ا ﷽ ا کودکان او را عاشقانه دوست می‌دارند چشمم به باد صبای صفحه‌ی گوشی‌ام خورد. روزجهانی کودک. خنده ام گرفت. کدام کودک؟ کدام جهان؟ مگر داریم هنوز؟ بعد از طوفان الاقصی هنوز روز کودک داریم؟ آن هم جهانی‌اش را؟ آخر چه چیز را باور کنیم؟ قسم روباه را یا شهادت دمش را؟ لابد یک عالمه سمینار و جشن وهمایش در جهان برگزار می‌کنند تا جهان را برای کودکان امن کنند و در بوق و کرنا می کنند که «کودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی، محبت و تفاهم بزرگ شود*».... هه غزه ثابت کرد اینها همه کشک است. حنایتان دیگر رنگی ندارد. سازمانی که خون بشر را در شیشه کرده و در حلقوم یاغی‌های جهان می‌ریزد سازمان خطر است نه بشر.. جهانی که چشمهایش را به روی کودکان غزه بسته قفس است نه جهان.. جمع کنید کاسه و کوزه تان را... به زودی مردی از راه می‌رسد که عاشق کودکان است و کودکان او را عاشقانه دوست می‌دارند. #آن_روز_نزدیک_است *مقدمه کنوانسیون حقوق کودک ✍🏻س.غلامرضاپور https://eitaa.com/khodemanim #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

.#پروژه_آدم‌_حسابی‌ها ✍مریم دوست محمدیان سال گذشته به مناسبتی اجرایی در بیت رهبری داشتیم. جایی بودیم و زنی ازم پرسید: "چطوری می‌شه رفت بیت." زن دیگری که آنجا بود جای من جواب داد: "من و تو رو که اونجا راه نمی‌دن. اونجا جای آدم‌ْحسابی‌هاست." و پروژه #آدم_حسابی‌ها از همان‌جا توی ذهن من کلید خورد. عصر همان روز با ناشری تماس گرفتم. هر چه را که توی سرم بود شفاهی بهش گفتم. میانه‌ی حرفم را گرفت و گفت: "خانم دوست‌محمدیان! چیزی که الان داری می‌گی خیلی خوبه. طرحش رو مکتوب بنویس و تا فردا همین موقع دستم برسون." طرح را نوشتم و قرارداد را بستم و حالا چیزی نزدیک حدود شش ماه است که شب و روز، بین آدم‌ها، زن و مرد، در فضای حقیقی و مجازی می‌چرخم و می‌خوانم و می‌گوشم که آدم‌ْحسابی از نظر آن‌ها کیست؟ مصاحبه من با این آدم‌ها یک مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته است تا نگاه آن‌ها را نسبت به زن موفق فهم کنم. ببینم چه تعریفی دارند و چه مصداقی را ارائه می‌دهند؛ و همه‌ی این دیدگاه‌ها را بگذارم جلوی دیدگاه کسانی که تئوری دارند و همایش می‌گذارند و مصاحبه می‌کنند و نشست دارند با موضوعاتی در نسبت زن. جنگ و زن‌؛ روایت و زن؛ مقاومت و زن؛ سینما و زن؛ ادبیات و زن؛ فلسفه و زن؛ سیاست و زن؛ فلان جامعه و زن؛ بهمان نظریه و زن؛ و چه و چه و چه و زن. بیشتر حرف‌های آن آدم‌های هم‌صحبت من، آن آدم‌های با موقعیت‌های اجتماعی مختلف با آن چه که در نشست‌ها و همایش‌ها گفته می‌شود توفیر دارد و البته انطباق‌هایی هم دارد. چیزی که به آن جامعه‌ی نخبگانی می‌گوییم تعاریفی از یک زن موفق ارائه داده‌ است. نگاهی را به تک‌تک زنان و مردان جامعه تسری داده‌ است که در حقیقتِ زندگی فردی و اجتماعی یک زن، عینیت ندارد. هر اندیشه‌ای گفتمان خودش از الگوی سوم را ارائه داده است . تعاریفی جنینی که از خون کلمات می‌مکد و در رَحِم اندیشه رشد می‌کند و وقتی پا به عرصه وجود می‌گذارد اشک زن امروز را و مرد این عصر را درمی‌آورد. هزار داستان گفته می‌شود که از زن امروز، هزاردستانی بسازد که کمرش زیر بار همه‌ی این نظریه‌ها خم شده است. پنجه‌ای توی پنجه‌های این زن چفت می‌شود که شیره جانش را بیرون می‌کشد اما در عوض او را می‌کند الگو. می‌شود آدم‌ْحسابی برای زنی که دمای بدن کودکانش و عزیزانش را با بوسه صبحگاهی می‌سنجد و صبح‌شان را به خیر می‌کند با عطر چای ایرانی و پنجره‌ی باز لبخند. زنی که روزش را گره می‌زند به هر چیزی که دامن او را معراج کند برای آدم‌های دوروبرش. زنی که سوی چشم می‌گذارد برای ساختن چشم‌اندازی که سعادت‌ساز است. سعادت آدم‌هایی که ابدشان رقم می‌خورد به ذکر زیر لب‌های پوسته‌شده‌‌ آن زن و نگاه نگران آن زن و دل همیشه پریشان آن زن و خط عمیق بین دو ابروی آن زن و لکه‌های به جا مانده از کارِ خانه روی لباس آن زن و ناخن‌های شکسته‌اش و... زنی که کنشگر نیست؛ الگو نیست؛ جایی دعوتش نمی‌کنند؛ اسمش در سرچ گوگل بالا نمی‌آید؛ حرفش و اندیشه‌اش شنیده نمی‌شود؛ پس، موفق نیست. بلکه اندام‌واره‌ای‌ست که قطبیده نشده و فقط هست. "هستی" که اگر نباشد هستی همه‌ی آن نظریه‌ها نقش بر آب می‌شود. ble.ir/join/6mXdjURsnq #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🌱«آدم های آینه به دل» ✍️به قلم طیبه فرید از بچگی توی دعوا با بقیه بچه ها آدمِ «فردا مامانم را برایتان می آورمی» نبودم. زور بازوی خودم را عشق بود. تازه مادرم اگر هم می آمد آن قدر اهل گفت و گو و مدارا بود که آخر قصه بدهکار می شدم و باید دستی چیزی به بچه ای که مرا زده بود می دادم. بگذریم که هیچ مرکز آماری نگفت بچه هایی که مادرشان را فردای دعوا برای بقیه می بردند الان کجای دنیا را فتح کردند اما من با تجربه فهمیدم حس دست به یقگی با ظلم، باید از اعماق دلِ آدم بجوشد و اساسا آویزان بودن اخلاق بی عرضه هاست. امروز روز ستیز عمیق قلبی با ظلم بود. روز «حماسه فلسطین». دو سال پیش هفت اکتبر، کله صبح وقتی از خواب پاشدیم راکت های حماس خورده بود توی سر شهرک نشین های اسرائیل. از همان لحظه حس «من خودم حسابتان را می رسمِ»بچگی هایم که بعد از روزگار بلوغ با جان گرفتنِ ملکه مدارا در وجودم ته نشین شده بود تکان خورد. جنگ فقط اخلاق آدم های میدان را زیر و رو نمی کرد. مجاهدهای حماس عطای وعده و وعیدهای سران عرب را به لقایش بخشیده بودند. آن حس حال خوب کنِ منتظر هیچکس نبودن و خودم باید کاری کُنمِ شان آن قدر معصومانه و باطنی و واقعی بود که می توانستم ذره های خاطرات ته نشین شده ی بچگی ام را توی آینه شفاف و بی غبارِ زندگی غزاوی ها ببینم. آینه ای که دست شلوار سه خطی ها و پا برهنه ها بود. چقدر بزرگ شده بودم. ایمانم زیاد می شد هر بار از دهان کسی این کلمات بیرون می آمد«حسبنا الله و نعم الوکیل»!. من خودم را پیدا کردم. خودِ ایده آلم را توی وجود مجاهدهای «آینه به دلی» پیدا کردم که به اضطرار و انقطاع رسیده بودند. پشت کوفیه های سبز و قرمز و سیاه.... چقدر دلم برای بچگی ام تنگ شده. هزینه مالی و تبیین و نوشتن خیلی لازم است اما همه ماجرا نیست. من از نجنگیدن خسته ام... از خیلی منتظر بودن! هی به خودم می گویم کاش هیچوقت افسار امور نیفتد دست آدم هایی که قرار است مادرشان را بیاورند. دنیا با آدم های آویزان راه به جایی نمی برد. خدا وعده داده به دست گروهی از آدم‌ ها که منتظر هیچکس نمی مانند زمین را تطهیر کند وقتی که از ظلم و جور پُر شده... #غزه #طوفان_الاقصی #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

⬅️ هویت ملّی و تقابل آن با هویت دینی ✍ ف.حکیمی، سطح سه تاریخ، کارشناسی ارشد جامعه شناسی هویت ملی و هویت دینی؛ دو بال پرواز یک ملت هستند هویت، شناسنامه‌ی معنوی و فکری یک ملت است؛ بی‌آن، جامعه همچون پیکری بی‌روح خواهد بود. ملت‌ها با هویت زنده می‌مانند و بی‌هویت، در گرداب فراموشی تاریخ محو می‌شوند. رهبر انقلاب در تبیین این حقیقت می‌فرمایند: «هویت ملی ما آمیخته با هویت دینی ماست. اگر هویت دینی را از ملت ایران بگیریم، هویت ملی هم از بین می‌رود.» این سخن، نقشه‌ی راهی است برای درک نسبت میان دو مفهوم بزرگ؛ ملیت و دیانت. بسیاری می‌خواهند این دو را در تقابل قرار دهند؛ گویی ملت بودن با دینداری سازگار نیست. حال آنکه حقیقت، عکس این تصور است. آنچه به ملت ایران شکوه و عظمت بخشیده، پیوند ناگسستنی دین با ملیت اوست. قرن‌هاست که این سرزمین، با خون دل مؤمنان و مجاهدت عالمان، هویتی یافته که اگر دین را از آن بگیریم، تنها پوسته‌ای از جغرافیا و زبان باقی می‌ماند. به تعبیر رهبر انقلاب: «ملیّت ما در سایه‌ی اسلام معنا پیدا می‌کند. اسلام به ما عزت داد، اسلام به ما استقلال داد، اسلام بود که ما را از سلطه‌ی بیگانه بیرون آورد.» در برابر، جریانی تلاش می‌کند ملیت را در برابر دین قرار دهد؛ ملیت بی‌روحی که تنها به خاک و نژاد تکیه دارد و با کمترین فشار، به اسارت دشمن درمی‌آید. ملیتی که از ایمان تهی گردد، به کالبدی بی‌جان بدل می‌شود؛ اما ملیتی که در پرتو دین جان گیرد، به درختی تناور تبدیل خواهد شد که طوفان‌ها نیز ریشه‌اش را نمی‌لرزاند. هویت ملی و دینی ایران دو ساحت جدا نیستند؛ همچون دو بال پرنده‌اند. یکی ریشه در تاریخ، زبان، فرهنگ و سرزمین دارد، و دیگری ریشه در ایمان، قرآن، عاشورا و انتظار. این دو، در کنار هم ملتی را ساخته‌اند که قرن‌ها در برابر هجوم بیگانگان ایستاده و امروز پرچم‌دار عزت و بیداری در جهان است. به همین جهت رهبر انقلاب هشدار می‌دهند: «دشمنان ما می‌خواهند هویت دینی را از ملت ایران جدا کنند، تا ملیت ما را هم نابود سازند. چرا که می‌دانند ملتِ بی‌هویت، تسلیم سلطه خواهد شد.» پس، حفظ هویت حقیقی ایران یعنی پاسداشت ایمان، پایبندی به اسلام، و وفاداری به خون شهدا. این همان ملتی است که با «الله‌اکبر» در برابر توپ و تانک ایستاد و استقلال خود را به دست آورد. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

«چقدر سخت است حال عاشقی که نمی‌‌داند، محبوبش نیز هوای او را دارد یا نه!!» «آزمون عشق» ✍ #سیده_الهام_موسوی در این کلام شهید علمدار، عاشق در برزخِ بی‌خبری ایستاده است؛ نه وصال دارد، نه اطمینان از ردّ عشق. این حال، از سخت‌ترین حالات انسانیست؛ جایی که دل درگیر است، اما پاسخ روشنی از سوی محبوب نمی‌رسد. گویی تمام هستی عاشق، در تعلیق میان امید و تردید معلق مانده. این جمله، نه فقط دردِ یک دل‌دادگی خاموش را روایت می‌کند، بلکه تصویریست از ایمانِ بی‌پاسخ، از عشقی که در سکوت می‌سوزد، بی‌آنکه بداند آیا این سوختن دیده می‌شود یا نه. و چه سخت است این بی‌خبری! می‌سازی، خراب می‌کنی، دوباره از نو می‌سازی؛ با دلی که نمی‌داند آیا معشوق هوای او را دارد یا نه. این سوختن زیباست، این اصرار به ماندن، به ساختن، به ادامه دادن، زیباست. اما دلِ بی‌قرار، بی‌تاب و نگران است؛ از آنچه در ذهن محبوب می‌گذرد، از آنچه شاید باشد، شاید نباشد… و با این‌همه، عاشق مأمور به ساختن است، نه دانستن. مأمور به سوختن است، نه سنجیدنِ پاسخ. شاید محبوب، در سکوت، نظاره‌گرِ تمام این بی‌تابی‌هاست. و شاید همین بی‌خبری، آزمونِ صداقتِ عشق باشد؛ که عاشق، بی‌هیچ نشانه‌ای، همچنان بسوزد، بسازد، و بماند… ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ امام صادق عليه السلام :  صبر براى ايمان ، به منزله سر است براى بدن . همچنان كه اگر سر برود ، بدن هم از بين مى رود ، اگر صبر از كف رفت ، ايمان نيز از كف مى رود . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پس عاشق، اگرچه بی‌خبر است، اما با صبر، زنده می‌ماند؛ چرا که در مکتب عشق، پاسخ گرفتن مهم نیست! پایدار ماندن مهم است. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. #یادداشت خبرگزاری حوزه| نجمه صالحی، مدرس حوزه و دانشگاه، در یادداشتی آورده است: برای شناخت جایگاه و نقش زنان در جوامع گذشته، مطالعه دقیق و نقادانه‌ منابع متقدم ضروری است. تحلیل این منابع نیازمند روش‌هایی فراتر از خوانش ساده‌ منابع و روایت‌ها است. متون تاریخی اغلب محصول نگاه و شرایط اجتماعی نویسندگان‌ هستند و زنان در آن‌ها اغلب به حاشیه رانده شده یا از زاویه مردسالارانه بازنمایی شده‌اند. بنابراین بازسازی تصویر واقعی زنان مستلزم اتخاذ رویکردهای میان‌رشته‌ای و انتقادی است که بتواند میان داده‌های متنی و زمینه‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ارتباط برقرار کند. 🔗لینک متن کامل در خبرگزاری حوزه https://hawzahnews.com/xf67Q #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔺الاقصی زخمی است، اما تنها نیست. ادای احترام به مردم مظلوم فلسطین ▫️الاقصی شما افتخار ما هستید ما به این دنیا می‌گوییم شما اشغال شده‌اید کنار شما بودن باعث افتخاره جنایات فجیع آنها پنهان نخواهد شد این قتل عام بیهوده نخواهد بود بگذار این دنیا دردهای تو را بداند ای شهدای فلسطین خون مقدس شما الهی است ما پیروان امام حسینیم تا آخرین نفس ما می‌مانیم در کنار فلسطین ✍🏻شرافت فاطمه/ طلبه جامعه‌الزهرا قم، اهل سوریه به مناسبت هفت اکتبر □ سایت | ایتا | بله 📢جهان‌بانو پایگاه خبری تحلیلی زنان و خانواده https://eitaa.com/joinchat/1999044732Cc43266076c

قله اینجاست. امیدوارم روزی جنگ روانی، جوسازی ها و دروغ پراکنی های خناسان و حسودان، منافقین، مفسدین و بدخواهان، از جلوی چشمان مردم ما کنار برود و مردم ایران قادر باشند بوضوح حقیقت را ببینند؛ و ببینند فرزندان شان در عرصه های موشکی، ماهواره، پهپاد، مخابرات ‌و ساخت انواع بمب ها چه پیشرفت هایی داشته اند! و چگونه یکه تازی، سلطه و پيروزی راحت آمريکايی را در همه جنگ هایی که تاکنون داشته اند، به سخت ترین جنگ ها تبدیل کرده اند! بنحویکه پس از جنگ ۱۲ روزه، تردید، ترس و وحشت بر تمام وجود آمریکایی‌ها و رژیم صهیونیستی بجای اعتماد بنفس، آزادی عمل و قلدری، حاکم شده است . آنگاه ملت ایران همه وجود خود را به فرزندان قهرمان ، عالم، نخبه و شجاع خود تقدیم می کردند .... رسیدن به قله های علم و تکنولوژی و متوقف کردن ماشین جنگی آمریکا ، اقدام ساده ای نبوده و نیست . اما امروز به اعتراف همه بزرگان علم و تکنولوژی دنیا، فرزندان این ملت به این هدف رسیده اند. خداوند سبحان روح شهیدان "حسن تهرانی مقدم، فخری زاده، حاجی زاده و دیگر شهدای مارا " غرق در نور رحمت و لطف و محبت خود نماید؛ آرزو دارم مانند آنان مجاهد فی سبیل الله باشم و عاقبت بخیرو شهید . ✍طاهره قادری #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

نجواهای انتظار و این روزها، روزهایی است که تنها امیدمان همان صبحی است که قرار است با شروع تو و با سلام تو آغاز شود. ای مولای ما! کوچه و خیابان پر شده از چیزهایی که می‌ترسیدیم آنها را ببینیم. هیولاهای ترسناک شهوت، روی سر خودمان و جوانانمان خیمه زده‌اند. زندگی در این روزهای واپسین که امید داریم به عصر ظهور منجر شود، ترسناک شده؛ خسته‌کننده، ملال‌آور. آدم‌های خوب از بین ما می‌روند و ما آدم‌هایی که هنوز نمی‌دانیم، با خودمان نشسته‌ایم در گوشه‌ای و امیدواریم کارهایمان ما را بتواند به سربازی صفر برای تو تبدیل کند. اما خدا کند هیچ‌کس ناامید نشود. مولای ما! سعی کرده‌ایم در تلاش‌هایمان، در نیت‌هایمان، در کارهایمان، و در فرزند آوردن‌هایمان دنبال تو بگردیم، تو را پیدا کنیم. مولای ما! اگر آرزوی شهادت در رکابت نبود، اگر آرزوی به درد تو خوردن نبود، اگر آرزوی اینکه فرزندانمان بتوانند آبرویی برایمان پیش تو دست و پا کنند نبود، گذراندن این روزها غیرممکن بود، اما ما، به عشق تو زندگی می‌کنیم؛ به عشق عمل به دستورات نایبت، به عشق اینکه روزی تو بیایی و ما مانند مادر وهب بتوانیم سر و دل و جان‌مان را فدایت کنیم. مولای ما! ما را به آن روزهای سبز برسان. ما رفتن فقر، رفتن بیماری، خوشی‌ها، و آکنده شدن زمین از ثروت و خوشبختی اهل دنیا را می‌خواهیم و نمی‌خواهیم. ما اینها را برای بقیه آرزو می‌کنیم، اما باور کن منتهای قلبمان، منتهای آرزویمان این است که تو را در حالی ببینیم که از ما راضی و خرسند هستی و در جواب:«أ وفیت» بگویی: «بلی»، و ما جون‌وار در آغوش تو بمیریم. ✍زهرا نجاتی @AFKAREHOWZAVI

. به گزارش خبرگزاری حوزه، هانیه کثیری، پژوهشگر حوزه زنان، در یادداشتی آورده است: در حکومت اسلامی که تحقق آن، هدف «انسان ۲۵۰ ساله» است، تأمین حجاب اسلامی به عنوان یکی از حقوق زن بر عهده حکومت قرار دارد. به تعبیر رهبر معظم انقلاب، این امر در واقع تأمین بزرگ‌ترین حق زن، یعنی «کرامت الهی» اوست. از این منظر، در مسئلۀ حجاب، محور بحث صحت یا عدم صحت ادلۀ استثناپذیری این حکم نیست؛ زیرا حتی در صورت پذیرش آن ادله، به کارگیری امروزین آن‌ها با تحقق هدف نهایی که تشکیل حکومت اسلامی است، می‌تواند محل اشکال باشد. لینک متن کامل در خبرگزاری حوزه https://hawzahnews.com/xf6vz #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔰 #گزارش | از گنبد آهنین تا دیوار انزوا؛ روایت انزجار جهانی از اسرائیل ✍ زینب نجیب 📝 امروز در خیابان‌های لندن، میدان‌های پاریس و دانشگاه‌های آمریکا، مردم به نفع فلسطین و علیه رژیم صهیونی شعار می‌دهند. حتی آمریکا حامی دیرینه تل‌آویو، در برابر این اجماع جهانی دچار انفعال شده و «دیر یا زود مجبور خواهد شد دست خودش را از پشت #رژیم_صهیونیستی بردارد.» ۱۴۰۳/۰۳/۱۴ * تحول تاریخی در منطقه غرب آسیا بعد از طوفان الاقصی 🔸 رژیمی که روزگاری با حمایت بی‌چون‌وچرای قدرت‌های غربی، نه‌تنها در عرصه نظامی از «گنبد آهنین» افسانه ساخته بود بلکه در عرصه دیپلماسی عمومی نیز با تصویرسازی از سرزمین‌های اشغالی به‌عنوان مدینه فاضله و معرفی رژیم صهیونی در قالب ناجی تمدن، #سپری_تبلیغاتی برای خود فراهم کرده بود تا از نقد و اعتراض مصون بماند؛ چه رسد به آن‌که کسی علیه آن دست به تظاهرات زند. 🔹 اما امروز، این رژیم منحوس در برابر موجی از #نفرت_جهانی قرار گرفته است. انزجار از رژیم صهیونی دیگر محدود به کشورهای اسلامی نیست؛ بلکه در قلب اروپا، در دانشگاه‌های آمریکا، در جشنواره‌های هنری و حتی در پارلمان‌های غربی پژواک دارد. * خیابان‌هایی علیه رژیم صهیونی 🔸 در بیش از ۷۰۰۰ نقطه جهان، مردم با پرچم #فلسطین، تابوت‌های نمادین کودکان و شعارهای ضد جنگ به خیابان آمدند. * دانشگاه‌هایی که به سنگر مقاومت تبدیل شدند 🔹 از ۱۷ آوریل ۲۰۲۴، دانشگاه‌های آمریکا به کانون #اعتراضات_دانشجویی علیه رژیم صهیونی تبدیل شدند. دانشگاه کلمبیا، ییل، ام‌آی‌تی، تافتس، کالیفرنیای جنوبی و بیش از ۴۰ دانشگاه دیگر کمپ‌های اعتراضی برپا کردند. 🔸 این اعتراضات به سرعت به انگلستان، فرانسه، آلمان، هند، لبنان، کانادا و استرالیا گسترش یافت. اینان کسانی بودند که به تعبیر رهبر انقلاب «در #طرف_درست_تاریخ که در حال ورق خوردن است.» ‌۱۴۰۳/۰۳/۱۰ ایستاده‌اند. * هنری که فریاد شد 🔸 در #جشنواره فیلم ونیز، هزاران نفر در حمایت از فلسطین راهپیمایی کردند. کمپین «هنرمندان برای آتش‌بس» (Artists4Ceasefire) با حضور چهره‌هایی چون واکین فینیکس، کیت بلانشت، کریستن استوارت و مارک رافالو، خواستار آتش‌بس فوری شد. در مراسم اسکار و گرمی، این کمپین تبلیغ شد. 🔹 در انگلیس، #کمپین «هنرمندان حامی فلسطین در انگلیس» (Artists for Palestine UK) با بیش از ۲۰۰۰ هنرمند از جمله تیلدا سوئینتن، استیو کوگان و میریام مارگولیس، خواستار قطع همکاری فرهنگی با رژیم صهیونی شد. موزیسین‌هایی چون زک د لا روچا، تام مورلو و کالی اوچیس نیز در کمپین «موزیسین‌های حامی فلسطین» (Musicians for Palestine) شرکت کردند. * فضای مجازی؛ میدان نبرد روایت‌ها 🔸 چهره‌های مشهور در #فضای_مجازی نیز فعال شدند. جی‌جی حدید، مدل فلسطینی‌تبار در اینستاگرام نوشت: «هر انسانی حق دارد با احترام و امنیت زندگی کند.» مارک رافالو در توییتر خواستار پایان خشونت شد. نانسی عجرم، راجر واترز، سوزان ساراندون، ریچارد گی‌یر و پدرو آلمودوار نیز موضع‌گیری کردند. * دانشمندان و نخبگان جهانی علیه رژیم صهیونی 🔹 در مرداد ۱۴۰۴، گروهی از برندگان نوبل اقتصاد و دانشمندان برجسته از جمله دارون عجم‌اوغلو، جوزف استیگلیتز و استر دوفلو نامه‌ای سرگشاده به نتانیاهو نوشتند و هشدار دادند که سیاست‌های رژیم صهیونی فاجعه انسانی و اقتصادی به‌بار آورده است. آن‌ها خواستار توقف فوری جنگ و پایان محاصره #غزه شدند. * انزوا، حاصل انزجار جهانی 🔸 همین انزجار عمیق ملت‌ها از رژیم صهیونی، امروز به #انزوای_بی‌سابقه آن در عرصه جهانی انجامیده است. اما این انزوا تنها نتیجه جنایات بی‌پرده در غزه و فشار افکار عمومی نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از عوامل ساختاری و فرهنگی نیز در آن نقش داشته‌اند: - ضربه‌های اقتصادی و تزلزل در صنایع دفاعی رژیم صهیونی - تحریم‌های فرهنگی و ورزشی از جمله حذف از برخی رقابت‌ها و جشنواره‌ها - خودداری هنرمندان، دانشگاهیان و نهادهای مدنی از همکاری با مؤسسات رژیم صهیونی 🔹 هیچ‌کس در دنیا امروز باور نمی‌کند که رژیم صهیونی در جنگ غزه پیروز شده باشد؛ همه می‌دانند #شکست خورده است. رژیمی که روزگاری با هیاهوی نظامی و حمایت‌های جهانی خود را شکست‌ناپذیر می‌دانست حالا در چشم ملت‌ها و سیاستمداران، نه‌تنها ظالم و خون‌ریز بلکه شکست‌خورده، ناامید و متلاشی‌شده است. 🔸 در نقطه مقابل، مردم غزه به #نماد_قهرمانی تبدیل شده‌اند. جهانیان آن‌ها را هم مظلوم می‌دانند، هم پیروز. مبارزان غزه با دستان خالی اما با اراده‌ای چون کوه، در برابر محاصره و قحطی ایستاده‌اند و تسلیم نشده‌اند. حقیقت این است که «رژیم، همان شجره‌ی خبیثه‌ی کنده‌شده از روى زمین است که به گفته‌ی صدق الهی قرارى ندارد... و صرفاً با تزریق حمایتهای آمریکا خود را بِزحمت بر سر پا نگه داشته است؛ و این هم ‌دیری نخواهد پایید؛ باذن الله تعالی.» ۱۴۰۳/۰۷/۱۳ @rahbari_plus @AFKAREHOWZAVI