[ حنیفا ]
مصرع ِناقص ِمن کاش که کامل میشد؛ شعر در وصف ِتو از سوی تو نازل میشد...
شعر در شأن ِتو شرمنده به همراهم نیست،
واژه در دست ِمن آنگونه که میخواهم نیست...
[ حنیفا ]
شعر در شأن ِتو شرمنده به همراهم نیست، واژه در دست ِمن آنگونه که میخواهم نیست...
من که حیران ِتو حیران ِتوام میدانم،
نه فقط من که در این دایره سرگردانم...
[ حنیفا ]
من که حیران ِتو حیران ِتوام میدانم، نه فقط من که در این دایره سرگردانم...
همهی عالم ُ آدم به تو میاندیشد؛
شک ندارم که خدا هم به تو میاندیشد...