_خسته شدم ازت. + منم از خودم خسته‌‌ام. بیا باهم ترکش کنیم منِ خسته‌کننده‌رو. هوم؟

بازهم پروانه‌ها رقصیدن و من مثل همیشه اون‌هارو بالا آوردم.

روز ۲۷۴م: من هنوز اینجا موندم یه داستان نیمه‌کاره، که نویسنده‌اش مُرده!

میدونی که از هم چیزی نمی‌دونیم و این خواسته خودت بود.. من هم لبخند میزنم و میگم "تو هیچی از من نمیدونی" اما؛ این کنایه کوچک و بی نقص ب اندازه آتیش گرفتن بال پروانه سریع و دردناک تموم می‌شه. چون تو انقدر می‌‌دونی که من بدون تو حتآ نمیتونم لبخند بزنم...

ازش محافظت کنین.

بهت برگشتم دوباره

تلاش کردیم برای شجاع بودن، تا مبادا قبل از مرگ؛ بمیریم!