سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم حدیث آیین پرست 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر هفتم: پیام هاتف* به گوشِ هوش نیوش از من و به عشرت کوش که این سخن سَحَر از هاتفم به گوش آمد این بیت را که زمزمه می‌کنم، انگار سحر خودش زبان باز می‌کند و چیزی را یادم می‌آورد که در شلوغی روزها فراموش کرده بودم: دل باید بیدار باشد، نه فقط چشم. سحر هفتم آمد تا بگوید زندگی فقط عبور از غم نیست، جرعه‌جرعه نوشیدنِ معناست. هاتفی پنهان در گوش جانم گفت: شاد باش، نه از سرِ غفلت، از سرِ یقین. ای که نامت پناهِ دل‌های بیدار است، ای «یا لطیف» که آهسته و بی‌صدا راه را نشان می‌دهی، گوش دلم را برای شنیدنِ تو تیزتر کن و مرا از آنان قرار ده که پیام سحر را گم نمی‌کنند. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم رضوان شفیعی 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر هشتم: نغمه‌ی بازگشت* برکش ای مرغِ سحر نغمهٔ داوودی باز که سلیمانِ گل از بادِ هوا بازآمد این بیت را که می‌خوانم، سحر شبیه پرنده‌ای می‌شود که بر شاخه‌ی دل می‌نشیند و خبرِ آمدنِ بهار را می‌دهد. انگار چیزی از راه رسیده که خوابِ باغ را آشفته می‌کند و گل‌ها را به یادِ نامِ عشق بیدار می‌سازد. سحر هشتم وقتِ آواز است، وقتِ آنکه دل از خاموشی دست بردارد و مثل داوود نغمه‌ای بسازد که آسمان را نرم کند. اگر بادِ هوا سلیمانِ گل را بازآورده، پس چرا دلِ من به بازگشتِ تو امیدوار نباشد؟ ای که با یک نگاه باغ را دوباره زنده می‌کنی، ای «یا محیی» که جانِ خسته را به نسیمِ مهر بیدار می‌سازی، در این سحر به من بیاموز چگونه آواز شوم برای کسی که نامش خودِ بهار است. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم اسما رجب پور 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر نهم: گوهرِ اشک* گریهٔ شام و سحر، شُکر که ضایع نگشت قطرهٔ بارانِ ما، گوهرِ یک‌دانه شد این بیت را که می‌خوانم، می‌فهمم هیچ اشکی بی‌جواب نمی‌ماند، هیچ آهی در تاریکی گم نمی‌شود. سحر نهم ساعتِ باور است؛ باور به اینکه هر دل‌شکستگی راهی به روشنایی دارد. دیشب اشک‌هایم را در پیاله‌ی دعا ریختم و حالا سحر می‌بینم که همان قطره‌های لرزان چگونه در نگاه تو به گوهر بدل شده‌اند. چه رازی است در این ساعت که درد لباسِ نور می‌پوشد و غم نامِ عشق می‌گیرد؟ ای که «یا جابرَ القلوبی»، ای که شکستگی‌ها را به زیباترین شکل وصله می‌زنی، در این سحر به من بیاموز چگونه با گریه عاشق بمانم و با دعا به یقین برسم که هیچ شبِ بی‌پاداشی در کارگاهِ تو بی‌ثمر نیست. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk