سطح دغدغه چیه؟! من تو عمق فاجعه‌م.

من ‏حذف شدن آدم‌ها رو به غریبه شدنشون ترجیح میدم،واقعاً ترجیح میدم بدونم که فلان آدم از زندگیم رفته و دیگه هیچ نسبتی باهام نداره تا اینکه بدونم همچنان هست ولی بود و نبودش فرق چندانی نداره.

همه چیز داره بد پیش میره و من خیلی پررو وایسادم میخندم در حالی که توانایی دارم بیستو چهار ساعت با تمام وجود زار بزنم...

هیچ کار نمی‌کنم ، خستگیِ کارهای نکرده را در می‌کنم، شده‌ام کارشناسِ برجسته‌ی اتلاف وقت !.

؛

و شما نیستید و نمی‌دانید که شبهایمان روزها طول میکشد .

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن با مردم بی درد ندانی چه درد است ؛

از یه چیزی خیلی مطمئنم... توی زندگی هیچ کسو به اندازه خودم اذیت نکردم:))

!…

از خطا های بزرگم آن بود که؛ لحظات دلخوشی را سرسری میگذراندم اما غم و اندوه را با همه وجود زندگی میکردم.

بله؛ از دور انسان های خوبی هستید. لطفا دور بایستید!!!