهد… شاید همین امشب… ستاره‌ای بیفتد. شاید همین امشب… کسی برخیزد. و دلی که گم شده بود، راه خانه را پیدا کند. @AFKAREHOWZAVI
بسم الله الرحمن الرحیم ما می‌توانیم، اما فقط با هم. ✍🏻پرستو علی‌عسگرنجاد ما این‌جا چند هزار نفریم. اگر هر کدام از شما فقط یک نفر دیگر را صدا کند، می‌شویم چند ده، حتی شاید چند صد هزارنفر. پس ما اصلاً کم نیستیم. برای چه؟ می‌گویم. من از انفعال متنفرم. از فقط نشستن و غرزدن و کام خود و بقیه را تلخ کردن حالم به هم می‌خورد. اگر شما هم مثل من هستید و دلتان می‌خواهد کاری کنید، این چند خط را بخوانید. ببینید! ما افتادیم وسط بحران خشکسالی، آن هم در شرایطی که هنوز پریشان‌حالی آن ۱۲ روز دشوار بر گرده‌مان است و بعضی‌هایمان عزیز و خانه و زندگی از دست داده‌ایم، خیلی‌هایمان آسودگی خاطر را. هوا از همیشه گرم‌تر است و ترکیب گرما و بی‌آبی دیوانه‌کننده! می‌توانیم صرفه‌جویی کنیم. صرفه‌جویی هنر مؤمن است. دوش حمام را باز می‌کنیم تا آب بخواهد گرم شود یک لگن بگذاریم آن زیر که آب هرز نرود. از این یکی بگیر و برو تا هر بار دیگر که شیر آب را باز می‌کنیم و می‌توانیم کمتر تلفش کنیم. از انسانیت، این از ما برمی‌آید که برای هم دل بسوزانیم. هرکس را در گور خودش می‌خوابانند. کشاورزها، هندوانه‌کارها، صنایع آب‌بر وسط بیابان، ویلاهای استخردار با آب شرب؟ می‌دانم. می‌دانم. تو چراغ خود بیفروز! بیا من و تو سهم انسانیت خودمان را ادا کنیم که قدر خودمان بتوانیم جواب بدهیم، خب؟ این از این. اما برویم سر اصل حرف. ما بی‌صاحب نیستیم که! ما امام داریم. امام ما یادمان داده در شرایطی مثل این چکار کنیم. معصومین ما گفته‌اند استغفار خیلی از گره‌ها را باز می‌کند. شانهٔ خیلی‌هایمان از گناه سنگین است و حواسمان نیست. تعارف هم نداریم، گناه آن‌قدر ریز و درشت دارد که لااقل یکی‌ش حتی شده ناغافل گردن هر کداممان افتاده باشد. خیلی‌هایمان گره‌هایی در زندگی‌مان داریم که نمی‌دانیم اثر همین گناه و راست‌راست چرخیدن و معذرت‌خواهی نکردن از کسی است که در لحظهٔ ارتکاب جرم با شش دانگ حواسش داشته ما را می‌دیده... امامان ما به ما یاد داده‌اند دعا که می‌خواهیم بکنیم، اول معذرت‌خواهی کنیم، بگوییم ببخش، غلط کردم، شرمنده‌ام جلوی چشم تو غلط کردم. اسم دیگر معذرت‌خواهی استغفار است. بیایید هفت روز، با هم، شانه‌به‌شانه، هرروز هفتاد بار استغفار کنیم و بعد، دعای باران را با کلمه‌های امام سجادجان که می‌شود دعای نوزدهم صحیفهٔ سجادیه، بخوانیم. خیلی کوتاه است و خیلی عزیز و قشنگ. بعدش هم یک دعای فرج که حواسمان باشد تا نیاید گره از کار بشر وا نشود... می‌کند روزی یک ربع. یک ربع از ۹۶ ربع‌ساعتی که هرروز خدا به ما عمر می‌دهد. نمی‌گویم چهل روز که بلند شود، سخت شود، دلهرهٔ فراموشی دست بدهد. می‌گویم فقط یک هفته بیایید هرروز استغفار کنیم و دعای باران بخوانیم. یکی زبان استغفارش «استغفر الله ربی و اتوب الیه» است، یکی «استغفر الله و اسئله التوبه»، یکی «الهی العفو». اولی بیشتر سفارش شده، پس همان! شاید خدا اراده کرد و این دعا را از ما پذیرفت. شاید هم صلاحش نبود و نپذیرفت، ولی به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل که گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم ما چیزی از دست نخواهیم داد. فقط کمی انس به دست می‌آوریم و‌ مقداری سبک‌باری. صحیفهٔ کنج خانه‌مان هم کمتر خاک می‌خورد و کلمات امام چهارممان برایمان از غربت درمی‌آید. به امتحانش می‌ارزد، نه؟ تک‌خور نباشید. بقیه را هم صدا کنید. مدام به هم یادآوری کنید که دعا اثر دارد و ما شیعهٔ امیرالمؤمنینی هستیم که گفته دعا سلاح ماست. یک هفته در حق هم و در حق وطنمان، ایران‌جانمان دعا کنیم و برایش ابر و باد و باران بخواهیم و‌ منجی برای ایران، برای غزه، برای جهان. http://ble.ir/parastooasgarnejad @AFKAREHOWZAVI
🔖غزه به وقت گرسنگی، به وقت جان دادن این روزها که فریاد گرسنگی و تشنگی زنان و کودکان مظلوم غزه، تاب و توان مردان خانواده را برده و برای لقمه‌ای نان، حاضر به فروش اعضای بدن خود مثل کلیه‌شان شده‌اند؛ این روزها که پسران غیور غزه که خیلی زودتر از سن نوجوانی و جوانی، مرد شده‌اند و از غمِ گرسنگی و تشنگی مادر و خواهران و برادران کوچکتر، گرسنگی و تشنگی خودشان را از یاد برده‌اند، خوردن و اشامیدن برای هر انسان آزاده‌ای سخت‌تر از جان دادن شده است... این روزها بیشتر از همیشه، درست کردن غذا و پهن کردن سفره برای اهل خانه برای مادران روضه شده است.... اما امشب برای لحظاتی، نفس کشیدن هم برایم سخت شد. وقتی شنیدم، یک پزشک حاضر در کربلای غزه که برای کمک حاضر شده بود، روایت کرد کفتارهای پست ارتش اسرائیل، هر روز با الگویی خاص، یک عضو بدن کودکان تشنه و گرسنه را مخصوصا در صف آب و غذا هدف می‌گیرند. به طور مثال یک روز تمام کودکانی که به اورژانس می‌رسانند از ناحیه گردن‌ روز مورد اصابت واقع شدند، روز دیگر از ناحیه سر و دیگر روز از ناحیه شکم و... خدایا! دیگر حتی نمی‌دانیم با چه جملاتی به درگاهت التجا کنیم و برای مظلومان غزه دعا کنیم، تنها راه ممکن برایمان دعای توسل و سوره فتح و دعای ۱۴صحیفه است که به توصیه امام خامنه‌ای برنامه هر روز و شبمان شده است. به امید آنکه به زودی خبر نابودی و محو کامل اسرائیل از صفحه روزگار، مرهمی سود بر قلبهای داغدارمان. 🖋آمنه عسکری منفرد @AFKAREHOWZAVI
🔖غزه مظلوم‌ست ✍️زینب گودرزی با حسین گفتن تنها، حسینی نشوی! فعل و حرفت، با یاد حسین، گره باید بزنی! گره با یاد حسین، گر خوردی گره از کار مسلمانی، وا خواهی کرد اسم مظلومیت مولا ببری مظلوم ببینی، و حرفی نزنی! غزه مظلوم‌ست! غزه در خون‌ست! غزه در قحطی‌ست! عده‌ای کورند! @barannevesht58
. غزه در سوگ، امت در خواب؟ شمر زمانه ات را بشناس ✍حوریه طبیبیان فاجعه غزه، محکی برای ارزیابی اخلاق و وجدان جهانی و منطقه‌ای است. بی‌تفاوتی به این بحران انسانی، مغایر با اصول اخلاقی و ارزش‌های دینی و نوعی بی‌عملی در قبال نقض حقوق بشر و حقوق بین‌الملل است. سکوت جامعه جهانی، به ویژه کشورهای اسلامی، کارآمدی نهادهای بین‌المللی و سازوکارهای حقوقی و اخلاقی را زیر سوال می‌برد. این وضعیت، از منظر روان‌شناسی اجتماعی، بی‌حسی روانی یا فاصله‌گیری اخلاقی و از دیدگاه علوم سیاسی، شکاف بین گفتمان حقوق بشر و واقعیت‌های ژئوپلیتیکی را نشان می‌دهد و ضرورت بازنگری در ساختارهای تصمیم‌گیری بین‌المللی را برجسته می‌کند. غزه، سال‌هاست که زیر آتش و خون، مقاومت و ایستادگی را معنا می‌کند. کودکان، زنان، و مردان بی‌دفاع، هر روز قربانی خشونت و بی‌عدالتی می‌شوند. اما متأسفانه، این فجایع با بی‌تفاوتی و سکوت بسیاری از مسلمانان مواجه شده است. در حالی که قلب‌ها باید برای این درد به تپش درآیند، سکوتی سنگین سایه افکنده است. این سکوت، در حالی رخ می‌دهد که پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمودند: «مَنْ سَمِعَ رَجُلاً ینادی یا لَلْمُسْلِمینْ فَلَمْ یجِبْهُ فَلَیسَ بِمُسْلِم» (هر کس صدای مظلومی را بشنود که از مسلمانان کمک می طلبد، و به کمک او نشتابد مسلمان نیست). این حدیث شریف، وظیفه شرعی و اخلاقی هر مسلمانی را در یاری رساندن به مظلومان، به ویژه مسلمانان غزه، مشخص می‌کند. شهید مطهری با بصیرتی مثال‌زدنی، همواره بر ضرورت شناخت شمر زمانه تأکید می‌کردند. این سخن هشداری است به تمام مسلمانان چرا که ایشان می‌فرمود: «اگر حسین بن علی بود می گفت: اگر می خواهی برای من عزاداری كنی، برای من سینه و زنجیر بزنی، شعار امروز تو باید فلسطین باشد. شمر امروز موشه دایان است شمر هزار و سیصد سال پیش مُرد، شمر امروز را بشناس! شمر امروز ما اسرائیل است ما باید به داد مردم فلسطین برسیم.» مراسم عزاداری اهل بیت (ع)، سنتی کهن در جوامع اسلامی، کارکردهای فراوانی دارد؛ پیوندهای اجتماعی را عمق می‌بخشد، هویت جمعی را تقویت کرده و ارزش‌های دینی را به نسل‌ها منتقل می‌کند. اما نباید غافل بود که هدف غایی، محدود به مناسک نیست، بلکه الگوگیری از امام حسین (ع) در مبارزه با ظلم است. از دیدگاه جامعه‌شناسی، عزاداری‌ها کنشی جمعی برای بسیج منابع و ایجاد همبستگی هستند. اما اگر این کنش‌ها هدفمند نباشند، کارایی خود را از دست می‌دهند و به رفتارهای نمادین تبدیل می‌شوند. پس ضروری است که عزاداری‌ها با رویکردی انتقادی، فرصتی برای بازاندیشی در مسائل جامعه و ارائه راهکار باشند. به عبارت دیگر، عزاداری‌ها باید به بیداری افکار عمومی کمک کرده و زمینه مشارکت در حمایت از مظلومان و مبارزه با ظالمان را فراهم کنند. چنانکه امام موسی صدر از پیشتازان مبارزه با اسرائیل فرمودند:«حسینیه را حسینیه نمی‌دانم مگر آنکه دلاورانی را برای نبرد با دشمن اسرائیلی فارغ التحصیل کند.» وضعیت وخیم غزه، در کنار درد و رنج بی‌پایان ساکنان آن، پرسش‌های جدی در مورد مسئولیت‌پذیری و تعهدات اخلاقی جامعه جهانی، به‌ویژه مسلمانان، مطرح می‌سازد. بی‌تفاوتی مشهود در قبال این بحران انسانی، نشان‌دهنده شکاف عمیقی میان ارزش‌های دینی و انسانیِ مورد ادعا و عملکردِ واقعی است. این در حالی است که آموزه‌های اسلامی بر حمایت از مظلوم و ایستادگی در برابر ظالم تاکید فراوان دارند. سکوت و انفعال جوامع اسلامی در این شرایط، نه تنها به تداوم بی‌عدالتی کمک می‌کند، بلکه اعتبار و جایگاه آن‌ها را در معادلات جهانی زیر سوال می‌برد. بنابراین، ضروری است مسلمانان با بازنگری در رویکردها و اتخاذ مواضع قاطع‌تر، به وظیفه دینی و انسانی خود در قبال مردم غزه عمل کنند. @AFKAREHOWZAVI