انتشار در خبرگزاری فارس، صفحه نویسندگان حوزوی لینک متن https://farsnews.ir/howzavian_fars/1761760663516419750 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

آرمان ماندگار آرمانم رفت، اما آرمان پاینده ماند. این جمله نه یک شعار، که حقیقتی است که در جان تاریخ ما حک شده است. شهید آرمان علی وردی، جوانی از تبار ایمان و طلبگی،در هنگامه‌ای که فتنه «زن، زندگی، آزادی» بر کوچه‌ها و خیابان‌ها سایه انداخته بود، قامت خود را سپر کرد تا پرچم اسلام و حجاب بر زمین نیفتد. او رفت، اما رفتنش آغاز ماندگاری شد چرا که خون شهید،جوهر بیداری و هر قطره‌اش چراغی برای نسل‌های آینده است. آرمان، تنها یک نام نبود؛ بلکه او خود تجسم آرمان بود. آرمان عدالت، آرمان ایمان، آرمان پاسداری از حقیقت بود. در روزگاری که بسیاری در هیاهوی شعارها گم شدند، او راه را از بیراهه شناخت.با دلی روشن و نگاهی استوار، که می‌دانست ایمان تنها در حجره و کتاب خلاصه نمی‌شود، بلکه باید در میدان عمل معنا یابد. شهادت برای او پایان نبود؛ بلکه آغاز بود. آغاز روایتی که نسل‌ها خواهند خواند. او با خون خود نوشت که اسلام زنده است، که حجاب تنها یک پوشش نیست، بلکه پرچمی از هویت و عزت و افتخار است. شهادتش یادآور این حقیقت شد که هر نسلی باید نگهبان ارزش‌هایی باشد که پیشینیان با جان خویش پاس داشته‌اند. آرمان رفت تا بماند؛ بماند در دل‌ها، در تاریخ، در آینده تا هر نسلی که از پس این نسل بیاید، نام او را خواهد شنید و از او الهام خواهد گرفت. او نه فقط یک فرد، بلکه یک نشانه است؛ نشانه‌ای از ایستادگی، از ایمان، از جوانی که جانش را فدای حقیقت کرد. ✍ نسیم شجاعی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🥀 *مادرانه‌ای برای طلبه شهید، «آرمان علی‌وردی»* مادر کجا بودی که چشمان تو تار است؟ مادر کجا بودی که زخمت بی‌شمار است؟ پیشانی تو، ماه پیشانی‌بلندم آئینه‌ای از شش جهت در انکسار است مقتل مگر دارد خیابان‌های این شهر؟ در این حوالی شمر در گشت و گذار است؟ مادر بمیرد! پیرهن بر تن نداری مادر بمیرد! پهلوان من شکار است انگشترت مثل خودت در هم شکسته مانده نگینی که مرا سنگ مزار است بوسیده رویت را مگر زهرای اطهر اینگونه عطر یاس او در انتشار است با خود نگفتند آرزو داری، جوانی؟ در خانه مادر داری و چشم انتظار است؟ جان می‌دهی اما نمی‌میری تو هرگز جان می‌دهی و مرگ از تو در فرار است تو می‌روی ای آرمان من ولیکن با رفتن تو آرمانت ماندگار است از کربلای تو هزاران لاله خیزد یاد تو تکرار شکوه این تبار است این زخم پهلوی تو خواهد کشت ما را این روضه از روز دوشنبه برقرار است ✍طاهره ابراهیم‌نژاد #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

"🎬 سینما؛ هنری بیمار در چنگال سرمایه‌داری ✍️زینب_گودرزی روزگاری از سینما به‌عنوان «هنر هفتم» یاد می‌شد؛ هنری که آمده بود تا با خلاقیت و تصویرسازی، داشته‌ها و نداشته‌های جامعه را بازتاب دهد و آیینه‌ای از دردها، شادی‌ها و همدلی‌های انسانی باشد. اما امروز، این هنر اصیل از مسیر اولیه خود فاصله گرفته و زیر سایه زر، زور و تزویر، رنگ اصالت را باخته است. سینما قرار بود زبان مشترک انسان‌ها باشد؛ ابزاری برای بیان دغدغه‌های اجتماعی و بستری برای گفت‌وگوی فرهنگی میان ملت‌ها. اما اکنون در بسیاری از کشورها، به‌ویژه در نظام‌های مبتنی بر سرمایه‌داری، بیش از آن‌که خلاقیت و معنا معیار باشد، سودآوری و منافع اقتصادی، سیاسی، القاء فرهنگ‌های خودخواسته و... تعیین‌کننده مسیر تولیدات سینمایی است. بیوگرافی سینما در جهان امروز نشان می‌دهد که این هنر، به‌تدریج به ابزاری در خدمت خواست سرمایه‌داران بدل شده است؛ تفاوتی ندارد که فیلم در ژانر تخیلی، سیاسی، اجتماعی یا حتی کمدی ساخته شود — هدف نهایی، گیشه و فروش بیشتر است، نه انتقال پیام انسانی یا اخلاقی. منتقدان فرهنگی بر این باورند که «سینمای بیمار» درگیر سطحی‌نگری، شوخی‌های رکیک، تکرار تکه‌کلام‌های بی‌محتوا و بازنمایی سبک زندگی بی‌هویت شده است. بسیاری از فیلمنامه‌ها بدون پشتوانه فکری و ادبی، به متونی شبیه گفت‌وگوهای روزمره خیابانی تبدیل شده‌اند؛ آثاری که حتی هوش مصنوعی می‌تواند نسخه‌ای دقیق‌تر و سالم‌تر از آن‌ها تولید کند. برخی تحلیل‌گران این وضعیت را حاصل نفوذ سرمایه‌داری و سه ضلع _زر، زور و تزویر_ می‌دانند؛ عواملی که مسیر سینما را از رسالت انسانی خود دور کرده‌اند. در حالی که سینما می‌توانست ابزاری برای حل مسئله، ارتقای فرهنگی و تقویت همدلی اجتماعی باشد_در قالب سبک زندگی مثبت انسانی_ امروز خود به مسئله‌ای تبدیل شده که نیاز به درمان دارد. کشور ما هم، این روزها درگیر این بیماری مسری هست و در گیشه‌های آن چنین فیلم‌هایی به وفور یافت می‌شود. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

به گزارش خبرگزاری حوزه، دکتر زهرا کبیری پور، پژوهشگر حوزوی در یادداشتی آورده است: تحولات اجتماعی و فرهنگی اخیر، به ویژه پس از اغتشاشات ۱۴۰۱، تغییرات قابل‌توجهی در نگرش‌ها و هویت‌سازی‌های فردی، خانوادگی و اجتماعی در میان جوانان به ویژه دختران جوان ایجاد کرده است. 🔗لینک متن کامل در خبرگزاری حوزه 👇 https://hawzahnews.com/xf9wJ #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

نگاه‌هایی که شکوفه نمی‌دهند در کوچه‌، پس کوچه‌های شهر، نگاه‌ها بی‌وقفه در رفت‌وآمدند؛ گاهی آرام،گاهی بی‌قرار.بعضی چون نسیم می‌گذرند، بی‌هیاهو و بعضی چون طوفان، دل‌ها را می‌لرزانند. در میان این آشوب تصویر و جذابیت‌های بی‌مرز، آیه‌ای از «نور» هنوز چون فانوسی روشنی بخش است: «چشم‌هایتان را فرو بنیدید تا دل‌ها آرام گیرند. عفاف، تنها پوششی بر بدن نیست بلکه روشنایی جان است. نوری که نگاه را می‌پالاید،زبان را از لغزش نگه می‌دارد و دل را از هوس‌های سرکش می‌رهاند. مردی که چشم خود را تربیت کند، باغی را از آفت حفظ کرده است.زنی که حرمت پوشش را نگه می دارد،گوهری را در صدف امن خود پاس می‌دارد. امروز تصویر بر کلمه چیره شده و میل بر خرد سایه افکنده است.در چنین زمانه‌ ای، حفظ نگاه و پوشش یادآور درکی عمیق از حرمت انسان است‌. عفاف دیوار نیست؛بلکه پنجره‌ای رو به آرامش است. حجاب زندان نیست؛بلکه سایه‌ای بر آفتاب تند هوس‌هاست. نگاهی که تربیت نمی‌شود، می‌تواند آتشی در خرمن دل‌ها بیفکند. از آیه سی‌ام سوره نور می‌توان آغازی تازه برای تربیت نسلی نو برداشت؛نسلی که نگاهش،آینه‌ای از ایمان و پوشش نشانه‌ای از خردش باشد‌‌.نسلی که زیبایی را در عمق می‌جوید،نه در نمایش و ادا.در این راه،مردان باید پیش‌قدم باشند؛چرا که بسیاری از لغزش‌ها از نگاه‌های بی‌مرز آغاز می‌شود.زنان هم باید آگاه باشند: حجاب داشتن به معنای پنهان شدن نیست بلکه برای شکفتن در امنیت و احترام است. شکوفه ای از نگاه بهتر است یا ....؟ ✍ نسیم شجاعی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

▫️#یادداشت | نقد ادعای انطباق نظام جمهوری اسلامی با تشیع زیدی دکتر زهرا کبیری پور، دکتری تاریخ تشیع و مدرس حوزه و دانشگاه؛  در برخی اظهار نظرهای اخیر این ادعا مطرح شده است که تشیع حاکم در جمهوری اسلامی، تشیع زیدی است نه تشیع جعفری و برای اثبات این مدعا بر برخی رفتارهای سیاسی نظام، مانند مبارزه با ظلم و ورود فعال به سیاست خارجی، استناد شده است. این تحلیل از نظر علمی و روش‌شناختی دارای اشکال بنیادین است زیرا میان تشابه رفتاری و انطباق فقهی و کلامی خلط شده است. 🔗 متن کامل یادداشت 🔘@tasnimhowzeh | تسنیم

#معرفی_کتاب 📚مسابقه کتابخوانی ویژه ایام فاطمیه زن امروزِ دنیا الگو میخواهد. اگر الگوى او زینب(س) باشد و فاطمه‌‌ى زهرا(س) باشد، کارش عبارت است از فهم درست، هوشیارى در درک موقعیّتها، انتخاب بهترین کارها - ولو با فداکارى همراه باشد - و ایستادن پاى همه چیز براى انجام تکلیف بزرگى که بر دوش انسانها خدا گذاشته است. 📖کتاب: حقیقت عظیم ✍️ اثر: آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) ♨️ کتاب حقیقت عظیم؛ مجموعه‌ی کاملی است از هر آنچه رهبر معظم انقلاب درباره‌ی وجود مقدس حضرت فاطمه(سلام‌الله‌علیها) از سال ۱۳۵۱ تا پایان سال ۱۳۹۰ بیان داشته‌اند، موضوعاتی که در این اثر به آن پرداخته شد؛ الگو بودن حضرت، وظیفه ما نسبت به ایشان، انقلاب اسلامی و حضرت، و زن از دیدگاه اسلام و غرب. ‼️محدوده مسابقه: مجموعه بیانات رهبر معظم انقلاب در کتاب حقیقت عظیم در دهه ۸۰ و ۹۰ تعداد صفحات: ۹۰ صفحه 🗓 زمان ثبت‌نام: از ۱۴۰۴/۰۸/۱۲ تا ۱۴۰۴/۰۹/۰۳ 📝 زمان آزمون: ۱۴۰۴/۰۹/۰۶ ساعت ۱۸ 📢 اعلام نتایج: ۱۴۰۴/۰۹/۱۳ ساعت ۲۲ 🎁 اهدای جوایز: ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ (میلاد امیرالمؤمنین علیه‌السلام) 🎁 جوایز . نفر اول ۱۰ میلیون ﷼ . نفر دوم ۸ میلیون ﷼ . نفر سوم۷ میلیون ﷼ دریافت کتاب 📌جهت ثبت‌نام در #مسابقه به آیدی زیر پیام بدید. @Taleb123 📌شرکت برای عموم آزاد است. #رحا_بانو (رسانه بانوان حوزوی) @rahaa_banu

«عصر و زمان ما و هجی نقش زنان» در عصر و زمانه ای که ما زندگی میکنیم، چندان پدیده‌ها عجیب نیستند. نه به اندازه‌ای که پیش از این عجیب می نمودند مثلا شاید اگر سالهای پیش از1960، در این عالم می زیستیم،این قدر شگفتزده نبودیم. سالهایی که جنبشهای زنانه‌ای نبود تا کنشگری زنان را یه این حد برسد که در کشوری بتوانند کودتا وانقلاب ایجاد کنند. البته برای کسانی که در دامان اسلام قد کشیده‌اند، همواره زنان کنشگر بوده و هستند از همان سالهای اول هجری که دختر پیامبر اکرم، به عنوان معلم و نخستین جهادگر جهادتبیین به میدان امد تا سالهایی که یکی از امهات المومنین، جنگی علیه امامش به راه انداخت و تا سال 61 هجری که نواده پیامبراکرم، به تأسی از مادزش به میدان آمد و بعد از حهاد کبیر و اکبرش، در عرصه جهادتبیین شمشیر زبان کشید. اما در دنیایی که همواره زنان بازیچه‌های برای چپاول بوده‌اند، داشتن نقشی چنین هنگفت برای زن، همواره شوخی‌ بوده است. حالا اما در این سالهای اخیر، همه به چشم می‌بینیم که از این آفریده‌های ظریف و لطیف خداوند، چه کارهای خطیری بر می‌آید. گاهی فرزندانی چون حاج قاسم، سید حسن نصرالله و سیدابراهیم به بار می آورند و دنیا را با یک واسطه تکان میدهند. و گاه مانند مهسا امینی، با مرگشان نیز، کشوری را در هم می‌آمیزند و باعث شهادت دویست بزرگمرد میشوند. گاه مانند بانوان عرصه‌های علمی مانند طوبی کرمانی یا عرصه‌های ورزشی، چونان خورشید می درخشند و یا مانند همسران شهدایی مانند شهید باقری، شهید هاشمی طبا و شهید ربانی، پابه پای همسرانش، آن قدر مجتهده میکنند که خداوند خریدار جانشان میشود. گاه هم مانند زنی درسودان که به طمع چندی زیستن هرقدرحیوانی در هوای لندن، با پشت کردن به میهن و آیینشان، سیاهی و بدبختی و نکبت و مرگ، برای هزاران هم وطنانشان، به همراه می آورند. بی‌جهت نیست اگر خداوند در یگانه کتاب هماره‌اش، از زنها برای اهل ایمان و اهل کفر، مثال میزند. زنان قدرت خاموشی دارند که به گاه مانند انبار باروت، عمل خواهند کرد و به همین جهت است که شیاطین انسی و جنی، با هزاران کلک و ابزار و رسانه، اسباب حواس پرتی برای آنان فراهم کرده‌اند تا به هزاران بهانه، اگر برسر دیگ دشمن، آشی نمی پزند، لااقل بیکار و بی دغدغه، مشغول گذران روزگار باشند. بی دغدغه یا سرشار از بی ارزش‌ترین دغدغه‌ها. کاش می‌شد کسی اهمیت زن‌ها را برایشان هزاربار هجی کند تا بدانند در این عالم، موثرترین‌ها هستند. ✍زهرا نجاتی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

"🎬 سینما؛ هنری بیمار در چنگال سرمایه‌داری ✍️ زینب گودرزی روزگاری از سینما به‌عنوان «هنر هفتم» یاد می‌شد؛ هنری که آمده بود تا با خلاقیت و تصویرسازی، داشته‌ها و نداشته‌های جامعه را بازتاب دهد و آیینه‌ای از دردها، شادی‌ها و همدلی‌های انسانی باشد. اما امروز، این هنر اصیل از مسیر اولیه خود فاصله گرفته و زیر سایه زر، زور و تزویر، رنگ اصالت را باخته است. سینما قرار بود زبان مشترک انسان‌ها باشد؛ ابزاری برای بیان دغدغه‌های اجتماعی و بستری برای گفت‌وگوی فرهنگی میان ملت‌ها. اما اکنون در بسیاری از کشورها، به‌ویژه در نظام‌های مبتنی بر سرمایه‌داری، بیش از آن‌که خلاقیت و معنا معیار باشد، سودآوری و منافع اقتصادی، سیاسی، القاء فرهنگ‌های خودخواسته و... تعیین‌کننده مسیر تولیدات سینمایی است. بیوگرافی سینما در جهان امروز نشان می‌دهد که این هنر، به‌تدریج به ابزاری در خدمت خواست سرمایه‌داران بدل شده است؛ تفاوتی ندارد که فیلم در ژانر تخیلی، سیاسی، اجتماعی یا حتی کمدی ساخته شود — هدف نهایی، گیشه و فروش بیشتر است، نه انتقال پیام انسانی یا اخلاقی. منتقدان فرهنگی بر این باورند که «سینمای بیمار» درگیر سطحی‌نگری، شوخی‌های رکیک، تکرار تکه‌کلام‌های بی‌محتوا و بازنمایی سبک زندگی بی‌هویت شده است. بسیاری از فیلمنامه‌ها بدون پشتوانه فکری و ادبی، به متونی شبیه گفت‌وگوهای روزمره خیابانی تبدیل شده‌اند؛ آثاری که حتی هوش مصنوعی می‌تواند نسخه‌ای دقیق‌تر و سالم‌تر از آن‌ها تولید کند. برخی تحلیل‌گران این وضعیت را حاصل نفوذ سرمایه‌داری و سه ضلع _زر، زور و تزویر_ می‌دانند؛ عواملی که مسیر سینما را از رسالت انسانی خود دور کرده‌اند. در حالی که سینما می‌توانست ابزاری برای حل مسئله، ارتقای فرهنگی و تقویت همدلی اجتماعی باشد_در قالب سبک زندگی مثبت انسانی_ امروز خود به مسئله‌ای تبدیل شده که نیاز به درمان دارد. کشور ما هم، این روزها درگیر این بیماری مسری هست و در گیشه‌های آن چنین فیلم‌هایی به وفور یافت می‌شود. #سینما #جهاد_تبیین #پویش_نوشتن #تبلیغ_مکتوب #جهاد_روایت 💎@howzavian | نویسندگان حوزوی

آلاء، مهسا، و ما؛ وقتی که فریاد، راه نمی‌سازد در سال ۲۰۱۹، زنی سودانی به نام آلاء صالح با لباسی سفید و صدایی رسا، بر فراز یک خودرو ایستاد و شعری انقلابی خواند. تصویرش چون شعله‌ای در شب تار، در جهان پیچید. او می‌خواست صدای زنان سرزمینش باشد؛ می‌خواست انقلاب کند. اما امروز سودان در آتش جنگ داخلی می‌سوزد. مردمانش آواره‌اند، کودکانش گرسنه و زنانش قربانی خشونت و تجاوز. آلاء، که روزی نماد امید بود، حالا در سکوتی تلخ، نظاره‌گر ویرانی سرزمینی است که می‌خواست آن را آزاد کند. در آن سوی این آتش، ما ایستاده‌ایم. ما که در پاییز ۱۴۰۱، با نام مهسا لرزیدیم، گریستیم، فریاد زدیم. اما آیا اگر همان مسیر بی‌پایان و بی‌رهبر را می‌پیمودیم، امروز ایران ما چه شکلی داشت؟ آیا خیابان‌هایمان به میدان جنگ بدل نمی‌شد؟ آیا دختران‌مان، به جای مدرسه و دانشگاه، در صف پناهندگی نمی‌ایستادند؟ ایران، با همه زخم‌هایش، هنوز ایستاده است. هنوز امید دارد. هنوز می‌تواند با عقلانیت، ایمان، و وحدت، راهی برای اصلاح بگشاید. ما ملتی هستیم که در عاشورا، آموختیم چگونه فریاد را با بصیرت همراه کنیم. ما تجربه مشروطه، نهضت ملی، و انقلاب اسلامی را داریم. ما می‌دانیم که هر فریادی، اگر از دل ایمان نجوشد و به عقلانیت ختم نشود، می‌تواند به شمشیری بدل شود که اول از همه، گردن خودمان را می‌زند. امروز، سودان آینه‌ای است برای ما،آینه‌ای که در آن، چهره‌ی زخمی ملتی را می‌بینیم که فریاد زد، اما ندانست به کجا می‌رود. ما، اگر بخواهیم راهی برویم، باید بپرسیم: آیا هر فریادی، ما را به آزادی می‌رساند؟ یا گاه، فریاد بی‌فکر، ما را از نعمت امنیت، ایمان و وطن محروم می‌سازد؟ ✍ نسیم شجاعی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

کتاب صحیفه ✍طاهره قادری فاطمه سلام الله علیها خود سرّی از اسرار الهی است که دسترسی و شناخت مقام والا و بلندش برای ما انسان های خاکی به سادگی ممکن نیست ؛ و بالاتر از آن اینکه گوشه های بسیاری از زندگانی اش مخفی و پنهان مانده است. کاش صحیفه فاطمیه با آن ادعیه حیات بخشش که سرچشمه جوشان معرفت و تمام دانش هاست و همانند قبر مطهرش میان انسان ها مخفی مانده است، اکنون اینجا و در دسترس ما بود! صحیفه ای که جبرائیل املا کننده و علی نگارنده آن است؛ امام صادق سلام الله علیه فرمود: " ...و کان علی یکتب ذلک فهذامصحف فاطمه" و آنجا که امیرالمؤمنین به حضرت فاطمه سلام الله علیها فرمود: "هر وقت ورود فرشته را احساس کردی و صدایش را شنیدی به من بگو و مرا از سخنانش آگاه کن" مصحفی که در فاصله زمانی پس از شهادت حضرت رسول ا...تا شهادت زهرای اطهر به وجود آمد، مصحفی که سخنان وحی است و به توسط جبرئیل به فاطمه بنت رسول ا... الهام شد و با دستان مبارک امیرالمؤمنین علی علیه السلام نگاشته شد. چه افتخاری ازین بالاتر که پیروی دینی هستیم که بانویی دارد که پیامبر نیست ولی فرشته با او سخن می گوید. منظومه محبت زهرا و آل او بر خاطم کواکب از هر نوشته اند دوشیزگان پرده نشین حرم قدس نام بتول بر سر معجر نوشته اند. خواجوی کرمانی #فاطمیه #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI