. روز قلم ✍خ. محمدجانی یکی از اشیائی که بسیار به کار برده می‌شود؛ قلم است. این شیء اگر چه دراندازه کوچک است، اما در جایگاهی بس بزرگ و ارزشمند قرار دارد و می‌تواند حرف‌ها و ناگفته‌های بسیاری را درقلب کاغذ بنگارد. قلم ارزشمند است، باید ارزش آن را دانست و به جایگاه آن پی برد. آنجا که خداوند در قرآن کریم به آن قسم یاد کرده است. «ن والقلم وما یسطرون» (سوره قلم، آیه1) در طول دوران‌های مختلف از قلم استفاده‌های فراوانی شده است که گاه بر خلاف خاستگاه اصلی آن ارزش آن نادیده گرفته شده و گاه سبب براندازی حکومت ها، ایجاد اتفاقات و گاه سبب وصل حکومت‌ها واتفاقات خوشایند است. این که قلم چه ردی از خود برجایی گذارد، براساس استفاده صاحب آن متفاوت می‌باشد. قلم ماندگاری دارد و باقی و مکتوب خواهد بود و اثری از نگارنده آن است. قلم و نوع متن هر فرد بیانگر میزان تفکرات و عقاید افراد است و در این راستا هر فرد بنابر رسالت و یا هدف خاصی که دارد می‌نگارد. قلم می‌تواند در چشم و قلب انسان رود، چشمانی که بینا شود و قلبی که گاه بیدار شود یا گاهی بشکند که البته قلم به تنهایی این کار را نمی‌کند؛ بلکه آن فردی که قلم را به حرکت در می‌آورد؛ جوهر حرکتش را در آن قرار می‌دهد و کلمات را در کنار یکدیگر می‌چیند تا اثری نو به وجود بیاورد. یک قلم می‌تواند ساختمان یک نوشته را به بهترین شکل ممکن بیاراید و گاه بر خلاف آن می‌تواند ساختمانی نا مرغوب و نا آرام ایجاد نماید که البته مرغوبیت آن به قلم، بیان ویژگی‌ها و رعایت قوانین و اصول و مقرارتی است که برای آن در نظر می‌گیرند و نداشتن مرغوبیت همان بی راهنما و بدون فکر و هدف به مسیر زدن و حرکت بر روی کاغذ است که گاه قلم مسیرش را گم می‌کند و در میان هپروت واژگان سردرگم این سو و آن سو را به نظاره می نشیند. قلم از شکل ظاهری و جوهر است. هر قلمی در دست صاحبش جوهری دارد، گاه جوهر قلم از انسانیت فرد پر می‌شود تا سبب نجات گروهی گردد، گاه روح پلید و خبیث فرد از جوهر پر می‌شود و سبب گمراهی و زیان می‌گردد. در این باره احادیثی وارد شده است که پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: یُؤتى بصاحِبِ القَلَمِ یَومَ القِیامَةِ فی تابوتٍ مِن نارٍ یُقفَلُ علَیهِ بِأقفالٍ مِن نارٍ. فَیُنظَرُ قَلَمُهُ فیما أجراهُ. فإن کانَ أجراهُ فی طاعَةِ اللّه ِ و رِضوانِهِ، فُکَّ عَنهُ التابوتُ و إن کانَ أجراهُ فی مَعصیَةِ اللّه ، هَوَى التابوتُ سَبعینَ خَریفا. روز قیامت صاحب قلم (نویسنده) را در تابوتى از آتش که بر آن قفلهایى آتشین زده شده است مى آورند. پس مى نگرند که قلمش را در چه راهى به کار برده است. اگر در راه طاعت و خشنودى خدا به کار انداخته باشد، تابوتش گشوده مى شود و اگر در راه معصیت خدا به کار گرفته باشد، تابوت هفتاد خریف سقوط مى‌کند.»(کنزالعمال،14957) بنابر این حدیث به اهمیت قلم پی برده می‌شود. هر فردی که در زمینۀ قلم فعالیت دارد، نیازمند توجه و دقت نظر دارد که در نگاشته های خود توجه نماید که نوشته‌اش در چه حیطه‌ای است یا در حیطه خیر و سعادت است یا شر . چه بسا با نوشته‌ای صاحب آن دچار عذاب شود یا مستحق پاداش گردد. قلم‌ها ارزش‌های بسیاری دارند و این ارزشمندی در سایۀ توجه و مراقبت صاحبش از آن است که به نوشته و قلم خود بها دهد، به بهانه‌های مختلف آن را زایل نکند و از این طریق سبب خیر و سعادت گردد. این است قلمی که ظرف اندیشه است و خداوند به آن سوگند خورد در راه غیر الهی و رضایت خداوند به کار نگیرد. @shamem_hoozoor #روز_قلم #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

✍زهرا گندمکار امام خمینی قدس(ره) در صحیفه نور دو جمله دارند: 1- حفظ نظام جمهوری اسلامی از اوجب واجبات است. 2- حفظ جمهوری اسلامی ایران از حفظ جان امام زمان هم بالاتراست. پس اندکی تفکر کنیم به اینکه از یاران خوشبخت آخرالزمان باشیم ، یارانی که امام صادق (ع)و امام رضا(ع) برای رسیدن به آن مقام گریه میکنن . تصور کنیم که توفیق کنار بودن حضرت را به عنوان یار خاصش داشته باشیم و در موقیعتی جان حضرت را از خطر و بلا نجات دهیم. حال که این اندیشمند بزرگ امام خمینی قدس (ره)می فرمایند حفظ جمهوری اسلامی از حفظ جان امام زمان بالاتر است ، در این روزهای حساس حفظ جمهوری اسلامی ایران درمشارکت مردم پای صندوق رای وانتخاب اصلح می باشد. #انتخابات #مشارکت #انتخاب_اصلح #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🛎تاریخ تکرار می شود : 🍂خطبه أَشْعَثُ بْنُ قَیْسٍ در لَیْلَةَ الْهَرِیرِ را بخوانید و قضاوت کنید : ⚡️_خطبه با حمد واستغفار و طلب هدایت شروع شد سپس گفت:  يا معشر المسلمين... #عرب در حالِ فنا شدن است؟ فو الله ... بخدا سنِّ من گذشته است، من برای حفظ جان خودم نمی گویم، من بعنوانِ بزرگترِ قبیله خیرخواهی کردم، می خواهم سایه ی #جنگ را از روی سرتان بردارم...، این طور ادامه دهید نسلِ #عرب #منقرض می شود،  من پیرمرد شدم، دلم برای شما #جوان ها می سوزد...و برای این #زنان ...  خدایا من آن دوراندیشی و تدبیری که برای قومِ خود باید انجام می دادم و آن ها را از جنگ دور کنم، انجام دادم، من #کم‌کاری نکردم...   علی بن ابیطالب برای رأی که ممکن است اشتباه هم کرده باشد، رفته است با معاویه بجنگد، هفتاد هزار کشته گذاشته است، حالا آمدیم و اشتباه کرده باشد، شما برای نظرِ یک نفر، این همه انسان به کشتن داده اید؟ ... 🍂 جاسوسان سریع به معاویه گفتند: اشعث چه گفته ، معاویه که در حال شکست خوردن بود خیلی خوشش آمد ... گفت قرآن ها را به نیزه کنید. 🛎 اینجا جایی بود که حضرت مردمی را که در چند قدمی پیروزی بودند سرزنش کرد و فرمود: ... #مقاومت و پایمردی نکردید و کم آوردید..و #فاجعه ی عظما رُخ داد. ⭕️⛔️به کلیدواژه ها دقت کنید :تکیه بر #قومیت #زنان و #جوانان #جنگ القا رعب و #ترس ... https://eitaa.com/joinchat/3119448110Cf3bfc871c9

چرا شاد نیستیم؟!! یکی از دلایل مهم عدم شادی، گذشته انسان است. برخی از کسانی که در گذشته کاری انجام داده‌اند که به آینده‌شان آسیب وارد کرده‌اند بیش از هر شخص دیگری نیاز دارند یاد بگیرند از هم‌اکنون در انتخاب رفتارهای‌ حال و آینده‌شان تجدید نظر کنند و آن رفتاری را انجام دهند که در آینده سبب پشیمانی و اندوه‌شان نشود. ما روز جمعه هم می‌توانیم با دست خود، خودمان را در قفس حبس کنیم و هم می‌توانیم اصلح را انتخاب، حسرت و اندوه را بر خود حرام و شادی را دوباره به زندگی‌مان بازگردانیم؛ وعده‌ی‌ ما فردا پای صندوق‌های اخذ رأی برای انتخاب اصلح و نه گفتن به ایران قفس. در ضمن اگه با قفس، هم نفس شدی پس لطفا تاب‌آوری‌‌ت رو بالا ببر که صدات در نیاد چون خودت خواستی. به قول معروف «ما خود آنچه شرط بلاغ بود با تو گفتیم تو خواه پند گیر خواه ملال» ✍مرضیه رمضان‌قاسم #انتخابات۱۴۰۳ #مهارتهای_زندگی #به_عقب_بر_نمیگردیم @AFKAREHOWZAVI

. 🍃ن والقلم و مایسطرون🍃 به بهانه‌ی روز قلم ✍️نجمه صالحی ▫️نوشتن، نوعی از برقراری ارتباط با انسان‌ها و جهان پیرامون است با بهره‌گیری از واژه‌هایی که حاکی از تجربیات، حقایق و ایده‌هاست. ▫️هنگامی که حس را در بند کلمات و کاغذ نمی‌آوریم، گویی به شیوه انسان‌های نخستین آتشی از دور روشن می‌کنیم و با دودش به خودمان پیام می‌دهیم که چه شده است و گاهی اصلا سر در نمی‌آوریم دلیل حس‌مان چیست!؟ گاهی باید نور را نزدیک‌تر آورد. حس‌ها هم شکل دارند تا زیر نورِ عقل نباشند رنگ و رخ‌شان هويدا نمی‌شود! ▫️هنگامی که با این نور از حس می‌نویسیم، تازه می‌فهمیم "ناراحتی" با "دل‌خوری" تفاوت دارد! تازه می‌فهمیم "دلم گرفته "با "حوصله‌ام سر رفته "فرق می‌کند! آن‌گاه می‌فهمیم "دچار سردرگمی شده‌ام" ترجمه‌اش می‌شود" دلم یک هم صحبت می‌خواهد تا حرفم را بشنود و کمکم کند!" ▫️با تابیدن نور، شور و شوقی در جان قلم می‌افتد و حسی را که حجم آن به‌اندازۀ تمام مغزمان شده، به‌اندازۀ یک‌کف‌دست می‌کند و راحت‌تر می‌توان سبزی و طراوت بهار و رقص پرندگان میان آسمان آبی را لمس کرد و دید. ▫️نوشتن، نوعی تفکر و استخدام واژه‌ها برای آرایش کلام است و کلام، تنها رسانه‌ی فکر. ▫️این روز بر آنان‌که #قلم جزیی از زندگی‌شان شده و در مسیر اعتلا دین و فرهنگ سرزمین ‌مادری #ایران آن را به جنبش وا می‌دارند، بر صاحبان قلم تهنیت! #چهاردهم_تیر_روز_قلم #اللهم_بارک_لمولانا_صاحب_الزمان @zemzemh60

. ما کار نکرده‌ایم... ✍زينب نجیب امروز صبح با تلفن به چند نفر از مردم سمنان زنگ زدم و صحبت کردم و بعد از ظهر ابتدا چند تماس با خوزستان داشتم و بعد راهی محله نارمک شدم تا کمی هم چهره‌به‌چهره با مردم صحبت کنم. ابتدا بگویم آنچه از تجربه این مدت در تبلیغات‌ها چه در عید غدیر و چه برای انتخابات فهم کردم این بود که مردم ما محتاج تبیین و دادن آگاهی هستند. آنها تشنه‌ی دانستنند و چون ما آدم‌ها کمتر با هم صحبت می‌کنیم پناه میبریم به فضای مجازی. فضایی که هرکس به طریقی سعی دارد دیگری را با خود به شکلی یکطرفه همراه کند بدون اینکه گفتگوی جمعی و حضوری شکل گیرد و این واقعیتی وحشتناک و خطرناک برای مهم‌ترین رفتار انسان یعنی شناختن و آگاهی یافتن است. وقتی نگاهمان را به صفحات مجازی می‌دوزیم در واقع فکر و ذهن خود را تقدیم کسانی می‌کنیم که قصد دارند اندیشه‌مان را از آنِ خود کنند. در حالی که در گذشته با وجود رسانه‌های سنتی، مردم در یک جمع و در یک گفتگو با هم تصمیم می‌گرفتند و این برای ارتقای شناخت بسیار اهمیت داشت. حال با این شرایط، همه‌ی ما بیش از آنچه به نظر می‌رسد دچار جنگ شناختی و اختلال در محاسبات هستیم و میزان این اختلال‌ها در برهه‌هایی حساس مانند انتخابات خود را نمایان می‌کند. به هر سو، تجربه‌ی بسیار فوق‌العاده‌ایست وقتی در میان مردم میرویم و به گفتگو می‌نشینیم. اما جالب اینجاست که در همین گفتگوها، محتوای تبادلی، همان محتوای فضای مجازیست. محتوایی که ناخواسته و خارج از اختیار و انتخابت، بارها در مقابل دیدگانت قرار گرفته. و حالا دیگر به باورهایت تبدیل شده است. خطای اصلی همین‌جاست. مثلا وقتی مرد مسنی به ما گفت که چرا شما دوست دارید، از کسی حمایت کنید که ارتباط با دنیا را قبول ندارد؟ آیا ایران بزرگ باید در قفس خود زندانی شود؟ از او خواستیم دنیا را تعریف کند، از او پرسیدیم آیا دنیا فقط در غرب خلاصه می‌شود؟ او متعجبانه پاسخ داد نه اما...به او گفتیم اما ندارد، دنیا دنیاست با هرکس که منافع ما را تأمین کند و ارتباط با او، با سیاست‌های راهبردی ما، هم‌خوانی داشته باشد، می‌توان ارتباط داشت. حال می‌خواهد اسمش چین باشد یا روسیه یا هر جای دیگر. شاید باور کردنش سخت باشد اما به همین سادگی تعریف دنیای مردم را تنها به ارتباط و مذاکره با آمریکا تقلیل داده‌اند. ضمن اینکه، این ارتباط و مذاکره را هم ۸ سال امتحان کردند اما به جای عذرخواهی بر تکرار آن اصرار دارند. و همین را به مردم هم قبولانده‌اند. مردم یادشان رفته است که دنیا همه کشورها را در بر می‌گیرد. تا بحث از دنیا می‌شود فقط آمریکا در مقابلشان ظاهر می‌شود.مردم یادشان رفته است که با وجود پایبندی ایران به تعهداتش، ترامپ برجام را پاره کرد. آمریکا قطع‌نامه علیه ما صادر کرد. و این دقیقا همان چیزی است که دشمن می‌خواهد. او به همین راحتی، فکر ملت ایران را استعمار می‌کند. نمی‌خواهم مثالی بزنم که افراد داخلی را به خبیث‌ترین مردمان تاریخ مشتبه کنم اما برای تقریب به ذهن عرض می‌کنم؛ یکی از شگردهای معاويه مسدود کردن قدرت اندیشه و تفکر از مردمش بود و در تحمیق آن‌ها می‌کوشید. البته، نه مسئولین ما معاویه‌اند و نه مردم، دور از بصیرت. اما گاهی وقتی با تبلیغات و تکرار برخی کُدها مواجه می‌شویم، ذهن ناخودآگاه به‌سوی زوایای تاریک تاریخ رهنمون می‌شود. با خود می‌اندیشم که چه کرده‌اند که مردم به آنچه دشمن می‌خواهد می‌اندیشند؟ چه کرده‌اند که مردم دیپلماسی عزتمندانه را زندان می‌نامند؟ چه روشی بکار برده‌اند که ۸ سال تعطیلی کارخانه‌ها را که معطل نیم‌نگاهی از سوی آمریکا بود، فراموش کرده‌اند؟ چه کرده‌اند که دروغ می‌گویند، تهمت می‌زنند، از مرزهای ادب و اخلاق گذر می‌کنند اما مردم باز هم به آن‌ها اعتماد دارند؟ سؤال را خود پاسخ می‌دهم آن‌ها کار خاصی نکرده‌اند... ما کار نکرده‌ایم... هرچند آن مرد مسن پس ۲۰ دقیقه گفتگوی نفسگیر، رأی‌شان به سوی آقای جلیلی چرخید و آن دیگری نیز پس از مشاهده این مناظره تصمیم گرفت به آقای جلیلی رأی دهد اما باز هم معتقدم ما کار نکرده‌ایم.... باید بپذیریم، ما شب امتحانی کار می‌کنیم... #انتخابات #انتخاب_اصلح #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. بیانیه‌ای از منِ ایرانی ✍ز.ملکی من یک ایرانی‌ام و در حال حاضر نبض عزت کشورم در دستان من است. یک ایرانی‌ام و به حدی بصیرت دارم که بعد از این‌همه جوسازی‌های انتخاباتی اکنون دیگر خوب می‌دانم که رأی دادنم فقط یک انتخاب ساده و نوشتن یک اسم، آن هم از روی تعصب قومی و بغض حزبی، نیست، بلکه یک انتخاب عزتمندانه و پاسخی دندان‌شکن است برای مغرضان، تا وقتی بپرسند برای کشورت چه کردی؟ بتوانم بگویم از شرفش دفاع کردم. اگر بپرسند: چگونه؟ بگویم: با انگشت جوهری‌ام، که نشان غیرت و صلابت برای من و تیری در چشم همه‌ی آنهایی است که برای از پای درآوردن ایران عزیزم، در داخل و خارج از آن، خواب ندارند و شب و روزشان را صرف القای ناامیدی در من جوان ایرانی می‌کنند و نمی‌دانند که فقط آب در هاون می‌کوبند و من هرگز غیرت ایرانی‌ام را به ثمن بخس تفکر آنها نمی‌فروشم. ایران من، همیشه «حرم» بوده و خواهد بود و تفکری که آن را «قفس»می‌داند، محکوم به شکست و نابودی‌ است. کسی که با فکر و روح محدودش راحت به «ایران من» و قهرمانانش توهین می‌کند و حتی ثبات نظر هم ندارد، نمی‌داند مردم ایران من با چشمانی باز و عزتی سرشار رأی می‌دهند، تا بگویند: «همه‌ی سختی‌ها را تحمل می‌کنیم، اما ذره‌ای از این عزت را نه به بیگانه و نه به تفکر و جریانی که دست‌نشانده‌ی بیگانگان است، نمی‌سپاریم.» #جهاد_تبیین #انتخاب_اصلح #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. صاحبان قلم، دیده‌بانان جامعه ✍آمنه عسکری منفرد آنجا که خدا به قلم سوگند یاد می‌کند آدمی را بیش از پیش به نقش قلم و صاحبانش آگاه می کند؛ چراکه در منظر قرآن، قلم سمبل تفکر و آگاهی بشر محسوب می‌شود و قداست آن تا حدی است که قلم‌های متعهد و بصیر، شهدا را پروراندند که «مِدادُ العُلماء أفضلُ مِن دِماء الشهدا». قلم متعهد، ابزار دیده‌بانی نویسنده‌ی متعهد و بصیر انقلابی است که به عنوان دیده‌بان جامعه؛ سکوی هدایت تفکر، قلم و بیان ملتها را به دست گرفته است. «آن کسى که قلم به دست مى‏‌گیرد؛ باید تقوا، صداقت، عفاف و انصاف نسبت به دیگران، جزو طبیعت ثانوى‌‏اش بشود.» (بیانات رهبر انقلاب، ۷۹/۱۲/۹) اوست که به شرط تعهد ایمانی، اخلاقی و انسانی؛ می‌تواند انسان‌ساز، جریان‌ساز و گفتمان‌ساز باشد. اوست که می‌تواند با بهره‌گیری از ابزارهای روشنگری رسانه در طول زمان و متناسب با مقتضیات آن به‌خصوص در صحنه‌ی جنگ شناختی، با قدرت قلم خویش محتوای ذهن افراد جامعه را به سوی نور هدایت کرده، حیات‌بخش و سازنده باشد. اوست که می‌تواند منافذ فرهنگی ناشی از عدم مرزبندی با دشمن راشناسایی کرده؛ با تبیین رویش‌ها، معرفی نقاط قوت و پروراندن روحیه‌ی تکلیف‌محوری، امید و ایمان به آینده‌ی روشن ملتها را از مرداب رکود و ناامیدی خارج کند و یا با چرخش قلم به سمت ظلمت، با مسخِ شیطانی روحِ انسانها، روحیه‌ی مقاومت، صبر، ایستادگی و عزت را کشته، با تزریق تحریف‌ها و انحرافات در تاریخ یک ملت و یک فرهنگ، گمراه کننده‌ی سخت‌افزارِ جسم جامعه گردد. رهبر کبیر انقلاب در همین زمینه به اهل قلم فرمودند: « مسئولیت بسیار خطیر دارید پیش مردم، پیش ملتهای دنیا و بزرگتر اینکه پیش خدا مسئولیت دارید...و اگر شما این قلمی که دستتان هست قلم ارشادی باشد، می‏توانید که یک ملت را به راه راست هدایت کنید و می‏توانید که مردم را از انحرافات نجات بدهید. » (صحیفه امام ، ج‏۱۴، ص۳۹۸). #روز_قلم #انتخابات۱۴۰۳ #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. 🔖ما همه مسئولیم ✍آمنه عسکری منفرد «ما همه، تمام افرادی که در کشور مشغول یک خدمت هستند و همین طور ملت، که آن هم بحمد الله، مشغول خدمت به این جمهوری اسلامی هستند، ما همه مسئول هستیم: کُلُّکُمْ راعٍ وَ کُلُّکُمْ مَسْئُولْ ما در همه امور، در همه کارهایی که انجام می‌دهیم، در اموری که در افکار ما می‌گذرد، در محضر حق تعالی هستیم؛ تمام عالم محضر اوست، خَلَجانهایی که در قلوب همه می‌گذرد، در محضر اوست. و ما همه در هر امری که در دست ماست و در هر مسئولیتی که در این کشور به عهده داریم، مسئولیت بزرگی پیش خدای تبارک و تعالی داریم.»(‌امام خمینی، صحیفه امام، ج ۱۸،ص ۳۰۸) سلام بر شهید رییسی عزیز، که رییس‌جمهوری مغتنم بود و عزیز، مسئول بود و مسئولیت‌پذیر، چون عالم را محضر خدا می‌دانست. اما قدرش شناخته نشد . آری! ما مردمان ناسپاسی هستیم که قدر و اندازه‌ی مسئول خستگی‌ناپذیری که خدوم ملت بود را ندانستیم، آنقدر که وقتی تعداد مرگ و میر ناشی از ویروس کرونا از روزی ۷۰۰ نفر در کمتر از سه ماه از تشکلیل دولت خدمت، به زیر ۱۰ نفر رسید، آن هم بدون ملحق شدن کشور به کمیته fatf، برای تشکر از این خدمت بزرگ او و دولت متعهدش، هیج نکردیم. در زمان بودنش، به شنیدن اخبار بازگشایی‌های کارخانه‌جات توسط او آن قدر عادت کرده بودیم که نفهمیدیم تا سه سال قبل از انتصابش، چگونه سالانه شاهد بی‌کاری کارگران و شرمندگی آنها نزد خانواده‌هایشان بودیم. آنقدر به بودنش عادت کرده‌بودیم که نفهمیدیم، چگونه مشکل وام ازدواج جوانها با افزایش از ۱۰۰ میلیون به هر زوج جوان به ۷۰۰میلیون تومان رسید که گاه کمتر از دو ماه پرداخت می‌شود. آنقدر در امنیت روانی فرو رفتیم که نفهمیدیم مشکل آب سیستان و حقابه دریاچه ارومیه از خدمات اوست. انچه دیدیم، گرانی و مشکلات غیرقابل انکار اقتصادی بود که اگرچه حق بود، اما بخشی از ان ناشی از تورم اقتصاددجهانی، بخشی ناشی از فشار حاصل از تحریمها و بخشی بابت زمان‌بر بودن حل مشکلات زیرساختی اقتصادی کشور بوده و هست. ندیدیم که این دولت در حدود ‌سی‌وسه ماه چه قراردادهای مهمی با قطبهای اقتصادی دنیا از جنله یراداد شانگهای امضا کرد که نتیجه‌اش نه در کوتاه‌مدت و پای سفره‌ی ما، که در صورت تکمیل تضمین آینده‌ی فرزندان این خاک خواهد بود. از قضا از این دست بدهی‌‌ها بابت قدرناشناسی و ناشکری‌ نسبت به نعمت وجودمغتنمش مکرر از ما سر‌زده، اما خدای بزرگ همچنان با فضلش قصوراتمان را بخشیده، اما این‌بار و در آزمون انتخابات، شاید فرصت آخر باشد. نکند که اینک همچون ماهی غرق در نعمت آب که مایه‌ی حیات اوست، برای حضور در پای صندوق رای و یا انتخاب فردی اصلح برای ریاست‌جمهوری کوتاهی کنیم که اگر چنین شد، شاید فرصت جبران نیابیم و چون قوم موسی در بیابان تیه دچار عذاب شویم. آقا سید ابراهیم! در تمام دوران خدمت به این ملت، همچون جدت هیچ اجری طلب نکردی ولی ما با این ناسپاسی‌ها، دل اماممان را سوزاندیم، آنجا که فرمود دلم برای شهید رییسی سوخت که در ‌زمان حیاتش حتی حاضر نشدند کلمه‌ای از او تمجید کنند. شهید رییسی عزیز! می‌گویند گره‌هایی به دست شهدا باز می‌شود، و ما این‌بار هم چشم امیدمان به شماست. ما به شما و همه‌ی شهدای انقلاب مدیونیم، اما از شما می‌خواهیم اکنون که در کنار امام رئوف، صاحب این مملکت، آرام گرفته‌ای، باردیگر برایمان دعا کنی تا از آزمون سخت انتخاب اصلح، سربلند بیرون بیاییم. نکند که این بار به خاطر انتخاب غلط، نعمت انقلاب اسلامی ایران را از کف بدهیم که این خسران، جز هلاکت ملت و سقوط از قله‌های نظم و تمدن نوین جهانی نتیجه‌ای به دنبال نخواهد داشت. «إنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ» #حضور_حداکثری #شهید_رییسی #ایران_قوی #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI