#بروبیا_فصل‌دو🔃 #قسمت۱۲🎬 پنجه‌های گربه کوچک‌تر از آن بود که بتواند کل تکه‌ی همبرگر را پوشش دهد. گاهی از این طرفش گاز می‌گرفت و گاهی جست می‌زد و از آن طرف می‌خورد. خورشید، فراموش کرد که داشت غذا می‌خورد. آن قدری تماشا کرد تا دل بچه گربه حسابی از عزا درآمد. لبخندی بی روح زد و به این فکر کرد که چه آزاری می‌تواند در این موجود کوچک و ناتوان برایش باشد که او را از خودش دور کند. صدای زنگ گوشی رشته‌ی افکارش را پاره کرد. بلند شد موبایلش را از داخل کیف و بین انبوهی ورق امتحانی بیرون کشید. _الو. _سلاااام بانو. چه خبرا؟ خوش می‌گذره سال تا ماه به ما زنگ نمی‌زنی؟ خورشید لبخندی زد: _سلام! خوب شلوغش می‌کنی؛ همین دو سه روز پیش بود که بهت زنگ زدم کلی حرف زدیم. _بله دیگه بهت خوش می‌گذره! دو سه روز پیش نبود، یه هفته پیش بود. _پارسا خوبه؟ آقا شهاب خوبن؟ _همه خوبن ممنون. غرض از مراحمت اینکه می‌خواستم یه خبر بهت بدم. _از فرم صدات که میاد خبر خوب باشه. بفرما خانم من سراپا گوشم. میترا خوشحالی را بیشتر در صدایش ریخت و گفت: _نه خانوم، تشریف بیار پایین. در خدمتم. خورشید طلبکار گفت: _میترا! صدهزار بار بهت نگفتم قبل اینکه برنامه بچینی یه خبر بهم بده؟ شاید من حوصله نداشتم بیام. شاید خسته بودم. شاید.... _شاید فضاییا بهم حمله کرده بودن! چقدر غر میزنی؟ ول کن این حرفا رو بابا. پاشو بیا پایین منتظرتم. _آخه کله ظهری می‌خوای کجا بری؟ _ظهر کجا بود ساعت از چهار گذشته. در ضمن تو کارت نباشه بیا ضرر نمی‌کنی. خورشید پوفی کشید. گوشی را قطع کرد و لباس پوشید و رفت. *** روی صندلی نشست. خنکی هوا صورتش را نوازش کرد. رد پتوسی که از گلدان به دیوار کشیده شده بود را گرفت تا رسید به لوسترهایی با گل های ظریف طلایی، شیشه‌ای. فضای کافی شاپ از فضای بازی بچه‌ها با نرده‌های فلزی نقره‌ای رنگی جدا شده بود. جلویشان فنجان سفید چای با نبات و گل محمدی کنارش بود. میترا سرش را انداخته بود پایین و ریز می‌خندید. خورشید، با چشمانی تنگ و متعجب نگاه می‌کرد. «یا خدا! نکنه زده به سرت؟» میترا در حالی که سعی داشت خنده‌اش را کنترل کند، نگاهش را به خورشید داد. سه چهار باری لب‌هایش را باز کرد تا چیزی بگوید اما خنده امانش نداد. صدای قهقهه‌اش فضای کافه را به تسخیر درآورد. _هیس! چته تو مردم دارن نگاه میکنن زشته! و به پشتی صندلی تکیه داد و دست به سینه نشست. _چت شده؟ یه حرفی بزن. نمی‌دونم به چی می‌خندی کلافه شدم. میترا به نشانه‌ی «باشه» دستش را در هوا تکان داد. چند ثانیه بعد خنده‌اش قطع شد و بالاخره توانست درست و حسابی مجموعه‌ی لب و زبان و فکش را بچرخاند و حرفش را به خورشید بزند. #پایان_قسمت۱۲📗 📆 #۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 🆔 @ANAR_NEWSS 🎤 🖋 https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344

منتظر نظرات شما در گروه باغ انار و همچنین لینک ناشناس داستان #بروبیا٢ هستیم👇🌹🍃 🆔https://abzarek.ir/service-p/msg/2385477

به نام خدا هنوز عروسک‌های شش سالگی‌ام بغلم بود که دستم را مشت می‌کردم وسط گلهای قرمز و سبز چادر مادربزرگ و کوچه‌ها را یکی یکی با قدمش طی می‌کردم تا برسیم جلوی امامزاده! صحن سید ابوالقاسم میمند همیشه شلوغ بود. راستش صحن نداشت یک خیابان بیکار بین قبرستان و امامزاده افتاده بود و کار صحن را می‌کرد. روی آسفالت گوشه‌ای می نشستم و چشم چشم میکردم برای دوتا لحظه ی خاص. یکی آن لحظه ای که سینی مشکل گشا را بین جمعیت می گرداندند و حتی به بچه ها هم تورهای سبز پر از شکلات و نقل میدادند، یکی هم لحظه ای که بازیگرها با لباسهای قرمز و سبز می آمدند و شمشیرها و نوک کلاه خودهایشان زیر نورخورشید بعدازظهر گرم تابستان برق می زد. اول تعزیه همه سرگرم همین چیزهایی بودند که من؛ چای می‌خوردند و رجزهای"شمر لعین" را گوش می‌دادند، مشکل گشا پخش می‌شد مردم جا عوض میکردند، گاهی زنها خوش و بش می‌کردند و کلا حرفهای شمر بخش مهمی از تعزیه نبود. اما یک لحظه خاص که صدا "هل من ناصر" سید سبز پوش نقاب داری بلند می‌شد ناگاه صدای گریه جمعیت هم بلند می‌شد. بعد از درون خیمه، نوجوان سبزپوش نقاب دار دیگری شعر و رجز می‌خواند و به سمت جمعیت می آمد. ما همیشه بعد از تعزیه می دیدیم که او پسر "هاشم قصاب" است حتی می دیدیم که پشت موتور "حاج اصغر" سوار میشود و می‌رود اما حتی خود "هاشم قصاب" هم آن لحظه گریه میکرد. خیلی هم بدجور گریه میکرد. دستش را محکم به پیشانی می کوبید و با انگشترهای عقیقش گوشه ابرویش خراش برمی داشت. مخصوصا آن لحظه ای که قاسم می افتاد روی زمین و هرکسی لگدی، سنگی، شمشیری میزد. من گریه ام نمی گرفت. سرم را می کردم توی گلهای چادر مادربزرگ. گلهای قرمز به قاعده ی یک لکه خون درشت که جلوی چشمم را بگیرند بزرگ می‌شدند. فکری می شدم که قاسم چه شکلی است؟ حتما مثل شمایلهای روی علم صورتی سفید، ابروهایی کمان و موهای مشکی و بلند دارد. روی ابرهاست یا جایی در آسمان... اصلا شبیه پسر هاشم قصاب نیست! حالا از آن روزهای دهه هفتاد بیش از سی سال گذشته! من بعد از فوت مادربزرگم هیچ تعزیه ای نرفته ام. اصلا نمی‌دانم در صحن سیدابوالقاسم هنوز تعزیه برگزار میشود یا نه! اما راستش دیگر برایم سوال نیست قاسم واقعی روضه ها و تعزیه ها چه شکلی است. این سالها خیلی قاسم های تکه تکه شده دیده ام که برای بی جواب نماندن "هل من ناصر"سیدی دیگر از خیمه ببرون زده اند و بعد بدن اربا اربایشان برگشته... اما این بار.... این بار قاسم را فقط تکه تکه نکردند، بدن پاره پاره ی بی جانش را رها نکردند. گلویش را بریدند بعد به درخت بستند، بعد آتش زدند و رفتند... بی آنکه سرم را توی گلهای چادر مادربزرگ فرو کرده باشم خون جلوی چشمهایم را گرفته است و به حجله قاسمی فکر میکنم که غریبانه در خیابان های مرودشت، تنها تکه ای از استخوان سینه اش ماند... اینجا کربلا نیست ایران است اما روضه ها و تعزیه ها همیشه یکی است.... ساجده تقی زاده دی ماه ۱۴۰۴ مرودشت فارس نویسنده‌ی کتاب خانوم ماه @anarstory

🎙 مناجات شورانگیز شعبانیه 🔹بیانات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای درباره مناجات شعبانیه 🗓 انتشار به مناسبت فرارسیدن #ماه_شعبان 🖥 Farsi.Khamenei.ir

💌 #روایت_دیدار | نذرِ سبز 📝 خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با زنان و دختران شرکت‌کننده در دیدار با رهبر انقلاب در روز مبعث در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ۱۴۰۴/۱۰/۲۷ 🔻 از دور دیدمشان. حاج‌خانم عصا به دست جلو می‌رفت و زن جوان و دختر نوجوان، پشتِ سرش حرکت می‌کردند. خانواده شهیدِ مهدی دهقان بودند. خودم را رساندم به آن‌ها. حافظه حاج‌خانم پر بود از قصه! چهل و اندی سال پیش مهدیِ کوچکِ حاج‌خانم بیمار شد. پزشکان کاشان و قم و تهران گفتند: «درمان نمی‌شه، زنده نمی‌مونه!»، پسرک از پا افتاد. دیگر نمی‌توانست چون سابق بدود و مثل هم‌سالانش شیطنت کند. یک چشم مادر اشک شد و یک چشمش خون. همان‌جا نذر کرد: «خدایا، مهدی من خوب بشه، نذر می‌کنم بفرستمش به جنگ با اسرائیل.» خدا صدای مادر را شنید، پسرِ کوچک خانواده دهقان به شکلِ معجزه‌آسایی خوب شد. اما ایران کجا و اسرائیل کجا؟ مهدی قد کشید، وارد سپاه شد، رختِ پاسداری پوشید و وقتی شنید حرم حضرت زینب سلام‌الله‌علیها مورد تعرض قرار گرفته راهی سوریه شد. شبی که هجده موشک پایگاه تی‌فورِ سوریه را شخم زدند، مهدی دهقان آنجا بود! ترکش‌ پهلوی مهدی را شکافت و بدنش را دو نیم کرد. خبر که به مادر رسید، پرسید: «کار داعش بود؟» و جواب گرفت: «موشک شلیک شده‌ی رژیم صهیونیستی به پایگاه هوایی «تی-۴» این بلا رو سر آقامهدی شما آورده. بعد روزنامه‌ای نشانش دادند و گفتند: «یکی از مقام‌های ارشد وزارت جنگ اسرائیل توی مصاحبه با این روزنامه گفته: «بارزترین شخصیت کشته شده در این حمله مهدی دهقان، مسئول بخش هواپیماهای بدون سرنشین سپاه قدس جمهوری اسلامی ایران است.» نذر مادر ادا شده بود! ✍🏼 فاطمه دولتی 🗓 شماره ٢ رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

📖| نام‌کتاب: خون دݪے کہ لعل شد 🖋| نوشتہ: آیت الله العظمے سیدعلےخامنه‌ای ❓| چرا بخونمش؟  کتاب به قلم آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است که با کوشش محمدعلی آذرشب گردآوری و شده است. این کتاب ترجمه‌ی فارسی کتاب «إنّ مع الصّبر نصراً» است که پیش از این به زبان عربی در بیروت منتشر و توسط سیّد حسن نصرالله معرفی شده بود. آیت‌الله خامنه‌ای آن را به زبان عربی نگاشته‌اند و محمدحسین باتمان غلیچ آن را ترجمه کرده. 👥 | مناسب چه‌کساییه؟ • افرادی که نسبت به زندگی شخصی و سیاسی رهبر کنجکاوند... 🏷| خلاصه: عنوان بامسمّای این کتاب منعکس‌کننده‌ی محتوای آن است و مربوط به سال‌های سخت مبارزه و خون دل خوردن‌های آیت‌الله خامنه‌ای، تا رسیدن به سال‌های پیروزی و به‌ثمرنشستن دردها و شکنجه‌های دوران پیش از انقلاب ۵۷ است. کتاب به شرح دوران طلبگی و اسارت آیت‌الله خامنه‌ای و شروع انقلاب تا پیروزی آن اختصاص دارد. سید حسن نصرالله درباره‌ی کتاب چنین می‌گوید: «این کتاب زمانی که به دستم رسید، از شوق تمام آن را یکجا همان شب خواندم. این کتاب می‌تواند علاقه‌مندان به دوران پیش از انقلاب و خصوصا جوانان را اغنا کند.» ☕️ | جرعه‌ای از کتاب: در مسیر یک افسرجوان که به گستاخی معروف بود، مرا دید و از دور به تمسخر صدا زد: آشیخ! ریشت را تراشیدند؟ و من فورا پاسخ دادم: بله، سالها بود که چانه‌ی خود را ندیده بودم و حالا الحمدلله می‌بینم! و بدین ترتیب اجازه ندادم خشنود و دلخوش بشود. ✉️| #معرفی_کتاب ✨معرفی کننده کتاب: خانم مینو‌قلم برای معرفی کتاب موردنظرتان، به شخصی مدیر انار نیوز مراجعه کنید✅ ⸾‣@anar_newss ⸾‣@ANARSTORY🎙

#معرفی_کتاب📚 نام: آن دختر یهودی 📖 نویسنده: خوله حمدی✍🏻 ترجمه: اسماء خواجه‌زاده🖋 از عشق بین یک یهودی و یک مسلمان، تا آرزوی خالصِ دختری یتیم در مسیر پر و پیچ و خم زندگی... 🔴شما در این پادکست، بخش های کوتاهی از رمان را میشنوید. معرفی کننده کتاب: خانم صوفی ⸾‣@anar_newss ⸾‣@ANARSTORY🎙

🔻 اغتشاشات و پاسخ 16 شبهه 💥¹- چرا در ایران اجازه اعتراض نمی‌دن و به اعتراضات سریع انگ اغتشاشات می‌زنند؟ 💥²- جماعت طرافدار پهلوی میگن انقلابیون تو انقلاب ۵۷ هم اموال عمومی رو آتیش زدن و مسلح بودن ! اونا انقلابی بودن اینا اغتشاشگر؟! 💥³- اعتراض با اغتشاش چه فرقی داره؟(بیان ۱۶ تفاوت توسط استاد راجی) 💥⁴- چطور در زمان فتنه هم مسلح باشیم هم امنیت فکری و معنوی پیدا کنیم؟ 💥⁵- آیا امام خمینی به مردم عراق گفته بود اغتشاش کنید؟ 💥⁶- آیا در دوران حکومت پیامبر(ص) و امیرالمومنین(ع) هم با اغتشاش گران برخورد می شد؟! 💥⁷- چرا دادگاه اختلاسگران چندین سال طول می کشد اما اغتشاشگران را خیلی سریع اعدام می کنند ؟ 💥⁸- چطور سال ۱۳۵۷ که مردم بیرون ریختند و اعتراض کردند به آن‌ها می‌گفتند انقلابی اما الان که مردم و جوانان ریختند بیرون به آن‌ها اغتشاشگر می‌گویند؟ 💥⁹- مهسا امینی چگونه از دنیا رفت؟(نظرات پزشکان از علت مرگ و حرف های ناگفته امجد امینی پدر مرحومه) 💥¹⁰- عده ای در توجیه تخریب‌هایی که اغتشاشگران انجام می‌دهند، میگن: سال ۵۷ هم انقلابی ها با آتش زدن اموال عمومی و بانک ها و .... پیروز شدند! 💥¹¹- ماجرای گرانی ناگهانی بنزین در سال ۹۸ که باعث فتنه شد چه بود ؟! 💥¹²- آیا امام خمینی تو انقلاب ۵۷ آزادیِ عمل‌ به انقلابیون داد تا به اماکن و اموال عمومی حمله کنند؟ 💥¹³- شما می‌گید مردم حق اعتراض دارن. میشه بگید "کجا" و "چجوری" باید اعتراض کنیم که نگید اغتشاشگر و وصل به موساد. 💥¹⁴- براندازا در اغتشاشات اخیر چه دروغ های رسانه ای رو گفتن؟! 💥¹⁵- تفاوت معترض با اغتشاشگر چیه؟ 💥¹⁶- در زمان هخامنشیان با اغتشاشگران چگونه برخورد میشد؟! ☝️🏻پاسخ شبهات اغتشاشات لینک│19شبهه‌درباره‌اقتصاد های │93شبهه‌درباره‌پهلوی مهم │21شبهه‌مسائل‌امنیتی روز │پاسخ500شبهه‌سیاسی

همینجوری هم شده چندتاشو نگاه بندازید