حرمله خیر نبینی گل من نورس بود چیدنش تیر نمی‌خواست نسیمی بس بود…💔

آهسته گویمت نکند بشنود رباب گهواره را حراجی بازار دیده‌ام…

…

باورم نیست که در حنجره‌ات جا شده حجم تیری که عباس زمین گیرش شد…ŸŸ

…

به حرمله گفتن: جایی شد دلت بسوزه برای حسین(ع)؟ گفت من یه جا دلم برای حسین سوخت دیدم بچه رو زیر عبا قایم کرد بعد می‌دیدم این بچه زیر عبا دست و پا می‌زد از اونور مادر این بچه بغل وا کرد و گفت: آقا بچه‌مو آوردی؟ آب بهش دادن؟ آقا یه دو قدم می‌رفت رباب رو می‌دید برمی‌گشت میومد طرف ما… با لشکر بهش می‌خندیدیم…

گلِ شش‌ماهه‌ی کربلا، علیِ اصغر… در آغوشِ عطش، بی‌صدا پرپر شد… تیرِ ستم آمد و شیرخواره‌ای که لب به آب نبرده بود، با اشکِ پدر، آسمانی شد…

گهواره خالی‌ات، از هر نسیمِ کربلا، «علی» می‌شنید و می‌شکست…

اِلا مادر به قربون جمالت رخ ِچون بدر ُابروی ِهلالت سه روز ِآخری شیری نخوردی علی چجوری من بگم شیرم حلالت…

…

می‌گفت خواهر تو سر و تن‌شو نگه دار من تیر رو بکشم بیرون از حنجرش، یا من سر و تن‌شو نگه می‌دارم تو تیر رو بکش بیرون از حنجرش، یه وقت سر بچم از تنش جدا نشه… [وای‌علی‌اصغرم]