آن لحظه که شما را در آغوش آمنه گذاشتند، وقتی آمنه غرق در نور صورت شما شده بود، درست در آن لحظه که مادری در شادی به دنیا آوردن پسری که بشارتش را داده بودند غوطه‌ور بود، ایوان کسری در مداین از شادی لرزید و سیزده یا چهارده کنگره‌ی خود را به یمن قدوم مبارک شما به هم کوبید. زبان پادشاهان به واسطه‌ی عظمت و بزرگیِ شما بَند آمد. باد آتشکده‌ی فارس را، پس از هزار سال به یمن قدوم شما خاموش کرد. دریاچه‌ی ساوه خشک شد تا زمینِ زیر او بتواند پای‌کوبی کند. بت‌ها دیگر توان ایستادن در برابر عظمت و شکوه میلاد شما را نداشتند و همگی به زمین افتادند. نوری درخشان که برای تعظیم در برابر نور شما آمده بود، فضای مکه را روشن کرد. شیاطین که تا آن لحظه به عالم بالا راه داشتند و صدای ملائکه را می‌شنیدند، به برکت حضور شما در زمین برای همیشه از عالم بالا رانده شدند. شما با خودتان چه آورده بودید بر رویِ زمینی که آشفته بود!؟ این گوهر وجود شما بود که تمام دنیا را احاطه کرد و تمام هر آنچه که در زمین و دریا بود، تحت تأثیر قدوم شما قرار گرفت. خوش آمدید پدر مهربانی‌ها🌹 خوش آمدید پدر ام‌الأئمه🌹 خوش آمدید برادر امیرالمؤمنین🌹 خوش‌ آمدید جد سیدي شباب اهل‌الجنه🌹 مقدمتان گلباران خاتم انبیاء🌹 ✍🏻 زهرا کبیری‌پور ▫️منبع: تاريخ يعقوبى، ج 2، ص 55. ابوالفضل بيهقى، دلايل النبوه، ترجمه محمود مهدوى دامغانى، ج 1، ص 99. ابن شهرآشوب، المناقب، ج 1، ص 30. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI ‌

🔖حضرت رحمة للعالمین «وجود مقدس نبی مکرم و رسول اعظم اسلام، مهمترین نقطه‌ی ایجاد وحدت است... دنیای اسلامی می‌تواند در این نقطه به هم پیوند بخورد.اینجا، جایی است که عواطف همه‌ی مسلمانها در آنجا متمرکز می‌شود. این، کانون عشق و محبت و دنیای اسلام است. همین کانون را مورد توجه قرار می‌دهند و به آن اهانت می‌کنند؛ برای اینکه اهمیت اهانت به امت اسلامی و تحقیر دنیای اسلام، کم‌کم از بین برود. این، نقطه‌ی اصلی است؛ سیاستمداران، نخبگان علمی و فرهنگی، نویسندگان، شعرا و هنرمندان ما روی این نقطه تکیه کنند و همه‌ی مسلمانها با این شعار به هم نزدیک شوند. موارد مورد اختلاف را در نظر نگیرند، یکدیگر را متهم نکنند، یکدیگر را تکفیر نکنند و یکدیگر را از حوزه‌ی دین خارج نکنند. دلها در سراسر امت اسلامی، به یاد پیامبر و به عشق پیغمبر طراوت پیدا می‌کند؛ همه‌ی ما دلباخته و عاشق آن بزرگواریم.» (بیانات رهبر انقلاب، ۸۵/۱/۲۷) پیامبر خدا در وهله‌ی اول رحمتی است برای هدایت‌گری تمام بشریت و در مرحله بعد واسطه فیض برای کل عالم هستی است. در تفسیر مجمع‌البیان ذیل این آیه، از خطاب به مردم سخن رفته، نه تنها به مؤمنین یا قوم پیامبر. همچنین بخشی از رحمت پیغمبر در آخرت نسبت‌ به انسان‌هایی است که در محشر حاضر می‌شوند و حضرت آن‌ها را شفاعت می‌کند و رحمت و بزرگی او تجلی رحمت و رأفت خدا و پرتوی از رحمت پروردگار است. درحديثى در مجمع البیان آمده كه جبرئيل به پيامبر (صلى الله عليه و آله) اظهار داشت كه رحمت تو مرا نيز شامل شد. (تفسير نور، ذیل آیه ۱۰۷/انبیا). وجود مقدس حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) تجلی اوصاف الهی است، صفات رحمان و رحیمیت الهی در ایشان به منصه‌ی ظهور رسیده است. «و ما أرسَلناکَ إلّا رَحمةً للعالمین» (انبیا ۱۰۷). «این ولادت برای تاریخ بشریت، طلیعه‌ی رحمت الهی بود. در قرآن از وجود پیغمبر به عنوان (رحمةً للعالمین) تعبیر شده است. این رحمت، محدود نیست؛ شامل تربیت، تزکیه، تعلیم و هدایت انسانها به صراط مستقیم و پیشرفت انسانها در زمینه‌ی زندگی مادّی و معنویشان هم هست. مخصوص مردم آن زمان هم نیست؛ متعلّق به طول تاریخ است: «و آخَرینَ مِنْهُم لَمّا یَلْحَقوا بِهم» (جمعه/۳). راه رسیدن به آن هدف، عمل کردن به معارف و قوانین اسلام است که برای بشر مشخّص شده است.» (بیانات رهبر انقلاب، ۸۲/۲/۲۹) آمنه عسکری منفرد #رحمة_للعالمین #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

میلاد پیامبر رحمت؛ آغازی برای بیداری انسان ✍نجمه صالحی میلاد نبی خاتم صلی الله علیه و آله، نقطه شروع برنامه‌ای بزرگ برای انسان‌سازی بود، برای تغییر در سبک زندگی، تغییر در انسانیت و اخلاق مداری و این برنامه از خانواده آغاز شد. خانواده نخستین کانون تربیت، فرهنگ و هویت است و پیامبر اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله، بیش از هر چیز به استحکام این نهاد مقدس توجه داشت. امروز، در جهانی پر از چالش‌های اخلاقی، فروپاشی خانواده‌ها و بحران هویت، بازگشت به سیره نبوی بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. پیامبر صلی‌ الله علیه وآله، جامعه‌ای ساخت که بر اساس محبت، عدالت و معنویت استوار بود؛ جامعه‌ای که توانست در مدت کوتاهی، تمدنی بیافریند که قرن‌ها درخشان ماند. متن کامل در پایگاه رحا مدیا https://rahamedia.net/?p=18279 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

سرکار خانم زهرا کبیری‌پور در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه عنوان کرد: هفته وحدت یادآور یکی از عمیق‌ترین نیازهای امت اسلامی در روزگار ماست. در جهانی که از یک‌سو با چالش‌های هویتی، فرهنگی و سیاسی و از سوی دیگر با هجمه‌های استکبار جهانی مواجه است بیش از هر زمان دیگری ضرورت بازگشت به محور وحدت احساس می‌شود. وی بیان کرد: رهبر معظم انقلاب اسلامی با بیان «اتحاد مقدس» بر این نکته تاکید کردند که وحدت اسلامی نه فقط یک راهبرد موقت یا تاکتیکی سیاسی، بلکه حقیقتی برخاسته از متن دین و دارای ریشه‌ای قدسی است. بر همین اساس، بازخوانی سیره پیامبر اسلام (ص) می‌تواند راهی روشن برای تحقق این اتحاد در جهان معاصر ارائه دهد. 💠 لینک کامل گفتگو👇🏻 🌐 https://hawzahnews.com/xdZSN #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

الگوی سوم زن مسلمان انقلابی نقدی بر یک مقایسهٔ سطحی؛ از بانو دباغ و بنت‌الهدی تا تونبرگ و آکار اخیراً پیامی در فضای مجازی دست به دست می‌شود که با مقایسه‌ای شتابزده میان «گرتا تونبرگ» و «یاسمین آکار» با زنان ایران، این پرسش را به صورت تلویحی مطرح می‌کند که «ما بانوان ایران زمین کجای تاریخ ایستاده‌ایم؟!» و گویی با حسرتی وامانده، زنان ایرانی را به ایستادن در صف مبارزاتی فرا می‌خواند. این نگاه،اگرچه ممکن است از دغدغه‌ای برای پیشرفت نشأت گرفته باشد، اما از یک خطای تحلیلی بنیادین رنج می‌برد: نفهمیدن عمق مفهوم «زن انقلابی» در گفتمان مقاومت اسلامی و نادیده گرفتن سیر تطور تاریخی مبارزه. احساس هدررفت نیرو در میانه دو آتش؛ ریشه یک خطای تحلیلی ریشهٔ چنین پرسش و مقایسه‌هایی را باید در «احساس اصطکاک و هدررفت انرژیِ زن انقلابی» جست‌وجو کرد. زن امروز ایران، خود را سرشار از نیروی سیاسی و انقلابی می‌بیند، اما این نیروی عظیم، در میانهٔ دو جبههٔ «تحجر» (که او را در قالب‌های تنگ سنتی محبوس می‌کند) و «تجدد» (که قصد دارد هویت غربی را به او تحمیل کند)، احساس فشار و انسداد می‌کند. این وضعیت گاهی سبب می‌شود در تحلیل خود دچار اشتباه شود و به دلیل این تنگنا، تصور کند که «عقب مانده» است، در حالی که او درگیر یک نبرد کاملاً پیشرفته و پیچیده در عمق میدان است. مادر مقاومت؛ الگویی که جهان به او مدیون است زنان فلسطینی که امروز نماد صبر و استقامت شده‌اند، الگو و اسوه‌ی خود را از کجا آموخته‌اند؟ زن ایرانی، پرچمدار مبارزه‌ای بود که بنیادهای استکبار جهانی را به لرزه درآورد. مقاومت در لبنان، فلسطین و امروز در یمن، شعله‌هایی از همان آتش مقدسی هستند که زن ایرانی در کوره‌ی انقلاب و دفاع مقدس برافروخت. پرسش از«کجای تاریخ ایستاده‌ایم» زمانی عجیب می‌نماید که بدانیم زن ایرانی، خود مادر و معمار جریان «زن مقاومت» در جهان معاصر است. پیش از آنکه نام «یاسمین آکار» در ترکیه بر سر زبان‌ها بیفتد، بانوانی چون بنت‌الهدی صدر در عراق، با الهام از انقلاب ایران، پرچم مبارزه را برافراشتند. مقاومت فلسطین، چه در بعد مردمی و چه در بعد نظامی، وامدار الگویی است که زن انقلاب اسلامی ایران با ایثار، آگاهی و حضور حسابگرانه‌اش ترسیم کرد. این سؤال که «آیا امروز هم مبارز می‌شویم؟» ناشی از درکی سطحی و محدود از مفهوم «مبارزه» است. زن انقلاب اسلامی، امروز در عرصه‌ی پیچیده‌ی نبرد تمدنی قدم نهاده است. مبارزه‌ی امروز، تلفیقی از مبارزه‌ای نرم، علمی و تربیتی، اقتصادی، نظامی و سخت است؛ زن ایرانی در یک «جهاد تمدنی» حضور دارد. مبارزهٔ او دیگر تنها در پشتیبانی از خط مقدم نیست؛ او امروز در عرصهٔ نانو، در میانۀ بوم نقاشی انقلابی، در آزمایشگاه‌های پیشرفته، در صحنۀ دانشگاه‌ها و در پیشانی جبههٔ فضای مجازی می‌جنگد. این عرصه‌ها، پیچیده‌تر، گسترده‌تر و در عین حال تعیین‌کننده‌تر از میدان‌های نبرد کلاسیک هستند. زن ایرانی در حال پیشبرد استراتژی هوشمندانه‌ای است. این سکون ظاهری، نه نشانه‌ی رکود، که نشانه‌ی عمق و بلوغ استراتژیک است. آیا کسی که هدف حمله است، مبارز نیست؟ گواه روشن این ادعا، حجم بی‌سابقه‌ی جنگ روانی، تحریم، ترور شخصیت و فشارهای بین‌المللی است که دقیقاً متوجه زن ایرانی و سبک زندگی مجاهدانه‌ی اوست. دشمن به خوبی می‌داند که این زن، با حفظ حجابش، با پیشرفت علمی‌اش، با تربیت نسل انقلابی‌اش، با فعالیت اجتماعی اش بزرگ‌ترین تهدید برای تمدن غربی محسوب می‌شود. آیا کسی که این‌چنین کانون توجه تمامی حمله‌های دشمن قرار دارد، می‌تواند ادعا شود که در مبارزه نیست؟ این خود بزرگ‌ترین دلیل بر نقش‌آفرینی عمیق اوست. پرسش «کجای تاریخ ایستاده‌ایم» را باید به گونه‌ای دیگر پاسخ داد: ما در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که خود، تاریخ‌سازیم. «الگوی سوم زن مسلمان انقلابی» به بیان رهبری معلم ثانی زنان جهان است که نه نیازمند مقایسه است و نه محتاج کسب اعتبار از بیرون؛ او خود، معیار و سنجه است. ✍ هانیه کثیری #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🎙️روایت همسر قاضی شهید جنگ ۱۲ روزه؛ صبری که امنیت ساخت 📌همسر شهید قاضی علی قناعت‌کار از صبر، ایستادگی و تعهد این قاضی سرپرست زندان اوین در جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی می‌گوید؛ مردی که با جانفشانی و پایبندی به قانون، امنیت کشور را حفظ کرد و خانواده‌اش با همراهی و صبر، تربیت نسل آینده و حمایت از امنیت ملی را ادامه دادند. ✍🏻مهتا صانعی 📎 رهبر معظم انقلاب فرمودند، زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست... گفتگوی کامل را اینجا ببینید #اختصاصی □ سایت | ایتا | بله 📢جهان‌بانو پایگاه خبری تحلیلی زنان و خانواده https://eitaa.com/joinchat/1999044732Cc43266076c

مولود مبارک ✍ مرضیه رمضان‌قاسم 🌱 معنای زندگی را دخترهایی بهتر می‌فهمند که از دهان گور به برکت مولود مبارکش گرفته شدند. از رحمت للعالمین بودنش همین بس که دختران را رحمت نامید، عربی که به پسر بسنده می‌کرد را ماموریت داد تا محبت را اول بار، نثار دختران کند. مایه‌ی تاسف است که برخی در عصر تکنولوژی دچار تعرب بعدالهجره شده‌‌اند؛ ما هر روز در کوچه و برزن‌ شاهد زنان و دخترانی هستیم که با گم کردن هویت‌شان دارند با نیستی و پوچی نفس می‌کشند، با بزک کردن خود در مسابقه‌ی بدون قهرمان زیبانمایی همچون قبور متحرک از کوچه‌ای به کوچه‌ی دیگر کوچ و با خیالبافی از خیابانی به خیابان دیگر به عرضه‌ی زیبایی‌های‌شان می‌پردازند؛ همچون عرب جاهلی که برای تفاخر و تکاثر به شمارش قبور پرداخت؛ اینها نیز با تن‌گردی‌های مداوم همچون کسی که در خواب راه می‌رود بیگانه از خود با قدم‌هایی سرد، سنگین و بی‌هدف، گویی دارند تنی را به خاک می‌سپارند؛ فارغ از اینکه چه انسان‌های بزرگی برای حيات مجددشان از جان‌ خود گذشتند تا بفهمانند با مرگ، زندگی به کوچه‌ی بن‌بست نمی‌‌خورد؛ زندگی در رستاخیز نیز ادامه دارد. همه‌ی اینها را در ولادت آن پیامبر زندگی یافتم که تولدش به قیمت حیات همه‌ی نیست‌شدگانی همچون من، تو، او، ما، شما و ایشان است تا قبرهای تن را بشکنیم و زنده‌بگور نگردیم. تولد او تولد مردگان زنده‌نما بود تا بدانیم مرگ یکبار و شیون یکبار نیست؛ حتی اگر بمیریم باز هم زنده‌ایم. #ولادت_نبی_مکرم #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

به نام خدای قادر و قاهر از روزی که یاد گرفتم هرچیزی را با همانندش مقایسه کنم، دیدگاهم نسبت به همه چیز عوض شد. دو کودک که در حال بازی بودند، یکی با ناراحتی از دیگری روی برگرداند و گفت من دیگر بازی نمی کنم و رفت. آن یکی یک لحظه با تعجّب و ناراحتی نگاهی کرد سپس گفت آخر من که کاری نکردم. با خودم گفتم : کاش ما آدم بزرگ ها هنگام ناراحتی لا اقل همانند دو کودک رفتار می کردیم، مثلا یکی از ما محیط را ترک می کرد و دیگری هم نهایت چیزی که می گفت، این جمله کوتاه بود: " آخر من که کاری نکردم ! " روزی امتحان کردم و در موقعیتی که ناراحتی برایم ایجاد شده بود محیط را ترک کردم و رفتم... ساعاتی بعد، آن فرد خودش تماس گرفت و عذرخواهی کرد. همه ما آدم بزرگ ها روزی کودک بوده ایم و ناگزیر کودکی را تجربه کرده ایم، و همانند کودکان که نه بلکه همان کودکان هستیم و ای کاش با گذشت زمان همان کودکان بی ریا و پاک باقی می ماندیم. این قیاس من با کودکی ام یک قیاس کاملا بجاست. حال اگر شرایط زندگی یک نفر را با شرایط زندگی دیگری مقایسه کنیم این مقایسه اصلا درست نیست. یک نفر که هنوز شنا کردن را نمی داند، نباید خود را به دریا بزند، و یک نفر شاید باید در عمق کمتر و یک نفر دیگر شاید باید در عمق بیشتری شنا کند. شاید یکی باید .. اصلا این غلط است که هر چیزی را بدون در نظر گرفتن جایگاه آن با چیزی دیگر قیاس کرد. خداوند، پروردگار بزرگ و کریم ما، بر همه چیز ما آگاه است، ما نباید خودمان را با دیگران که به اهدافشان دست یافته اند مقایسه کنیم چرا که شاید ما کوتاهی کرده ایم و یا شاید ما علم نداریم. شاید اهداف آن ها با ما فرق دارد و ما نباید آن ها را به رُخ خود بکشیم. دانایان خیلی زودتر به هدف دست می یابند، این را همه خوب می دانند. آیا نادان نیز همانند دانا است؟! نه این محال است که بتوان ندانسته به یک هدف دست یافت. خدایا ما از تو می خواهیم به ما کمک کنی تا بتوانیم در دریای بی کران علم تو قدم بگذاریم پس دستمان را بگیر تا الفبای شنا کردن در آن را به ما بیاموزی، و برای رسیدن به هدفمان که خودت هستی چوب نادانی هایمان را نخوریم. خدایا به ما کمک کن تا همان کودک بی کینه و خالص گذشته امان باقی بمانیم تا بتوانیم آنچه را که به ما می آموزی خوبِ خوب فراگیریم. الهی آمین! ✍فاطیما طهورا #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🌱«آدم های قد بلند» ✍️به قلم طیبه فرید زمین آن قدر دور خودش چرخید و دل دل کرد تا خورشیدِ بیستم شهریور رسید وسطِ آسمانِ تبریز. ظهر جمعه مردم توی صف های نماز مصلی نشسته بودند. آمیراسدالله مدنی، نماینده قد بلندِ امام به عادت همیشه بعد نمازجمعه‌ مشغول اعاده فریضه ظهر بود. جوانکی از بین جمعیت خودش را بیرون کشید و رساند به محراب. چشم محافظ ها که افتاد به کاغذ توی دستش حرفی نزدند! آقا سپرده بود اگر کسی نامه داشت یا می خواست من را ببوسد مزاحمش نشوید. جوانک رفت توی بغل نماینده امام اما طولی نکشید که صدای نخراشیده «بووومبببب» توی «میدان نماز» و «خیابان جمهوری» تبریز پیچید. گنجشک‌ها چریک چریک‌کنان از سر شاخه ها پریدند. تا مأموم ها برسند به محراب، امامِ ریش سفید کرده ی شصت و هشت ساله، با سر و روی خونی نقش قابِ سجاده بود. جوانکِ مجاهد خلقی با انفجار بمب دستی توی بغل نماینده امام، می خواست مسیر انقلاب را عوض کند. کاری که هم سازمانی هایش دو ماه قبل در حزب جمهوری انجام دادند و هفتاد نفر از آدم های تراز انقلاب را شهید کردند. آن روزهاخیلی ها رویشان نمی آمد بگویند که حس می کنند« ذخایر انسانی انقلاب در حال ته کشیدن است و همین امروز و فردا باید فاتحه انقلاب را خواند» عین این روزها که خیلی ها خجالت می کشند بگویند«دیگر کسی نمانده،هر کسی سرش به تنش می ارزید را شهید کردند» انقلاب از دهه شصت رسیده به سال چهار صدور چهار. شهادت برای ایرانی ها شده عادت آن قدر که لای تقویم هجری شمسی روز بی شهید نمانده. ایرانی ها آرزوی خاک خورده انبیاء را زندگی می کنند. مرزهای جغرافیائی شان دست نخورده و فرهنگشان را از تهران و اصفهان و شیراز به دنیا صادر کردند. دنیایشان بزرگ تر شده ، آدم های انقلابشان بیشتر. امام بعد شهادت نماینده قد بلندش گفت «هر پرچمی که از دست توانای سرداری بیفتد سردار دیگری هست که آن را بردارد،شهادت آقای مدنی دشمنان انقلاب را منزوی می کند*» حق با امام بود!یعنی هست.... آمریکا حتی اگر سرمایه دار عالم باشد پشتش از مردم خالی است! حتی خالی تر هم می شود. کارخانه انقلاب در حال تولید آدم های قد بلند در سرتاسر عالم است. 📚پ.ن: صحیفه نور ،ج۱۵،ص۱۵۳ #انقلاب_اسلامی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI