کنار گهواره‌ی حضرت علی‌اصغر دور فلکه‌ی آب به یاد تمام خانومهای عزیزی که چه شناس و چه ناشناس پیام دادن و برای صاحب فرزند شدن، التماس دعا داشتن

کنار حجله‌ی حضرت قاسم دعاگوی همه‌ی مادرهایی که پیام دادند و نگران دینداری نوجوونهاشون بودند...

کنار دسته‌ی جوانان، دعاگوی همه‌ی مادرانی که برای جوانهاشون التماس دعا داده بودند

. نشستم کنار خانومِ خادمِ وضوخونه‌، گفتم این وضوخونه‌های داخل صحن از دوران تولیت آقای رئیسیه، مگه نه؟ گفت بله یک‌مرتبه یک حلقه اشک دوید تو چشمم و با تمام قلبم گفتم خدا رحمتش کنه. خادم که دید اهل دلم شروع کرد به شمردن خدمات دوران تولیت شهید رئیسی منم با چشمهای پر اشک فقط آه می‌کشیدم و آخر هر جمله‌اش می‌گفتم خدا رحمتش کنه... خدا رحمتش کنه... .

محشر کبراست

. باز من توی شلوغی‌های دم حرم تشنه شدم، باز آه و صد آه از طرز شهادت شما آقای آل‌هاشم.... .

. آه اباعبدالله... .

باید برطرف‌کننده‌ی گرسنگی‌ها رو هم به فهرستِ کمالات چایخانه‌ی حرم اضافه کنم. قبلا بزرگوار جوابِ عطش‌ها و امانِ خستگی‌ها بود، امروز رسما به سیرکننده‌ی گرسنگان ارتقا یافت! امروز حوض کوثر، اشترودل می‌داد دست ما زائرا... .