بسم الله الرحمن الرحیم 📽باغ انار برای دومین بار برگزار میکند: جلسه‌ی دومِ وبینار آنلاین و رایگان روایت نویسی ✍🏻 با تدریسِ استاد امیرحسن اوصالی 👤 به صورت پخش زنده + همراه رفع اشکال بعد از جلسه 🗓سه شنبه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ ⏰ساعت ۱۵ الی ۱۶:۳۰ 📍مکان برگزاری: http://ble.ir/join/6igGJrUARm منتظر حضور گرم شما هستیم🌻✨ @ANARSTORY

#افرائیل🕸🦇 #قسمت۱۳🎬 باد سردی از پنجره‌ی نیمه‌باز می‌وزد و پرده‌ی چرک‌آلود را آرام به رقص درمی‌آورد. نور خاکستری سحر مثل نواری سفید، درون اتاق می‌خزد و روی کوله‌‌های باز و لباس‌های تا نخورده می‌افتد. ساموئل روبه‌روی آینه‌ی ترک‌خورده ایستاده؛ چشمان‌اش زیر نور زرد چراغ، مثل دو لکه‌ی خسته‌ی خون می‌درخشند. انگشتانش را میان موهایش می‌برد و طره‌ای از آن را روی پیشانی‌اش تنظیم می‌کند. پشت سرش، میلاد مشغول صحبت با پرستار است. با صدایی آرام و شمرده می‌گوید: -«وضعیتش چطوره؟» در سکوت به سخنان پرستار گوش می‌سپارد و بعد گوشی را خاموش کرده و نگاهی به ساموئل می‌اندازد. -«جونیور چند روز دیگه مرخص میشه.» ساموئل چیزی نمی‌گوید. شقیقه‌اش تیر می‌کشد و یک طرف سرش سنگینی می‌کند. نمی‌داند چرا درد سینه‌ و پهلویش تمام ندارد! از این وضعیت کلافه‌است. باید منتظر فرصت باشد تا بتواند پایش را از این خاک بیرون بگذارد! خاک مقدسی که به دستِ مشتی اشغالگر، به سرای تعفن تبدیل شده و ساکنان‌اش، حال‌اش را بهم می‌زنند! نفس عمیقی می‌کشد و با وجود دردی که در دنده‌اش پیچیده، به سمت رضا می‌رود. دست‌اش را روی شانه‌اش گذاشته و با لبخندی کمرنگ، می‌گوید: -«خسته نباشی آقا رضا! چه خبر از دوربینای سردخونه و بیمارستان؟!» رضا کش‌‌و‌قوسی به کمرش می‌دهد! با یک کلیک، چند فریمِ کپی‌شده از دوربین‌ها را روی مانیتور بالا آورده و با انگشت اشاره می‌کند. -«یه نگاه کن به این عکسا.» ساموئل به سختی خم می‌شود. -«خب؟» -«همونطور که حدس می‌زدیم از طریق منبع‌ِ دستگیر شده‌مون تونستن ردت رو بزنن و برسن به جنازه. این عکسا نشون میده که از مرگت مطمئنن... فعلا همه‌چی طبق نقشه پیش میره.» ساموئل با رضایت سر تکان می‌دهد. -«یه کار دیگه‌ام انجام بده... دسترسی ردیابِ جونیورو برا بچه‌های سایبریِ ایران باز کن و تمام اطلاعاتو تا قبل رفتن براشون ایمیل کن.» -«حله...» -«کمیل کجاست؟ صداش درنمیاد!» رضا سرش را بلند می‌کند و چشم می‌چرخاند. خنده‌ی واضحی روی لب‌اش می‌نشیند: -«فکر کنم خوابیده باشه. در غیر این صورت، این سکوت و آرامش مشکوکه!» میلاد انگشت شستش را به نشانه‌ی تایید بالا می‌آورد: -«قطعاااا همینطوره! بدم نشد؛ من یکی که دارم نفس راحت می‌کشم!» ساموئل متاسف سری تکان می‌دهد و درحالی که با دندان لب‌اش را چنگ می‌زند تا خنده‌اش را جمع کند، به سمت کیف سیاه‌اش می‌رود و گوشی ماهواره‌ای را بیرون می‌آورد. صدای وزش باد شدیدتر می‌شود. پرده‌ موج‌دار شده و هوا بوی نم و باروت گرفته‌است. ساموئل دکمه‌ی تماس را می‌فشارد. صدای نویز ضعیفی در اتاق می‌پیچد، بعد صدای مردی از آن‌سوی خط: -«بله؟» همزمان که روی صندلی می‌نشیند، می‌گوید: -«کد شماره‌ی نه. برنامه طبق زمان‌بندی پیش میره؟» مرد پشت خط، با مکثی کوتاه می‌گوید: -«مسیر سفیده... هرچه سریعتر توشه راهو آماده کن. بچه‌ها منتظرن!» مکالمه‌شان دقایقی دیگر طول می‌کشد. بعد از قطع تماس، سروکله‌ی کمیل پیدا می‌شود! درحالی که پتوی پشمیِ سفیدی را دور خودش پیچیده و محاسن پریشان‌اش را با دست مرتب می‌کند، گیج و خواب‌آلود دور و برش را می‌پاید. پشت سرش در اتاق را می‌بندد و با ناله‌ای خفیف روی نزدیک‌ترین کاناپه، لم می‌دهد. با نوک پا لگدی به میلاد می‌زند و می‌گوید: -«آقا یخ کردیم؛ اون پنجره رو...» بقیه‌ی جمله، میان خمیازه‌اش گم می‌شود. قطره‌ اشکِ گوشه چشم‌اش را پاک کرده و بیشتر در خودش جمع می‌شود. میلاد درحالی‌که با خودش کلنجار می‌رود تا در مقابلِ ساموئل به او فحش ندهد، بلند شده و پنجره را می‌بندد و دوباره مشغول جمع کردن وسایل می‌شود. کمیل گویا تازه چشم‌اش به جمال ساموئل روشن شده‌است، لبخندی می‌زند و درحالی که گوشه‌ی پتو را روی پایش تنظیم می‌کند، می‌گوید: -«بَه بَهههه جنازه‌ی متحرکک!! چطوری سامو جون؟!» ساموئل از شنیدن اسمِ مخفف شده‌اش چندش‌اش می‌شود! با این حال بی‌اعتنا نفس عمیقی می‌کشد و با صدایی خش‌دار و جدی سر صحبت را باز می‌کند: -«برنامه‌ی خروج مشخص شد؛ دوساعت دیگه راه میفتیم سمت بندر اشدود!» #پایان_قسمت۱۳✔️ 🗓۱۴۰۵/۰۲/٠۶ 💭 @ANAR_NEWSS 📻 🖇🪴https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344

منتظر نظرات شما در گروه باغ انار و همچنین لینک ناشناس داستان #افرائــیل هستیم👇🌹🍃 🆔https://abzarek.ir/service-p/msg/2664825

بسم الله الرحمن الرحیم 📖روزمان را با قرآن آغاز کنیم، هر روز قرائت یک صفحه از قرآن کریم 💌صفحه ۳۳۹ قرآن کریم هدیه به آقا امام زمان صلوات الله علیه و روح شهید امام سید علی خامنه‌ای و پیروزی رزمندگان اسلام و نابودی دشمنان @BisimchiMedia

قرائت صفحه ۳۳۹ قرآن کریم @BisimchiMedia

📖| نام کتاب: خار و میخک 📗#معرفی_کتاب📗 کتاب خار و میخک رمانی جذاب است که توسط شهید یحیی سنوار در دوران حبس ۲۲ ساله اش در زندانهای اسرائیل نوشته شده است. خار و میخک یک اثر داستانی است اما روایت و ستایش روح پایدار غزه است. شهید سنوار در سالهای تاریک اسارت، زیر سایه‌ی زندان‌های دژخیمان قلم بر دست گرفته و داستانی واقعی را بر گوش جهان زمزمه می‌کند. یحیی در این کتاب از خار می‌گوید، خاری که نماد درد و غم و دوری است. و از میخک، که نشانه‌ی امید و موفقیت است. یحیی سنوار با استفاده از مراعات نظیر میان جنگ، اسارت، سلاح و امید، تصویری جامع از دنیای فلسطین ترسیم می‌کند؛ گلوله و باروت، زندان و میله‌های سرد، خاک و خون همه در کنار هم، عناصر زندگی این مردم را شکل داده‌اند. در مقدمه کتاب می‌ خوانیم:« هر چیز دیگری در این کتاب، کاملا واقعی است؛ یا آن را زیسته‌ام و یا بسیاری از این رویدادها را از زبان کسانی که خود و خانواده‌ها و همسایگانشان در طول دهه‌ها در سرزمین عزیز فلسطین تجربه کرده‌اند، شنیده‌ام و دیده‌ام.» 🔖  « به خدا یک دقیقه زندگی با عزت و کرامت از هزار سال زندگی مثل قیرِ کف پوتین سربازان رژیم اشغال‌گر بهتر است.» ✨معرفی کننده کتاب: خانم #رویتوند برای معرفی کتاب موردنظرتان، به شخصی مدیر انار نیوز مراجعه کنید✅ ⸾‣ @anar_newss🎙 ⸾‣ @ANARSTORY🎙 ⸾‣ @tarhe_tahavol