[ حنیفا ]

گنبد ُگلدسته را انسان تجسم می‌کنم؛ گوئیا ایوان ِطلا دست ِدعا برداشته...

[ حنیفا ]

40

[ حنیفا ]

مصرع ِناقص ِمن کاش که کامل می‌شد؛ شعر در وصف ِتو از سوی تو نازل می‌شد...

[ حنیفا ]

39

[ حنیفا ]

شعر در شأن ِتو شرمنده به همراهم نیست، واژه در دست ِمن آنگونه که می‌خواهم نیست...

[ حنیفا ]

38