eitaa logo
زوار العباس علیه السلام
179 دنبال‌کننده
463 عکس
244 ویدیو
7 فایل
اللهم عجل لولیک الفرج و فرجنا بفرجه
مشاهده در ایتا
دانلود
لعنت الله علیها صلوات الله علیه و روی أبو عمر فی أواسط ترجمه أمیر المؤمنین من کتاب الإستیعاب المطبوع بهامش کتاب الإصابه: ج 3 ص 57 و 218 قال: لمّا بلغ قتل علیّ علیه السلام عائشه قالت: فلتصنع العرب ما شاءت فلیس أحد یمنعها! نقل شده وقتی خبر قتل علی علیه السلام به عایشه رسید گفت: عرب هر کاری که دلش میخواهد بکند که دیگر کسی نیست که او را باز دارد. مقتل علی(علیه السلام)، ابن أبی الدنیا ،ص:106
هدایت شده از اعتقادات اهل سقیفه
لعنت الله علیه وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطَانُ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿زخرف ٦٢﴾ و مبادا شيطان شما را از راه به در برد، زيرا او براى شما دشمنى آشكار است. ما رواه علي بن ابراهيم عن أبي عبد اللّه عليه السلام في قوله تعالى: وَ لا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطانُ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ‏ (الزخرف: 62) (قال) يَعْنِي الثَّانِيَ،عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ(عَلَيْهِ السَّلاَمُ) إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ». امام صادق صلوات الله علیه در مورد قول الهی: و مبادا شيطان شما را از راه به در برد، زيرا او براى شما دشمنى آشكار است. (زخرف 62) فرمود: منظور دومی (عمر بن خطاب) است از (راه) امیرالمومنین (صلوات الله علیه). قطعا او برای شما دشمنی آشکار است. تفسير القمي، ج‏2، ص: 287 بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏31، ص: 603 تفسیر البرهان، ج‏4، ص: 880 ‏
اللّٰهُمَّ فَثَبِّتْنِي عَلَىٰ دِينِكَ، وَ اسْتَعْمِلْنِي بِطاعَتِكَ خدایا پس مرا بر دینت ثابت بدار و تحت فرمانت به کار گیر. دعای عصر غیبت وَ اسْتَعْمِلْنِى بِطاعَتِكَ وَ طاعَةِ رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَبَداً مَا اسْتَعْمَرْتَنِى و مرا به طاعتت و طاعت رسولت محمّد که درود خدا بر او و خاندانش باد، به کار گمار دعای ابوحمزه ثمالی .
امام باقر سلام الله علیه می فرمایند: هیچ عیدی چه فطر و چه قربان و چه غیر آن نیست الا اینکه با آمدن آن غم و اندوه آل محمد(صلوات الله علیهم اجمعین) تجدید می شود راوی پرسید چرا؟ امام فرمود: زیرا آنان حق خود را در دست دیگران می بینند. وسائل الشيعة، ج‏7، ص: 475
وَ مِنْ کِتَابٍ لَهُ علیه السّلام إِلَی عَمْرِو بْنِ الْعَاص ؛ فَإِنَّکَ جَعَلْتَ دِینَکَ تَبَعاً لِدُنْیَا امْرِئٍ ظَاهِرٍ غَیُّهُ ، مَهْتُوکٍ سِتْرُهُ ، یَشِینُ الْکَرِیمَ بِمَجْلِسِهِ ، وَ یُسَفِّهُ الْحَلِیمَ بِخِلْطَتِهِ ، فَاتَّبَعْتَ أَثَرَهُ ، وَ طَلَبْتَ فَضْلَهُ اتِّبَاعَ الْکَلْبِ لِلضِّرْغَامِ یَلُوذُ إِلَی مَخَالِبِهِ وَ یَنْتَظِرُ مَا یُلْقَی إِلَیْهِ مِنْ فَضْلِ فَرِیسَتِهِ ، فَأَذْهَبْتَ دُنْیَاکَ وَ آخِرَتَکَ وَ لَوْ بِالْحَقِّ أَخَذْتَ أَدْرَکْتَ مَا طَلَبْتَ. نامه أمیرالمؤمنین علیّ علیه السّلام به عمرو عاص ؛ تو دین خود را پیروِ دنیای کسی قرار دادی که گمراهی اش آشکار است ، پرده اش دریده ، و افراد بزرگوار در همنشینی با او لکّه دار ، و در معاشرت با او به سبُک مغزی متّهم میگردند. تو در پی او میروی ، و همچون سگی گرسنه به دنبال پس مانده شکارش هستی ، به بخشش او نظر دوخته ای ، که قسمت‌های اضافی شکارش را به سوی تو افکنَد ، پس دنیا و آخرت خود را تباه کردی ، در حالی که اگر به حق می‌پیوستی به خواسته‌های خود میرسیدی. بحارالأنوار ۳۳ / ۲۲۶
صلوات الله علیه آیا می دانید چرا مردم امیرالمومنین علی علیه السلام را نمی خواستند ؟ يغموری در کتاب نور القبس می نویسد : یونس بن حبیب صبی - عالم نحو که از شیعیان عثمان بود – می گوید : به خلیل – بن احمد فراهیدی واضع علم عروض – گفتم : سبب چیست که اصحاب رسول الله صلی الله علیه و اله جملگی مانند پسران یک مادرند ولی علی بن ابی طالب گویا از مادر دیگری است ؟ خلیل گفت : این سوال را دیگر از کجا اوردی ؟ گفتم : جوابش را از تو می خواهم خلیل گفت : جوابت را به این شرط می دهم که تا زنده ام انرا بازگو نکنی گفتم : قبول است گفت : اولین کسی که مسلمان شد و شرافتمندترین و دانشمند ترین و حلیم ترین و زاهدترین و شجاع ترین ایشان بود پس به وی حسد ورزیدند . مردم به کسانی که به انها شبیه تر است تمایل بیشتری دارند تا به کسی که از انها بالاتر باشد و بر انها برتری داشته باشد . نور القبس: اليغموري ج : 1 ص : 21 .
امام باقر علیه‌السلام فرمودند: «حَتَّی إِذَا الْتَقَوْا وَ هُمْ یَوْمَ الْإِبْدَالِ یَخْرُجُ أُنَاسٌ کَانُوا مَعَ السُّفْیَانِیِّ مِنْ شِیعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ علیهم السلام وَ یَخْرُجُ نَاسٌ کَانُوا مَعَ آلِ مُحَمَّدٍ إِلَی السُّفْیَانِیِّ فَهُمْ مِنْ شِیعَتِهِ حَتَّی یَلْحَقُوا بِهِمْ وَ یَخْرُجُ کُلُّ نَاسٍ إِلَی رَایَتِهِمْ وَ هُوَ یَوْمُ الْإِبْدَالِ» «...سپس دو لشکر حضرت مهدی علیه‌السلام و سفیانی لعنة‌الله علیه باهم تلاقی می‌کنند. آن روز، روز تغییر و تبدیل است؛ به این معنی که افرادی از شيعيان آل محمد علیهم‌السلام که با سفيانی بودند، به سپاه امام می‌پيوندند و گروهی که همراهی با آل محمد علیهم‌السلام را داشتند، از سپاه امام، به سفيانی ملحق می‌شوند. در این وقت هر کسی به صف واقعی خود می‌پیوندد و آن روز، روز «ابدال» است! روز تبدیل...» تفسیرالبرهان ج ۱، ص ۳۵۰ بحار الأنوار، ج ۵۲، ص ۲۲۲
هدایت شده از اعتقادات اهل سقیفه
علیه‌السلام لعنت الله علیه وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطَانُ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ‏ شیطان شما را [از پذیرفتن حقایق] باز ندارد، مسلّماً او دشمن آشکار شما است سورة الزخرف، آیة:62 عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الصادق عليه السلام،قَالَ:وَ لاٰ يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰانُ يَعْنِي الثَّانِيَ،عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ. در تفسیر البرهان ذیل آیه شریفه از امام صادق عليه السلام روایت کرده که فرمودند: شیطان شما را از راه راست باز ندارد یعنی دومی [عمر] از امیرالمؤمنین عليه السلام باز ندارد. همانا او برای شما دشمنی أشکار است.
علیه السلام از سعيد بن زيد بن ارطاة روايت شده كه می گوید: كميل بن زياد را ملاقات كردم و از او از فضيلت و برترى امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام) پرسيدم، پس كميل گفت : آيا تو را خبر دهم به وصيتى كه على (عليه السّلام) مرا به آن وصيت و سفارش فرمود در روزى كه آن روز بهتر است براى تو از دنيا و آنچه كه در آن است گفتم آرى. گفت:روزى على (عليه السّلام) مرا اينگونه وصیت فرمود : اى كميل! به وسیله ولایت ما خود را نجات ده تا شیطان در مال و اولاد تو شریک نشود . اى كميل! فریب کسانی را که نمازهای طولانی می خوانند و دائما روزه می گیرند و صدقه می دهند و می پندارند انسانهای موفقی هستند را مخور اى كميل! شنيدم كه رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلم مي فرمود: هر گاه شيطان مردم را وادار به زنا و شراب خوردن و ربا و مانند اينها از گناه و فحشاء می کند ، ايشان را به عبادت و فروتنى و ركوع و سجود مايل مي كند بعد وامى‌دارد آنان را به دوستى پيشوايانى كه به آتش دعوت مي كنند و روز قيامت يارى نمى‌شوند. بشارة المصطفی (صلوات الله علیه و آله) ج۱ ص۲۴ بحار الأنوار ج۷۴ ص۲۶۶ يَا كُمَيْلُ اُنْجُ بِوَلاَيَتِنَا مِنْ أَنْ يَشْرَكَكَ فِي مَالِكَ وَ وُلْدِكَ كَمَا أُمِرَ – يَا كُمَيْلُ لاَ تَغْتَرَّ بِأَقْوَامٍ يُصَلُّونَ فَيُطِيلُونَ وَ يَصُومُونَ فَيُدَاوِمُونَ وَ يَتَصَدَّقُونَ فَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مَوْقُوفُونَ - يَا كُمَيْلُ أُقْسِمُ بِاللَّهِ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ إِنَّ اَلشَّيْطَانَ إِذَا حَمَلَ قَوْماً عَلَى اَلْفَوَاحِشِ مِثْلِ اَلزِّنَى وَ شُرْبِ اَلْخَمْرِ وَ اَلرِّبَا وَ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ مِنَ اَلْخَنَى وَ اَلْمَأْثَمِ حَبَّبَ إِلَيْهِمُ اَلْعِبَادَةَ اَلشَّدِيدَةَ وَ اَلْخُشُوعَ وَ اَلرُّكُوعَ وَ اَلْخُضُوعَ وَ اَلسُّجُودَ ثُمَّ حَمَلَهُمْ عَلَى وَلاَيَةِ اَلْأَئِمَّةِ اَلَّذِينَ يَدْعُونَ إِلَى اَلنَّارِ وَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ لاَ يُنْصَرُونَ .
و قال عليه السلام: مَنْ أَحَدَّ سِنَانَ الْغَضَبِ لِلَّهِ قَوِيَ عَلَى قَتْلِ أَشِدَّاءِ الْبَاطِلِ. امیرالمومنین صلوات الله علیه: کسی كه نيزه خشم را به خاطر خدا تيز كند، توانايى بر كشتن سخت ترینِ اهل باطل پيدا مى‌كند! نهج البلاغه حکمت 174
آیا می دانید یوم الهدم چه روزی است ؟؟؟؟ تا به حال نام یوم الهدم را شنیده‌اید؟ یوم الهدم یعنی روز ویران کردن. .. در هشتم شوال سال 1344 هجری قمری پس از اشغال مکه، وهابیان به سرکردگی عبدالعزیز بن سعود روی به مدینه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر، سرانجام آن را اشغال نموده، مأمورین عثمانی را بیرون کردند و به تخریب قبور ائمه بقیع (علیهم السلام) و دیگر قبور هم چنین قبر ابراهیم فرزند پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) قبور زنان آن حضرت، قبر حضرت ام البنین مادر حضرت اباالفضل العباس (علیهما السلام) و قبر عبدالله پدر پیامبر (علیهما السلام) و اسماعیل فرزند امام جعفر صادق (علیه السلام) و بسیاری قبور دیگر پرداختند. ضریح فولادی ائمه بقیع (علیهم السلام) را که در اصفهان ساخته شده بود و روی قبور حضرات معصومین امام حسن مجتبی، امام سجاد، امام محمّد باقر باقر و امام جعفر صادق (علیهم‌السلام) قرار داشت را از جا در آورده، بردند. اما این اولین حمله آنان به مدینه نبود. آنان در سال 1221 هجری نیز یک بار دیگر به مدینه هجوم برده، پس از یک سال و نیم محاصره توانسته بودند آن شهر را تصرف کنند و پس از تصرف اقدام به غارت اشیای گرانبهای حرم پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و تخریب و غارت قبرستان بقیع نمودند. طبق نقل تاریخی آن ها در این حمله چهار صندوق مملو از جواهرات مرصع به الماس و یاقوت گرانبها و حدود یکصد قبضه شمشیر با غلاف های مطلا به طلای خالص و تزیین شده به الماس و یاقوت و ... به یغما بردند. و این نیز نخستین حمله آنان به مقدسات اسلامی نبود. صلاح الدین مختار نویسنده و مورخ وهابی در کتاب "تاریخ المملکة العربیة السعودیة کما عرفت" بخشی از افتخارات وهابیت در حمله به کربلای معلی را چینن شرح می دهد : در سال 1216 امیرسعود در رأس نیروهای بسیاری از مردم نجد و حبوب و حجاز و تهامه و نواحی دیگر به قصد عراق حرکت نمود و در ماه ذی القعده به شهر کربلا رسید و آن را محاصره کرد. سپاه مذکور باروی شهر را خراب کردند و به زور وارد شهر شدند. بیشترمردم را در کوچه و بازار و خانه‌ها به قتل رسانیدند و نزدیک ظهر با اموال و غنائم فراوان از شهر خارج شدند، سپس در محلی به نام ابیض گرد آمدند. خمس اموال را خود سعود برداشت و بقیه را به هر پیاده یک سهم و به هر سوار دو سهم قسمت کرد. (چون به نظر آنها جنگ با کفار بود) عثمان بن بشر از دیگر مورخان وهابی درباره حمله به كربلا چنین می نویسد: … گنبد روی قبر (یعنی قبر امام حسین علیه السلام) را ویران ساختند و صندوق روی قبر را كه زمرد و یاقوت و جواهرات دیگر در آن نشانده بودند، برگرفتند و آنچه در شهر از مال و سلاح و لباس و فرش و طلا و نقره و قرآن‌های نفیس و جز آن‌ها یافتند، غارت كردند و نزدیك ظهر از شهر بیرون رفتند در حالی كه قریب به 2 هزار تن از اهالی كربلا را كشته بودند. جالب این جاست كه مورخ مزبور نام كتاب خود را "عنوان المجد فی تاریخ نجد" گذاشته و از این وقایع به عنوان نشانه‌های مجد و شكوه و عظمت وهابیت یاد كرده است! اما این فقط شیعیان و اماكن مقدسه آن‌ها نبودند كه وهابیان آثار مجد و شكوه خود را در آن به نمایش گذاشته‌اند، مكه مكرمه و طائف نیز از حملات آنان در امان نماند. "جمیل صدقی زهاوی" در خصوص فتح طائف می نویسد: طفل شیرخواره را بر روی سینه مادرش سر بریدند، جمعی را كه مشغول فراگیری قرآن بودند كشتند، چون در خانه‌ها كسی باقی نماند، به دكان‌ها و مساجد رفتند و هر كس بود، حتی گروهی را كه در حال ركوع و سجود بودند، كشتند. كتاب‌ها را كه در میان آن‌ها تعدادی مصحف شریف و نسخه‌هایی از صحیح بخاری و مسلم و دیگر كتب فقه و حدیث بود، در كوچه و بازارافكندند و آنها را پیمال كردند. سرزدن این قبیل امور از پیروان محمد بن عبدالوهاب شگفت نیست! تابعان كسی كه همه مسلمانان را كافر و مشرك می دانست و مكه و مدینه را قبل از آنكه به دست وهابیان بیافتد، دارالحرب و دارالكفر!می دانست. در كتاب "الدررالسنیه" می خوانیم: وی (محمد بن عبدالوهاب) از صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نهی می‌كرد و از شنیدن آن ناراحت می‌شد. صلوات فرستنده را اذیت می‌كرد و به سخت ‌ترین وجه مجازات می نمود. حتی او دستور داد مرد نابینای متدینی را كه مؤذن بود و صوت خوشی داشت، چون به حرف او گوش نداده، بر پیامبر صلوات فرستاده بود، به قتل رسانند. بسیاری از كتب مربوط به صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) را به آتش كشید و به هریك از پیروانش اجازه می داد قرآن را مطابق فهم خود تفسیر كند.