من خود بلای خویشم از خود کجا گریزم؟

آرشاشو🦕

But you're so fuvcking sweet.

شباهت دارد عشق ما به احوالات این دوران ، تویی یک عالمه تحریم ِبی پایان منم ایران:))

بغض اگر وا نشود ، تا جگرت می‌سوزد پدر و جدِ بزرگِ پدرت می‌سوزد درد اگر شعر شود ، شعر به جایی نرسد قلم و دفتر و طبع و هنرت می‌سوزد سال‌ها در قفسی بسته اسیرت بکنند شوق پرواز تو در بال و پرت می‌سوزد نیمه‌شب مست شوی ، گریه کنی خواهی دید دست و سیگار تو با چشم ترت می‌سوزد می‌دهد دست به دستانِ رقیبت، آن‌گاه دلِ وابسته و تنها و خَرَت می‌سوزد آه ای خانهٔ ناروشنِ من بعد از این آهِ من می‌شود آوار و درت می‌سوزد

اه بچه ها می‌دونید چیه امیدوارم واقعاً درش بسوزه.

من صبورم اما ، به خدا دستِ خودم نیست اگر می‌رنجم، یا اگر شادی زیبای ِ تو را به غمِ غربتِ چشمانِ خودم می‌بندم من صبورم اما، چه قدَر با همه‌ی عاشقی‌ام محزونم و به یاد همه‌ی خاطره‌های گلِ سرخ ، مثل یک شبنم افتاده ز غم مغمومم من صبورم اما، بی‌دلیل از قفس كهنه‌ی شب می‌ترسم؛ بی‌دلیل از همه‌ی تیرگی رنگِ غروب، و چراغی كه تو را از شبِ متروکِ دلم دور كند من صبورم اما، آه، این بغضِ گران صبر چه می‌داند چیست ؟!