برام مهم نیست اگه همه برن، اگه هنوز هم شعارهای سطحی بین آدم‌ها محبوب‌تر از حس‌های عمیقه. موضوع اینه که انگار کلاً کلمه‌هام رو از دست دادم و یکهو وسطِ جمع و صحبت صمیمی هم دیگه فک‌م از هم باز نمی‌شه و پنداری ذهنم هیچ آشنایی با اون زبان نداره. و آدمی بی‌کلمه به"ظاهر" توفیری با پاره‌آجر نمی‌کنه، فرای ظاهر هم که نادیدنی. رشته اتصال آدم‌ها کلمه‌ست. و من فعلاً برای این اتصال، دست‌وپاها باید بزنم.

مداحی اصیل سنتی>>>>هوهو الکی و بیمحتوا، تا ابد.

لحظاتِ آخر عشق اولم هنوز هم غمگینه.

گریه کنم زشته؟

نه مختار بیرون نیا😭😭😭😭😭

عزیزم...