خانهیِدوست
چای یا قهوه ؟ تلخ یا شیرین ؟ اشک یا لبخند ؟ سرد یا گرم ؟ زیبا یا نازیبا ؟ آزاد یا دربند ؟ بدون شکر یا شکرین ؟
لحظاتِ تو در دوراهی های ساده یا پیچیده ، آفریده میشوند . تو فراموش میکنی یا به یاد میسپاری . مینوشی یا نمینوشی . گزینش و انتخاب هاست که راه میآفریند . انتخاب هایی ، هرچند پیش پاافتاده و مچاله شده . اما ...
اگر پیش پایت را نبینی ، چطور دوردست را لمس خواهی کرد ؟! پس درست انتخاب کن ، درست برگزین تا در بین دوراهی ها ، راهت را گم نکنی .
| برای دوراهی های ساده و لحظات سخت ؛ بیست و دوم مهرماهِ هزار و چهارصدوچهار |
قرار نبود آلودگی های پِیدرپِی ، مارا به جای آبیهایِ آسمان در آغوش بگیرند .
آسمان تیره یِ مشهد من ، آبی بودن را از یاد مبر .
خانهیِدوست
قرار نبود آلودگی های پِیدرپِی ، مارا به جای آبیهایِ آسمان در آغوش بگیرند . آسمان تیره یِ مشهد من
مشهدِ من ! خانه یِ من !
آسمانت روزگاری آبی بود ؛ روزهای دوری که باران میبارید .
روزهایِ دور را از یاد نخواهم برد ؛ حتی اگر غبار آن را فرا بگیرد .