کَم مَبین خود را که از بسیار هم بیشی:)

مغزم درد میکنه از حرف زدن، چقدر حرف زدم .. چقدر توی ذهنم حرف زدم .

بعضی وقتا میخوام دهنمو باز کنم و بگم: اون موقع که بهتون نیاز داشتم کجا بودید؟ اون موقع که داشتم تو دردام غرق میشدم، اون موقع که بند بند وجودم بهتون نیاز داشت؟ بعدش فکر میکنم اینا از حرفای من چیزی میفهمن؟ نه، نمیفهمن. اگه میخواستن بفهمن همون موقع فهمیده بودن. بعدشم فقط سکوت میکنم و‌نگاهشون میکنم.

میدانی کجایش درد داشت؟ هیچکس از بیرون مرزها به ما حمله نکرده بود و ما هر روز کشته میدادیم

...

اونجا که لیتو میگه : یاد همه روزایی که رفتن بخیر .. نیست زندگی اصلا به میل"!

متنفرم از خاطراتی که وقتی یادشون میوفتم با خودم میگم وای من چقد احمق بودم!

تنهاترین لحظه در زندگی یک نفر وقتی است که از هم پاشیدن دنیایش را می‌بیند، و تمام کاری که می‌تواند بکند اینست که مات و مبهوت خیره شود ..

بُغضَم را چِکیدم؛

قَلبم را قورت دادَم؛

اَشکهایم را خَندیدم؛

ِنفرَتم را فروبُردم؛