من تجلیل از شماها را وظیفه‌ی خودم میدانم و حقاً و انصافاً باید عظمت این کار به مردم نشان داده بشود. ۱۳۸۴/۰۸/۳۰ در دیدار فاتحان قله‌ی اورست اگر تجلیل از این بانوان رو وظیفه‌ی خودمان نمیدانیم! بدانیم که از اندیشه‌ی رهبری عقبیم. خوش بینانه، اگر « سهوا »عظمت کار این زنان را نشان نمی‌دهیم دچار تله‌ی فراجنسیت گرایی و در نهایت زنانگی نیابی هستیم که ثمره‌ی آن را در تجلیل و اسطوره سازی از قهرمان عزیز کشورمان آقای زارع و ندیدن همزمان قهرمانی های بانوان عزیز کشور می‌بینیم. آن وقت توی این کشورها، یک زن محجبه در موضع قهرمان بر روی سکوی قهرمانی می‌ایستد و همه را وادار میکند به این که او را تکریم و تجلیل کنند. این چیز کمی است؟ این چیز کوچکی است؟ این کار خیلی باعظمت است. واقعاً همه باید قلباً از زنان ورزشکار ما که در میدانها با حجاب، با عفاف، با متانت و با وقار حاضر میشوند، تشکر کنند.۱۳۹۱/۱۲/۲۱ در دیدار مدال‌آوران المپیک و پارالمپیک و اگر عمدا کار این بانوان را کوچک می‌‌شماریم دچار « ظلم تاریخی به زن » هستیم.‌و باید برای قلب خود چاره کنیم. من شنیدم در این سالها، زنهای ورزشکارِ بیش از ده کشور مسلمان دیگر با حجاب در میادین بین‌المللی ورزش ظاهر شده‌اند؛ این کارها معمول نبود، این کار را شما کردید؛ بانوان قهرمان و ورزشکار ایرانی این کار را کردند و این راه را باز کردند.۱۴۰۰/۰۶/۲۷ در دیدار قهرمانان المپیک و پارالمپیک ایران البته زن‌ایرانی عقب نمانده و درحال پیش‌روی‌ است و بایدگفت فضای سلحشوری ورزشکاران ما مرهون جبهه‌گشایی های آنهاست ولی می‌توانیم بجای سرعتگیر تسهیل‌بخش باشیم. ✍🏻کثیری @AFKAREHOWZAVI

اگر کسی گفت #حجاب من به خودم مربوطه و به تو ربط نداره این کلیپ رو حتما ببینید تا جواب محکم و منطقی داشته باشید @banovanmojahed #جهاد_تبیین

#مصاحبه #زن_و_خانواده 🔺در گفت‌وگویی مطرح شد؛ 🔰حجاب استایل‌هایی که درصدد تجاری سازی نماد عفاف و حیا هستند/ بلاگران حجاب در سودای سکولاریزه‌کردن دین و فروپاشی خانواده‌ها 🔷سرکار خانم نجمه صالحی استاد حوزه و دانشگاه در گفت‌وگویی به موضوع «#حجاب‌استایل و استحاله آرام هویت #دینی» پرداخت که می‌توانید از آن بهره‌مند شوید. متن کامل گفت‌وگو: 🌐news.whc.ir/x3cNR 🌸کانال رسمی حوزه‌های علمیه خواهران 🆔 @whc_ir 🌐 news.whc.ir 📌 اخبار بیشتر را اینجا بخوانید👇 🆔@kowsarnews #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

آفنر(آفرین) ✍🏻س.رضایی بچه که بودم؛ پدرم در تحسین گفتار و پندار و کردار‌مان، همیشه با مهر می‌گفت:« آفنر» و این نهایت تقدیر بود و شیرین. 🏆🥇 سید علی خامنه‌ای:« از قهرمانی جهانی تیم ملی کشتی به خاطر تلاش اعجاب انگیز و سپس رفتار تحسین‌آمیزش تشکر می‌کنم.» امیرحسین باشی و میان تشک کشتی مردانه جنگاوری کنی، آفرین می‌شود امضای کارت. پرچمت را که تعظیم کنی، می‌شوی، شامل باریکلای‌رهبرت. 🏆🥇 بازیکن تیم ملی باشی، خوب بکاری توپ را در نقطه درست، هدفت، دروازه را نشانه بگیری. آفرین شنیدن سزاوار تو می‌شود. 🏆🥇 بازیکن تیم والیبال جوانان باشی، گل بکاری با برنده بلامنازع شدنت، همه و همه می‌شوند قربانت، و می‌شنوی، رهبر دل همه شیعیان پیام ویژه تبریک آباریکلا، برایتان ارسال می‌کند. 🏆🥇 سرباز باشی، در دل تنگ، داغ و سوزان لانچر، دشمن را هدف بگیری می‌شوی سزاوار احسنت. می‌شنوی رهبر فرزانه‌ات به تو آفرین بگوید. بال‌درآوری، به خود ببالی، که تایید ولی فقیه، جانشین امام زمان، را گرفته‌ای. به امید آنکه پشتش تایید امام حی زمانت، و خدا را هم گرفته باشی. وطن پرستی، بی بها نیست؛ بی‌بهانه هم نیست. بهایش، عزت خود، کشور، هم‌وطنت و امنیتت می‌شود. شده با تعظیم پرچمت، تایید و زمزمه سرود ملی‌ات، یک پاس، یک گل، یک فیتیله‌پیچ، یک اک چه ای، یک لگد به حریف، اما زیر بیرق کشورت، همین‌ها می‌شود بهانه‌ات، غیرت به خاک و ناموست که جز در اهتزاز بودن پرچم ایران بر تمام قله‌های علم و دانش، ورزش، استقلال و آزادگی سرزمینت، را نمی‌خواهی. تا آخرین قطره خون، تا آخرین نفس! «حب الوطن من الایمان». @AFKAREHOWZAVI

‌ اعتبار تاریخی و کارکرد فرهنگی مناسبت‌ها (به بهانه سالروز ورود حضرت فاطمه معصومه (س) به قم) ✍🏻 زهرا کبیری پور در بررسی مناسبت‌های مذهبی، همواره نوعی دوگانگی میان صحت تاریخی و اهمیت مناسکی و فرهنگی وجود دارد. گاهی یک تاریخ، ریشه‌ای قطعی در منابع اولیه ندارد، اما در گذر زمان به عنوان یک روز نمادین و رسمی برای بزرگداشت یک شخصیت یا واقعه، در حافظه‌ی جمعی و تقویم‌های دینی و ملی ثبت می‌شود. یکی از نمونه‌های قابل توجه در این زمینه، سالروز ورود حضرت فاطمه معصومه (سلام‌الله‌علیها) به شهر قم است. بر اساس ترجمه‌ی موجود از کتاب تاریخ قم، تنها نکته‌ای که از منابع قدیمی تقریباً مورد تأیید است، اقامت ۱۷ روزه حضرت در قم تا زمان وفات ایشان است؛ اما نه تاریخ ورود ایشان به قم و نه تاریخ وفات به‌صورت دقیق در آن منابع ذکر نشده است. با این حال، تاریخ ۱۰ ربیع‌الثانی به عنوان وفات و در نتیجه تاریخ ۲۳ ربیع‌الأول به عنوان روز ورود، بعدها در منابع و برنامه‌های فرهنگی تثبیت شده است. روشن است که این تاریخ‌ها، مستندات قویِ تاریخی ندارند، بلکه بر پایه‌ی محاسبه و تخمین شکل گرفته‌اند. در این میان، برخی تلاش‌ها برای روشنگری و نقد تاریخی در فضای عمومی دیده می‌شود که بر نادرستی این تاریخ‌ها تأکید دارند. گرچه اصل دقت علمی و شفافیت تاریخی امری پسندیده است، اما لازم است به زمان و بستر طرح این مسائل نیز توجه شود. بیان چنین مطالبی دقیقاً در ایامی که مردم به نیت بزرگداشت و تکریم شخصیت‌های دینی و مذهبی گرد هم می‌آیند، ممکن است ناخواسته موجب تضعیف شور دینی و کاهش اثرگذاری فرهنگی این مناسبت‌ها شود. واقعیت آن است که کارکرد فرهنگی و معنوی مناسبت‌ها، در بسیاری موارد فراتر از صحت دقیق تاریخی آن‌هاست. تجربه‌ی تاریخی نشان داده که حتی تاریخ‌هایی که در ابتدا خاستگاه مشخصی نداشتند، به مرور به ابزارهای مؤثری برای تقویت هویت مذهبی، انسجام اجتماعی و انتقال مفاهیم ارزشی تبدیل شده‌اند. نمونه‌های دیگری از این دست، مانند تاریخ ولادت حضرت علی‌اصغر (علیه‌السلام)، وفات حضرت ام‌البنین (سلام‌الله‌علیها) و سالروز بزرگداشت حضرت شاه‌چراغ (علیه‌السلام) نیز وجود دارد که همگی در راستای تثبیت مناسک دینی و احیای فرهنگ اهل بیت (علیهم‌السلام) تنظیم شده‌اند. از این‌رو، پیشنهاد می‌شود: اولاً میان نقد تاریخی و مناسک اجتماعی تفکیک صورت گیرد تا روح تحقیق علمی حفظ شود، اما فضای مناسکی دچار تشویش و تضعیف نشود. ثانیاً باید توجه داشت که ارزش یک مناسبت دینی صرفاً در مستندات تاریخی آن نیست، بلکه در کارکرد تربیتی، معرفتی و فرهنگی آن نهفته است. ثالثاً شایسته است مسئولان فرهنگی و دینی کشور برای دقیق‌تر شدن مناسبت‌ها، از پژوهش‌های تاریخی بهره بگیرند و از ظرفیت تاریخ‌پژوهان و اسناد معتبر استفاده کنند. این اقدام موجب تقویت پشتوانه‌ی علمی مناسک، افزایش اعتماد عمومی و پیشگیری از بروز تشکیک‌های آینده خواهد شد. در نهایت، باید گفت که حتی اگر تاریخی قراردادی باشد، اما یادآوری بزرگان دین باشد و دل‌های مردم را به یاد آن‌ها گره بزند، نه‌تنها بی‌ارزش نیست، بلکه خود فرصتی است برای زنده نگه داشتن معارف اهل بیت (علیهم‌السلام) در جامعه‌ای که بیش از هر زمان به این پیوندهای معنوی نیاز دارد. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔖آفرین بر شما تا آن زمان که موفقیت و پیشرفت در ایران اسلامی، متکی به دو عنصر حیاتی معنویت و قدرت باشد، قطعا پیروزی و سرافرازی در عرصه‌های گوناگون را نتیجه خواهد داد. همانگونه که فرزندان غیور ایران زمین، با نمایش هویت حقیقی ملی خویش که برخاسته از ایمان و تلاش و پشتکار مثال زدنی بود، باردیگر برگهای زرینی در تاریخ ورزش کشور ثبت کردند و با زانوزدن به نشانه احترام و ادای سلام نظامی در مقابل پرچم پرافتخار ایران عزیز، باردیگر صحنه‌‌هایی سرشار از غرور ملی در دل میلیونها ایرانی غیور زنده کردند و بار دیگر پرچم پرافتخار "ایران اسلامی" را بر قله جهانی برافراشتند و مدال تحسین رهبر معظم انقلاب را برسینه نشاندند. 🖋آمنه عسکری منفرد #ایران_عزیز #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

«عمه سادات» ✍ #سیده_الهام_موسوی عمه سادات، حضرت معصومه، سلام بر تو که نامت آرامش است و حرمتت پناه دل‌های خسته. امروز که پا به حرم تو گذاشته‌ام، گویی تمام جهان به سکوت درآمده و تنها صدای دل من با نجواهای تو هم‌آوا شده است. این صحن‌ها، این ضریح مطهر، هر کدام قصه‌ای از عشق و صبر را در دل دارند و من، این بنده‌ی کوچک و ، در کنار تو، به یاد می‌آورم که حتی در سختی‌ها، راه نورانی ایمان همیشه روشن است. ای عمه سادات، اجازه بده که دلم را، که پر از آشوب‌های دنیاست، به دامان حرمت بسپارم. بگذار سایه‌ی مهربانی‌ات، همان که دل‌های خسته را آرام می‌کند، بر زندگی من نیز بیفتد و یاد تو باشد چراغ راه من در تاریکی‌ها. هر نفس در این حرم، هر نگاه به ضریح، گویا نویدی است برای دل‌های امیدوار، و من ایستاده‌ام، به امید که این نگاه‌های کوتاه، به لطف تو تبدیل به آرامشی پایدار شود. ای عمه سادات، تو پناه صادقان و مونس دل‌های مشتاقی، که از دورترین نقاط به سوی تو روانند. در این لحظه‌ها، قلب من با هر قطره‌ی اشک شکر و اشتیاق، بیشتر از پیش به تو نزدیک می‌شود، و من تنها می‌خواهم بگویم: «در حرمت، همه چیز بهتر است؛ حتی من، این بنده‌ی کوچک، با تو نزدیک‌تر می‌شوم به آسمان.» #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

▫️#یادداشت | راه حفظ تقدس آزادی چیست؟ ✍️ نجمه صالحی چهره‌ی شهر تغییر چندانی نکرده؛ اذان همان است، آسمان همان رنگ را دارد و خیابان‌ها همچنان پر از رفت‌وآمدند؛ اما اگر دقیق‌تر نگاه کنیم درمی‌یابیم که چیزی در عمق جامعه تکان خورده‌ است. در میان شلوغی‌های روزمره نوعی سکوت و فرسایش در ارزش‌ها حس می‌شود؛ نشانه‌ای از یک تحول عمیق فرهنگی که شاید هنوز بسیاری از ما آن را جدی نگرفته‌ایم. امروز با وضعیتی روبه‌رو هستیم که در آن برخی مفاهیم کلیدی از معنا تهی شده‌اند. آزادی که روزگاری پرنده‌ی سبک‌بال رشد و تعالی بود، اکنون گاه به زنجیری بر گردن ارزش‌ها تبدیل می‌شود. در بسیاری مواقع این مفهوم به‌جای آنکه عامل تقویت مسئولیت اجتماعی باشد، ابزاری برای رهایی از قیدهای اخلاقی و دینی تلقی می‌شود. این دگرگونی معنایی تنها یک بحث نظری نیست، بلکه نتایج عینی آن را در خیابان‌ها و فضاهای عمومی می‌بینیم. کافی است کمی در شهر قدم بزنیم؛ کاهش نمادهای دینداری، تغییر پوشش‌ها و تضعیف مرزهای حیا و عفاف از آشکارترین نشانه‌های این روند است. این موضوع لزوماً به‌معنای بد شدن افراد نیست، بلکه بیشتر حاصل قدرت‌گیری گفتمان‌های رقیب در عرصه‌ی رسانه‌ای و اجتماعی است. پرسش جدی اینجاست که این تغییرات چه سرنوشتی برای آینده‌ی فرهنگی جامعه رقم خواهد زد و چگونه می‌توان از فرسایش سرمایه‌های ارزشی جلوگیری کرد. 🔗 متن کامل یادداشت 🔘@tasnimhowzeh | تسنیم حوزه #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI