eitaa logo
مجله‌ افکار بانوان‌ حوزوی
1.8هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
302 ویدیو
22 فایل
*مجله #افکار_بانوان_حوزوی به دغدغه‌ی #انسان امروز می‌اندیشد. * این مجله وابسته به تولید محتوای "هیأت تحریریه بانو مجتهده امین" و "کانون فرهنگی مدادالفضلا" ست. @AFKAREHOWZAVI 🔻ارتباط با سردبیر: نجمه‌صالحی @salehi6
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰فکر زیبا ✍زهرا براتی هدف از خلقت هویت زنانه چیست؟ کجای این هستی قرار است نقش آفرینی کند؟ او قرار است نسلی پاک بپرورد و آینده بشریت را تضمین کند؛ او قرار است زنانگی‌اش را به پای تعلیم و تربیت انسان بریزد و آن را خرج رسالتی کند که بر دوش دارد. نقش او فقط در رسیدگی به امور منزل خلاصه نمی شود که اگر چنین بود حجاب واجب نمی‌شد. حجاب یعنی حضور سالم در خارج از منزل؛ حجاب یعنی اجتماعی شدن بدون جلب توجه؛ حجاب یعنی هویت و شخصیت زن منحصر در ظاهر زیبای او نیست. او روح بلندی دارد که برای دیده شدنش لازم است بر تن و جسم خویش پرده‌ای افکند تا فکر زیبای او نیز دیده شود. زنان تأثیرگذار تاریخ، از حوا و مادر موسی و آسیه گرفته تا هاجر، مریم، خدیجه(س)، زینب(س) و معصومه(س) و بالاتر از همه آنها فاطمه (س)، با حفظ عفت و حیا در جامعه نقش های عظیمی آفریدند که تا ابد بشر مدیون آنهاست. اما زن غربی، خانواده و گوهر عفت خویش را فدای حضور در اجتماع نمود و هویت زنانه خویش را به فراموشی سپرد و فدای هوس بازان نمود. چه شد که برخی زنان زنانگی خود را صرف نابودی بنیان بشر و خرج بولهوسان پست نمودند؟ چه شد که هویت و رسالت خویش را از یاد بردند؟ مگر قرار نبود که زن مرد آفرین باشد و از دامن او مرد به معراج برود؟ پس چه شد که خود وسیله به دام انداختن مردان و به منجلاب کشیدن آنان شد؟ گاهی از دل تاریک غرب، زنی هویت از دست رفته‌شان را فریاد می‌زند و به ارزش عفت دست می‌یابد؛ وندی شلیت، یکی از زنان اندیشمند آمریکایی است که سالهای متمادی در زمینه عفاف تحقیق نموده و کتابهای مختلفی درباره آن نوشته است(۱). او با مرور آنچه بر دختران و زنان آمریکا رخ داده، تصویر روشنی از ترویج بی بند و باری ارائه می دهد و از نسل جدیدی در آمریکا گزارش می دهد که از بی بند و باریهای بی حد و حصری که به نام آزادی شکل گرفته به ستوه آمده اند و خواهان چشیدن دوباره طعم شیرین فطرت و بازگشتن به عفاف هستند. زن غربی تشنه عفتی است که به وفور در اختیار زن مسلمان ایرانی قرار دارد اما اکنون برخی زنان جامعه ما در راهی گام برداشته اند که آنان پایانش را دیده اند و در حال بازگشت از آن مسیرند. سؤال اینجاست که چرا زن مسلمان ایرانی باید قدم در راهی بگذارد که سالها پیش غرب آن را آزموده و از طی آن مسیر پشیمان است؟ ۱)«عفاف کشف فضیلت گمشده»، «دختران به عفاف روی می‌آورند»، «بازگشت به عفاف» و... @AFKAREHOWZAVI
موفقیت گاهی ترس از عدم موفقیت، مانع از انجام کاری می‌شود و تداوم این ترس، می‌تواند به وسواس در انجام کارها منجر شود. امیرالمومنین علی (علیه السلام) در این باره می‌فرمایند: "إِذَا هِبْتَ أَمْراً فَقَعْ فِیهِ فَإِنَّ شِدَّةَ تَوَقِّیهِ أَعْظَمُ مِمَّا تَخَافُ مِنْه؛ هرگاه از کاری ترسیدی، خود را به کام آن بینداز؛ زیرا ترس شدید از آن کار، دشوارتر و زیان‌بارتر از اقدام به آن کار است."(☆) شاید بتوان از کلام مولا، چنین برداشت کرد که در هر صورت، شما برنده‌اید. اگر موفق شوید، گامی در جهت پیشرفت و رشد برداشته‌اید و اگر شکست بخورید، تجربه‌ای ارزشمند کسب کرده‌اید که در آینده، چون پله ی نردبان، شما را به هدفتان نزدیک تر خواهد کرد. و اما نکته مهمی که نباید از آن غافل شد، این است که به جای تکیه بر توانایی‌های خود، باید به خداوند متعال توکل کنیم و از او مدد بطلبیم." وَ مَن یَتَوَکَّل عَلَی الله فَهُوَ حَسبُهُ؛ و هر کس بر خداوند توکل کند خداوند متعال او را کفایت خواهد کرد".(*) و تنها در پی رضایت او باشیم، مهم نیست دیگران چه می پسندند. در این صورت، نتیجه‌ هر چه باشد، هدف تحقق یافته و ما گامی در مسیر تعالی برداشته ایم. ☆نهج البلاغه، ص ۶۶۶، ح ۱۷۵. *سوره طلاق، آیه ۳ ✍زهرا السادات محمدی @AFKAREHOWZAVI
مهربانی پس از چموشی ✍ م. احمدی دنیا بعد از چموشی ، همچون بازگشت مهربانانه شتر سرکش به فرزند خود، رام و منقاد ما خواهد شد. همان طور که شتر بدخو ، هرچند نسبت به دوشنده اش بدرفتار است ، ولی نسبت به فرزند خود ملایم و مهربان است. نگرانی کمبود شیر برای فرزندش باعث می شود افرادی را که به سراغ شیر میروند ، گاز بگیرد. دنیا‌ نیز در آینده پس از چموشی های بسیار به سوی ما بر میگردد و حکومت به دست صالحان می افتد‌ : أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ. این منظره‌ی اخلاقی-اجتماعی، دقیقاً همان چیزی است که مولای متقیان در حکمت ۲۰۹ نهج‌البلاغه، با ظرافت بی‌مانند، به تصویر کشیده است: «لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْیَا عَلَیْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَی وَلَدِهَا». این عبارت، نه صرفاً یک پیش‌بینی، بلکه یک وعده قطعی الهی است که در پس پرده تاریخ جریان دارد؛ جهانی که پس از دوران چموشی و انحراف، با همان اشتیاق مادرانه به سوی بندگان صالح بازمی‌گردد. در این تمثیل، جهان به مادری بی‌قرار می‌ماند که دور مانده از حقیقت؛ و حق و اهل آن به فرزندی صبور تشبیه می‌شوند که چشم به راه مهر مادر نهاده است. این ترکیب، شکلی دوگانه به خود می‌گیرد: تلخی این دوران جدایی و ظلمی که حق متحمل شده، و امید حتمی به بازگشت و حکومت عدل که همچون غریزه مادری، هرگز فراموش نمی‌شود. این بازگشت دنیا، اعلان پایانی است بر دوران اضطراب و مقدمه‌ای است بر آرامش و حکومت پاکان. دنیا، در نهایت، رام خواهد شد و مهربانی مادری‌اش را نثار وارثان حقیقی خود خواهد کرد. این حکمت تصویری زنده از رابطه میان دنیا و اهل حق ارائه می‌دهد؛ تصویری که در عین واقع‌گرایی، سرشار از امید و ایمان به وعدۀ خداوند است. تشبیه دنیا به شتر سرکش و بازگشت او به فرزند، نه‌تنها بیانگر زیبایی بلاغی سخن امام علی(ع) است، بلکه نمایانگر نگاهی توحیدی به تاریخ و عدالت است؛ نگاهی که پایان جهان را به دست صالحان می‌بیند، نه زورمندان. @AFKAREHOWZAVI
خبر سرد ✍ریاحی عالم از روزهای قبل هشدار قرمز هوا در خبرها پخش شد. تمام واحدهای مربوطه ملزم به آماده سازی شهر شدند. به همه شهروندان پیام هشدار ارسال شد. از صبح هوا به شدت ابری بود و منتظر بود تا بغضش بترکد. اغلب خانواده ها نیز تدابیر چند روز بارندگی را دیده بودند. از بعد از ظهر باران شروع شد. سرما هم که جای خودش را داشت. بچه ها در گرمای خانه مشغول بازی و خنده بودند. حتی مدارس هم به دلیل شروع بارندگی شدید، مجازی شدند. همه چیز سر جایش است. فقط شاید بیرون رفتن محدود شود. در همین حال وقتی خبرها را بررسی میکنی، همین یک خبر کافی بود تا تمام آنچه را که لحظات قبل میزیستی تلخ شوند. اما در نقطه ای دیگر از این کره خاکی، مردمانی که در دوره پساجنگ به سر میبرند، خانه هایشان که چه عرض شود، چادر هایشان به دلیل بارندگی های شدید در آب فرو رفته، با بدن های نحیف با سرما دست و پنجه نرم می‌کنند. غذای گرم، خانه گرم و راحت، شوق بارندگی و ... در آنجا، همه اینها آرزویی بیش نیست... آنها راحتی را فراموش کردند و مردم دنیا که غرق در راحتی هستند، آنها را. همین خبر کافی بود که با هر خنده و قهقهه که فضای خانه رو پر کرده بود، دلت غمگین کودکان غزه شود. همین خبر کافی بود که شام گرم، از دهان بیفتد. گرمای خانه، سرد شود. هوای دلت هم بارانی شود. مدام‌ این جمله را که تیتر خبر بود، در ذهنت رژه برود، Children are freezing, flooded, and forgotten... @AFKAREHOWZAVI
حمل و نقل معنا (یادداشت روز حمل‌ و نقل) خیلی وقت‌ها که به شبکه‌های اجتماعی سر می‌زنم، فضا را شبیه بازاری می‌بینم پررونق اما کساد؛ دکان‌های ردیفی تحلیل و خبر، پر است از یک کالای تک‌محصولی: سیاستِ «نشخوارگر». این سیاست‌زدگی، جامعه را به دو قطب متخاصم تقسیم می‌کند و ذائقه جمعی را از طعم شیرین اتحاد، فرهنگ و آنچه هویت واقعی ما را می‌سازد، محروم می‌سازد؛ اما آیا این هیاهو، تمام حقیقت ماست؟ رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در روزهای اخیر روایتی دیگر از این سرزمین ارائه کردند: روایت مقاومتی که در برابر دشمنی‌هایی که «هر کشوری را نابود می‌کرد» ایستاد و سربلند بیرون آمد؛ این روایت، متعلق به دیروز نیست؛ کلید فهم امروز و ساختن فرداست؛ ایشان تأکید فرمودند: «یکی از کارهای مهم در شرایط کنونی، انتقال انگیزه‌ها و ارزش‌های دوران دفاع مقدس به نسل جوان است»؛ این سخن، دقیقاً نسخه‌ای برای درمان «سیاست‌زدگی» و دو‌قطبی‌سازی است؛ اگر بازار گفت‌وگوی اجتماعی ما امروز کساد است، شاید به این دلیل که کالای اصیل و ارزشمند «خاطره جمعیِ مقاومت» و «ارزش‌های ایثار» که همان «حمل و نقل فرهنگی» در جامعه است را به درستی عرضه نکرده‌ایم؛ کمتر کسی پیدا می شود که از ماجرای ۲۶ آذر سال ۱۳۶۱ در بحبوحه‌ی جنگ ایران و عراق فعالان حمل و نقل کشور، طی فرمان تاریخی امام (ره) برای حمل کالاهای حیاتی بسیج شدند؛ این فرمان منجر حرکتی ایثارگرانه شد و بحران را برطرف کرد و این روز را در تاریخ کشور ماندگار ساخت. امروز وظیفه تاریخی ما «حمل» هنرمندانه این میراث معنوی و ارزش‌های مقاومت‌ساز به قلب و ذهن نسل جوان است؛ این نسل، به تعبیر رهبر انقلاب، «جوانان خوبی» هستند که «به‌رغم موج عظیم رسانه‌ها، هویت دینی خود را حفظ کرده‌اند»؛ این یک «بستر» استثنایی و یک «موتور محرکه» آماده است؛ پس مسئولیت ما سنگین‌تر است؛ چرا که باید این بار گران‌قدر را که از جنس ایثار، وحدت، مقاومت و هویت دینی‌ست را هنرمندانه، جذاب و صادقانه به مقصد برسانیم؛ این تنها راه تبدیل هیاهوی بازار سیاست‌زده به هم‌زبانی بر سر ارزش‌های مشترک است. «لبیک» گفتن به فرمان رهبری در این عصر، به معنای پذیرش مسئولیت رانندگی این قافله‌ی فرهنگی است. 🖊مرضیه رمضان‌قاسم @AFKAREHOWZAVI
1.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
«لغة العربية» ✍ فخر دارد زبان مادری من؛ کهن‌ترین زبانِ زمان، زبانی که حرف‌ حرفِ آن دردِ اعماقِ جان را معنا می‌کند و کلمه‌ کلمه‌اش دیوانی از شعر و احساس است.آری، امروز روز «لغةُ العربیّة» است؛ زبانِ وحی و نور،صدای آسمان در گوشِ خاکِ صبور. در این زبان، «قلب» تنها یک عضو نیست، خانه‌ی عشق و ایمان است؛ «نور» فقط روشنایی نیست، راهی‌ست به سوی حقیقت؛ «صبر» لبخندِ استقامت در دلِ طوفان‌هاست و «حریّة» پروازِ روح از قفسِ خاموشی. حروفش آینه‌ی رازِ خداست و هر واژه‌اش حدیثِ عشق و دعا. آنجا که «قالَ رسولُ‌اللّه...» طنین می‌افکند، جان می‌تپد و دل از قفسِ تردیدها رها می‌شود. عربی، نه فقط زبانِ سخن، که نفسِ ایمان در روحِ من است؛ زبانی که تاریخ در آن زنده می‌ماند و هر جمله‌اش،راهیست به سوی آسمان. «یوم الغة العربیة🌹» @AFKAREHOWZAVI
جزیره‌های تنهایی و بازار عشق ✍ نسیم شجاعی تنهایی در جامعه غربی امروز دیگر یک احساس فردی نیست؛ به تعبیر جامعه‌شناسانی چون دورکیم و هالبواکس، به پدیده‌ای اجتماعی بدل شده است. در جوامع غربی، هرچه عقلانیت ابزاری و حسابگری ریاضی‌وار رشد کرده، پیوندهای سنتی و مذهبی فرو ریخته و فرد، در جزیره‌ای مستقل، آرام‌آرام تنها شده است. دوری از ایمان و خدا، این تنهایی را تشدید کرده؛ زیرا اعتقاد و معنویت، در گذشته، انسان‌ها را به هم پیوند می‌داد و روح مشترکی میان افراد می‌آفرید. دین، نه‌تنها فرد را با خدا همدم می‌کرد، بلکه خانواده، همسایه و جامعه را در شبکه‌ای از آرامش و همدلی به هم متصل می‌ساخت. امروز، جامعه مدرن غربی با وعده‌ی تأمین نیازهای مادی، انسان را از خانواده و دوست بی‌نیاز می‌کند، اما در پایان، او را در سکوتی سرد رها می‌سازد. این وضعیت تنها به عرصه‌ی فردی محدود نمی‌ماند؛ حتی عشق و پیوند میان زن و مرد نیز دگرگون شده است. انتخاب، دیگر از دل و عاطفه برنمی‌خیزد، بلکه از محاسبه‌ای عقلانی و ضرورتی قانونی شکل می‌گیرد. آزادی‌های جنسی، که در ظاهررهایی‌بخش‌اند، در عمل پیوندها را سست کرده‌اند. فرد در اوج غریزه، مصلحت نمی‌بیند خود را برای تمام عمر مقید کند. زیبایی و جاذبه، به جای آن‌که هدیه‌ای از دل باشند، در بازار عرضه می‌شوند و با پول خریدنی‌اند. این دو روند تنهایی ناشی از دوری از ایمان، و کالایی شدن عشق، تصویری نگران‌کننده از انسان غربی معاصر می‌سازند انسانی که با دیگران است و در عین حال تنهاست؛ انسانی که در ظاهر آزاد است، اما آزادی‌اش به جدایی و بی‌پناهی می‌انجامد. در دیوار به دیوار این سکوت، سایه‌ی خودکشی آرام و بی‌صدا کمین کرده است. برای جامعه‌ی غربی امروز، این تحلیل تنها یک هشدار نیست؛ بلکه دعوتی به بازاندیشی در پیوندها، در معنا، در ایمان، در عشق، در هم‌صدایی است. شاید هنوز بتوان از دل این جزیره‌های بی‌هم‌صدا، پلی زد به سوی هم‌نشینی و آرامشی که تنها از دل باور و ایمان و اعتقاد برمی‌خیزد. @AFKAREHOWZAVI
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
ترک عادت ✍مریم بهمن ضرب المثل‌ها جملاتی کوتاه و ساده هستند که بر اساس تجارب، حوادث و برداشت‌های عقلی از نحوه رفتار مردم ساخته شده‌اند و از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند. ضرب المثل‌ها در تمام نقاط جهان رایج‌هستند و می‌توانند نمادی از فرهنگ و تمدن جوامع بشری محسوب شوند. در میان مردم ایران نیز ضرب المثل‌های بسیاری رایج است که در عین سادگی و روانی مفهوم‌های بلندی را منتقل می‌کنند. یکی از آن‌ها "ترک عادت موجب مرض است"... «عادت» به رفتاری گفته می‌شود که در اثر تکرار، انسان به آن خو گرفته باشد و انجامش برای او آسان و بدون تکلف باشد. اگرچه این واژه در مورد کارهای خوب و بد کاربرد دارد اما ضرب‌المثلِ یادشده عموما در مورد عادت‌های ناپسند بکار می‌رود که فرد برای ترک و دوری از آن دچار مشکلات جسمی و روحی می‌شود؛ اما در میان ما عادتی رواج پیدا کرده است که عامل تمام معضلات و بلایای مختلف است و البته چون مدت‌هاست به آن خو گرفته‌ایم ممکن است متوجه این عادت بد نشده و در صدد ترک آن برنیامده باشیم.‌ یکی از مصداق‌های «عادت» نبودن امام زمان‌ در میان ما ست و ما عادت کرده‌ایم به نبودنش، به ندیدنش... قرن‌هاست که حجت خدا در پس پرده غیبت منتظر آماده شدن ماست، منتظر است تا مهیا شویم و پرده غیبت را از مقابل دیدگان‌مان کنار بزنیم و او را بر خانه جان و جهان‌مان مهمان کنیم و ما به این غیبت عادت کرده‌ایم؛ این عادت زندگی ما را خمود و کسالت بار کرده است، این زندگی عادی تمام جهان را غیرعادی کرده است. وقت آن رسیده که این عادت را ترک کنیم، عادتی که خود موجب مرض است و ترک آن موجب سلامت و عافیت: " اللهم عجل لولیک الفرج" @AFKAREHOWZAVI
ابر بارنده باران آمد برف آمد همه خوشحال شدند، از برکت خداوند، از اینکه دعاهایشان مستجاب شده بود. زمین تشنه بود. همه مضطر شده بودند. کاش کمی تشنگی روح را حس می‌کردیم. مضطر می شدیم. کاش منتظر واقعی می‌شدیم. دعا می‌کردیم برای آمدن مولایمان و طعم خوشحالی‌اش از آمدن برف و باران هم دلچسب‌تر است. به همه منتظران جان تازه‌تری می‌دهد، جانی که مدت هاست منتظرش هستیم... 🌨ویژگی امام از منظر امام رضا علیه‌السلام: 🌨الامام السحاب الماطر و الغيث الماطل و الشمس المضيئه و السماء الظليله و الارض البسيطه و العين الغريزه و الغدير و الروضه.*🌨 🌦امام، ابر بارنده، باران پياپي، آسمان سايه افکن، زمين گسترده، چشمه جوشان، برکه و گلزار است.🌦 * کافي، ج 1، ص 198؛ تحف العقول، 439 اللهم عجل لولیک الفرج @AFKAREHOWZAVI
الصبح بقریب آیا صبح نزدیک است؟ تا کی به تمنای حضورت، جمعه ها را به شماره بنشینیم؟ ای مظهر جمال و کمال الهی، کدام فجر صادق، غنچه ی نرگس می شکفد و عالم را سر مست عطر دل انگیز و روح بخشش می کند؟ مولای من، کدامین صبح، عصای موساییت نیل خروشان و گل آلود را خواهد شکافت و در سایه ی نور هدایتگرت، جهان رهایی خواهد یافت؟ مولا جان، تنها در سایه ی عشق توست که تاب می آورم این روزهای سخت و دردناک انتظار را و با همه ی وجودم طلوع فجر را مطالبه می کنم. و آهسته زمزمه می کنم، "الیس الصبح بقریب؟" آیا براستی صبح نزدیک است یا .... ✍زهرا السادات محمدی @AFKAREHOWZAVI
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا