آسمان، زمینی شده! ✍ نسا خلیلی چند روزی است که عجیب آسمان به زمین نزدیک شده است. تاریخ دقیقش را نمی‌دانم؛ شاید از ابتدای سال که رهبر انقلاب از جهش معنوی مردم در ماه رمضان خبر داد و توصیه کردند این ذخایر را نگه دارید. شاید هم قبلتر وقتی محفل در محافل قرآنی جهان اسلام درخشید. باز هم قبلتر! شاید زمانی که نسل خردسال، پیمان با فرمانده بستند. کمی دورتر؟! شاید آن هنگام که امام خمینی سه ماموریت یافت برای سرنگونی رژیم شاهنشاهی و استقرار جمهوری اسلامی و ... اما شروع هر کجا که بوده در فضای فعلی، این بار بیش از آنکه زمینی‌ها به آسمان صعود کنند؛ این آسمان است که به سمت زمین بال گسترانده. این روزها هر چه دشمن می‌نویسد گویی دیوانه‌ای خیال خود روی شن صحرا می‌کشد؛ نقش می‌زند اما جز خرمن کرم‌زده درو نمی‌کند. حالا بیشتر از هر زمانی می‌توان خدا را حس کرد. خدایی را دید که به شرط «ان کنتم مومنین» آن هم مومنین به غیب، «انتم الاعلون» را به نمایش می‌گذارد. نجوایی را شنید که با صدای بلند اعلام می‌کند که شما برترید از اتم؛ شما برترید از خواب‌های پلید دشمنانتان؛ شما برترید از ابزار‍ِ تمدن غرب؛ شما برترید از تن‌دادن به خفت و تسلیم در برابر دشمن. اگر در راه خدا استقامت کنید، اگر محزون و غمگین نشوید. اگر دست از دامنِ فرستادهٔ خدا برندارید. این روزها می‌شود دید، با خدا در یک جبهه بودن چه عزتی دارد. به این روزهای «ایرانِ حسین» افتخار می‌کنیم حال هر کدام از دو راه روبه‌رویمان باشد؛ چه فرقی دارد، هر دو سعادت است؛ چه بکشیم و طرح دشمن را بر باد دهیم، چه سعادت بلند نگه‌داشتن آوازه عاشورا نصیب‌مان شود. و ای کاش خدا صداقتمان در گفتار و رفتار را تایید کند و روی این ملت حساب باز کند تا پرچم را به دست صاحبش برسانیم، ان‌شاالله. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

امامِ ایرانِ امام رضایی شب عاشورای ۱۴۴۷ قمری ناگهان چشمان جهان، خیره به قاب سیمای جمهوری اسلامی ماند. انگار همه در تب و تاب و منتظر چنین لحظه‌ای بودند. چشمان عاشقان، برای لحظات سخت دوری و برای دشمنان، ثانیه‌های اضطراب‌آور و خوفناک. پیر حکیم ما با حضورش، امتش را دوباره در آغوش کشید و جان و امید تازه‌ای در آنها زنده کرد. رهبری هنرمند که حتی با سرود «ای ایران» به امتش هویت معنوی و اصیلشان را یادآوری و آنها را مسلح به نام «ایرانِ حسین» می‌کند تا با آن، دشمن بداندیش را به مبارزه بخوانند. از سوی دیگر با حضور شجاعانه و مثال‌زدنی که فقط از فرزند حیدر کرّار برمی‌آید، عصای موسوی خود را بر فرق دشمنان صهیونی کوبیده و لرزه‌ی رعشه‌آوری به تن آنها انداخته و به دشمن می‌فهماند، «نه، به جنگ تحمیلی و نه، به صلح تحمیلی» یک شعار و شعور حسینی است و اینکه بدانند «ای ایران» اندازه‌ی دهان آنها نیست، بلکه آواز فریادگونه‌ای است که حتی بدون سلاح نیز امت محمدی با آن سرود، می‌جنگد. حال او دیگر نشسته و با اشاره‌ می‌گوید: حاج محمود، بخوان، ای ایران را بخوان. ای میهن خدایی صحن امام رضایی/ ایران ذوالفقار و ایران عاشورایی / در روح و جان من میمانی ای وطن/ تویی تویی تو هستی حرم تویی تو خانه من خالقی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

 🏴﷽ در دل غم، شادیم ✍صدیقه طهماسبی‌نژاد محرم امسال ،محرم سال۶۰‌ه.ق. را ملموس‌تر کرده است. حس‌‌ ما فدائیان نایب امام زمان،حس و حال یاران اباعبدالله درشب عاشورا است. ما‌‌اهل کوفه نیستیم. چه بد ضرب المثلی شدند کوفیان که امیر وامامشان را تنها گذاستند. #هَیهَاتَ‌مِنَّاالذِّلَّة #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

همین ساعت‌ها بود...🕗 همین ساعت‌هایی که باد، آرام ابرها را می آورد تا آفتاب هم نبیند آنچه بر عمه‌های ما گذشت... در همین لحظه‌ها، زنجیر افتاد بر دستانی که بوی مادری می‌داد، بر بازوانی که هنوز از داغ کربلا نلرزیده بود... در همین ثانیه‌ها، عمه‌های ما به اسارت رفتند 🏴🏴🏴 و امسال... امسال غربت سنگین‌تر است، روضه‌ی اسارت جان‌سوزتر است. امسال، دیوارهای شام دوباره شاهدند که سه حرم، سه نام، سه گوهر، اسیرندٰ... درهای حرم بسته‌ست... نه دستی بر سینه می‌خورد، نه آوازی بلند می‌شود که بگوید: "یا زینب!" نه زائری می‌گرید، نه خادمی اشک‌ها را می‌روبد. ای شام، چه کرده‌ای که دوباره عمه‌های ما اسیرتویند؟ نه به دست شمر، که به دست یزیدیان زمان، در عصر بی‌فرهنگی و بی‌رحمی... دوباره ضریح‌ها در حسرت یک سلام‌اند، در عطش یک «السلام علیک یا بنت علی»... و ما... ما مانده‌ایم پشت دیوارها، با دهانی پر از روضه و دلی پُر از ناله... ما فقط نگاه می‌کنیم به ساعتی که عمه‌های ما را بردند... و چه سخت است که جز گریه کاری نمیتوانم بکنم برای اسارت عمه هایم.. ✍م.ادبی ۱.در شام بلا عمه جانم زینب کبری،عمه جانم رقیه خاتون،عمه جانم سکینه خاتون مدفون هستند #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🏴«از دوست به یادگار دردی دارم» 🖋️به قلم طیبه فرید 🌱برای تلاقی دو زاویه دیدِ امام و مأمومِ عاشق، تصویری عمیق تر از این عکسِ آقا و حاج محمود آقای کریمی پیدا نکردم! نه اینکه نبوده! عکس گفت و گوی امام و حضرت زینب در تاریکی خیمه های شب عاشورای سال شصت و یک هجری به ما نرسیده. ما مأموم های درجه یکی نیستیم اما می دانیم دلتنگی این چند روزه امت برای امام ذرات شکسته شده و کوچک شده محبت حضرت زینب بود به امام حسین.گویا ذرات محبتشان را در وجود امت ریخته اند که هم بی نصیب نمانند و هم زیر سنگینی غمش جان نسپارند. دیشب وقتی پرده های حسینیه امام کنار رفت و آقا پا به میدان گذاشت ، وقتی خون توی رگ آدم‌ها شروع به غلیان کرد در و دیوار حسینیه امام برای حضرت زینب به سر می زد... #وطن #مقاومت #جنگ #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

فرمود اگرچه نبودم تا با آنانکه با تو جنگیدند، بجنگم و با کسانی که با تو دشمنى کردند خصومت نمایم، پس بجای آن صبح و شام بر تو مویِه می کنم و به جاى اشک، برایت خون می گریم، تا در حسرت و تأسّف و افسوسِ مصائب تان از فرط اندوهِ مصیبت و شدّتِ حزن، جان سپارم (فرازی از زیارت ناحیه مقدسه) مولای غریبم آجرک الله، روحی و اروحناه فداک💔 جان ما به فدای جان شما! کاش که برای ظهورتان، بخوانی امن یجیب را.. که دعای مهمومِ مضطر، بسی اثر دارد… و برای شفای قلوب مان، که به محنتِ ‌دوری از شما سیه گشته، بخوانی حمد و معوذتین را، که دعای عاشقِ مظلوم، شفایی چون «احلی من العسل» دارد… بیا و به پا کن، هیاهوی گام های ظهورت را که جان شکسته ی ما، تنها به گرمیِ جان شما، امید به حیاتِ ظفر دارد… ✍🏻فاطمه شکیب رخ «اللهم لَـیِّن‌قَـلبی‌لِوَلِیِّ‌اَمرِک‌» #اللهم_عجل_لولیک_الفرج #عاشورا #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

زینب وارث مادرانگی مادرانگی در فرهنگ تشیع، صرفاً یک نقش بیولوژیکی نیست، بلکه یک رسالت الهی است که بر دوش زن مسلمان گذاشته شده است. این رسالت، شامل تربیت فرزندانی صالح، حفظ و حراست از کیان خانواده، و مشارکت فعال در جامعه است. در این دیدگاه، مادر، محور اصلی خانواده و تربیت‌کننده نسل آینده است. حضرت زهرا (س)، به عنوان دختر پیامبر اکرم (ص)، همسر امام علی (ع) و مادر امام حسن (ع) و امام حسین (ع)، الگوی بی‌نظیری از مادرانگی را به نمایش گذاشته‌اند. ایشان، نه تنها در تربیت فرزندان خود کوشا بودند، بلکه در عرصه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی نیز نقش فعالی ایفا می‌کردند. حضرت زهرا (س)، با تربیت فرزندانی همچون امام حسن (ع) و امام حسین (ع)، نشان دادند که مادران می‌توانند نقش مهمی در تربیت رهبران و الگوهای جامعه ایفا کنند. حضرت زینب (س)دختر ‌بزرگوار حضرت زهرا (س) مادرانگی را از مادر دو گیتی به ارث بردند و نمونه‌ی حس مادرانگی درعاشورا شدند. با وجود مصائب بی‌شماری که حضرت زینب (س) در کربلا متحمل شدند، ایشان همچنان به وظایف مادری خود نسبت به فرزندانشان، عبدالله و محمد، عمل کردند. در لحظات دشوار، او همواره پناهگاه و تسلی‌دهنده فرزندانش بودند و همزمان پناهگاه عاطفی زنان و کودکان کاروان؛این امر نشان‌دهنده‌ی قدرت فوق العاده‌ی ایشان در مدیریت بحران بود. پس از شهادت امام حسین (ع) و دیگر مردان خانواده، حضرت زینب (س) سرپرستی کودکان و یتیمان باقی‌مانده را بر عهده گرفتند و با تمام توان، جای خالی پدران و مادرانشان را پر می نمودند؛حضور در کنار لاله‌های پرپر، در صحنه‌های دلخراش عاشورا، حضور حضرت زینب (س) در کنار پیکرهای شهدا، به خصوص فرزندانشان، نشان‌دهنده عمق درد و رنج مادری بود که شاهد پرپر شدن عزیزانش است.حضرت زینب حتی برای مادران نمونه‌ی عاشورا هم مادرانگی نمودند. حضرت ام البنین و رباب الگوهای مهم مادران عاشورایی می‌باشند: حضرت‌ رباب، همسر امام حسین (ع) و مادر حضرت علی اصغر (ع)، که با استقامت و بردباری بی‌نظیر خود، داغ فرزند شیرخواره‌اش را تحمل کرد. ام البنین (س)، مادر حضرت عباس (ع) و برادرانش، که با روحیه ایثار و تسلیم در برابر امر الهی، چهار فرزند رشید خود را فدای اسلام کرد. و بسیاری مادران دیگر ... حس مادرانگی در عاشورا نه تنها به معنای عواطف طبیعی مادر نسبت به فرزند، بلکه به معنای ایثار، فداکاری، مقاومت در برابر سختی‌ها و حفظ ارزش‌های دینی و انسانی در بحرانی‌ترین شرایط است. و زینب مادرانگی‌های عاشورا را مادری نمود! مادرانگی‌ ایشان به وسعت یک تاریخ بود. ✍طاهره‌‌ موحدی پور #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🏴 و آه حسین... ◾️وچگونه است جدال عقل و عشق، آنجاکه عقل می‌گوید بمان وعشق می‌گوید برو... و حسین عاشقِ‌عشق است که فتح خون می‌کند، آنجا که حتی غنچه را هم به مسلخ برده‌اند تا نورِحق شعله‌ور نگردد وآسمان نظاره‌گر قربانی‌شدن خون خدا باشد و زمین شاهد این قربانی... آه حسین، و«آه» اسمِ اعظمِ حق است، آنجا که علمدار شرمندهٔ فرزند رباب، بی‌دست بر زمین افتاده وبر مشک التجا می‌کند، که آبرو بخرد عباس را، و آنگاه که ابالفضل ندا برآرد «یا أخا أدرک أخا».... و «سَلامٌ علی قَلبِ زینب الصَبور»...آنگاه که بوسه بر رگهای بریدهٔ حجت‌ِخدا می‌زند وتنها دستِ‌ولایت است که سکینهٔ این قلب است و اینک هفتادودو گل پرپر ، هفتادودو رأس مطهر ، هفتاد ودو پیکر بی‌سر و آه حسین... وعصر امروز، عقیله بنی‌هاشم مانده است که روایتگر این واقعه است و بارِ امانت بردوش، امامی تب‌دار، کاروانی از مُخَدراتِ اسیر، پریشان و داغدار، دخترکانی رنجور از داغِ پدر، برادر، عمو وگهوارهٔ بی‌اصغر... و «سَلامٌ عَلی خَدِّ التَّریب و سَلامٌ عَلی شَیبِ الخَضیب »... و آه حسین... 🖋آمنه عسکری منفرد #عصر_عاشورا #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

ما ترکناک یابن الزهرا دوباره یکسال گذشت و برگشتیم سر خانه اول. برگشتیم به گودال. دوباره مثل هرسال قرار است حسین شهید شود و ما نیز بنشینیم برایش مویه کنیم. اما امسال را ما می‌نویسیم. متفاوت تر از سال‌های پیش. امسال دیگر حسین تنها نیست. امسال حسین مارا دارد. امسال دیگر نوای هل من ناصر حسین به گوش نمی‌رسد. ما نمی‌گذاریم که برسد. امسال تا ظهیر و حر و جون می‌روند، تا اکبر و قاسم و عباس می‌روند، ما برمی‌خیزیم. آقا روح الله و سرباز های در قنداقشان میایند. حضرت آقا می‌آیند. من می‌آیم. تو می‌آیی. ما می‌آییم و سپاه حسین ۱۰۰ ها برابر می‌شود. امسال سپاه جدیدی به فرماندهی مهدی به کمک حسین می‌رسد. فدا می‌شود و باز از همین سپاه، سپاه جدیدی متولد می‌شود. دیگر نمی‌گذاریم اهل حرم به اسارت بروند. نمی‌گذاریم خار به پای رقیه برود. امسال ما می‌شویم نگهبان گوشواره‌ها و خلخال‌ها. امسال حسین می‌نشیند و ما می‌جنگیم. با شمر، با یزید، با حرمله و عمر سعد. با اسرائیل، با آمریکا. با فرزندان شبهه دار ظلم و ستم. آری امسال، ... «ظلم به سر می‌رسد ای یار. از او خبر می‌رسد ای یار.» زینب رضوی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

راز مقاومت و پیروزی ✍طاهره قادری ارشد کلام اسلامی شاید بگوییم حقیقت آشکار شده در میادین نبردهای سخت و پیچیده ی امروز، فقط یک چیز است و آن اینکه هیچ قدرت نظامی و اقتصادی به‌ تنهایی نمی‌تواند سرنوشت یک کشور را رقم بزند، مگر آنکه پشتوانه‌ای قوی و مستحکم از اتحاد و انسجام ملی داشته باشد لیکن اگر بر این اتحاد و انسجام، ویژگی دیگری بعنوان محکمترین ستون را هم به آن بعلاوه کنیم، آن وقت است که دنیا خواهد دید که اینگونه ملت مسلمان شکست ناپذیر است هرچند در عده و عُده قلیل باشد . دشمن نه تنها که نمیداند بلکه شعور و درک و فهم هم نمی تواند که ایرانیان نیروی خود را از کدام کانون و چگونه دریافت می کنند؟! یقیناً ستون محکم ولایت فقیه بعلاوه انسجام ملی رمز پیروزی است . دنیا و چشم های رسانه ای آن درحملات اخیر آمریکا و اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران، و اماکن مسکونی این مهم را به عینه مشاهده کرده است، هر چند کینه و حسادت و بغض دیرینه شان از این ملت، مانع از بیان است لکن حجم موضوع آنقدر گسترده است که سانسور همه جانبه آن برایش مقدور نیست! ما چنان غرق در نعمتیم که گاهی یادمان میرود که واقعاً دشمن در مورد ما از خودش می پرسد که آیا با چه کسانی روبروست؟ به آنها می گوییم: آگاه باشید ما تربیت یافتگان حسنین علی و زهراییم؟ رمز پیروزی مارا باید در روضه ها جستجو کنید . چرا که ما فرزندان مکتب عاشورا؛ همان ها که در عقیده خود شکست ناپذیرند؛ کسانیکه برای ولی خود از ایثار جان و مال و آبرو عبور کرده اند ،آنها تا بذل مهجه پای ولایت می مانند حتی اگر آن ولی ،نائب امام شان باشد. آری ما نسلی هستیم که برای حسین می گرییم و میدانیم اگر در مقابله با دشمن پیروز شویم ، پیروزیم ! و اگر شهید هم شویم،پیروزیم. یقیناً رمز مقاومت و پیروزی ما حضور آن رهبری است که برای مردمش می ایستد و در کوتاه ترین زمان ممکن صفوف ملت را برای ایستادگی در برابر تهاجم دشمنان مستحکم می کند و از یک تهدید بزرگ و نابودگر، فرصتی بزرگ می سازد تا نام ایران و ایرانی باری دیگر در جهان بدرخشد و همگان زبان به تحسین او و مردمش بگشایند. ➰➰➰➰➰ ✔️ ۱۵ تیرماه ۱۴۰۴ درخشش امام خامنه ای در حسینیه امام خمینی ، مطابق ۱۰ محرم ۱۴۴۷ بی نظیرترین شکوه حضور ولایت و امامت؛ شکوه پیروی از امام معصوم و غیر معصوم؛ شکوه عشق و عاشقی بود..... #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

بسم رب الزینب "محرم امسال۵" عصر عاشورا، از زینب ننوشتن ظلم است. زینب ادامه‌ی حسین تا امام زین العابدین علیه السلام. فرمانده لشکر پیاده نظام حسین، تا برادرزاده‌ی خود را به سلامت به مدینه برگرداند. زینبی که هم افراد خود را جمع و جور و پیدا می‌کند، هم مقابل نااهلان مردانه می‌ایستد، هم دنبال نیزه روان است و هم قوت قلبی برای بازماندگان شهدا، داغ فرزندان خودش را که گویا کلا فراموش کرده، حالا لحظه به لحظه خاطرات برادران رشیدش جلوی چشمش زنده می‌شود، وقتی که می‌خواهد سوار اسب شود، وقتی که دختران برادر را از لای بوته‌ها و خاروخاشاک‌ها پیدا می‌کند، وقتی که رباب دوباره جان گرفته و شیرش سرزیر کرده، وقتی که رقیه و سکینه را باید به بغل بگیرد و دلداری دهد، وقتی که حالا دیگر لشکریان عمرسعد آب را روی خیمه‌ها باز کرده‌اند و برای اهل حرم آب آورده‌اند، وقتی که قرار است در مقابلش تشت و سر برادر، زیر چوب خیزران عبیدالله بن زیاد و یزید هتک حرمت شود. آه زینب جان! لااقل امشب در نماز شبت دلبری کن، دستت را به کمر بگیر، نشسته بخوان، تا ملکوتیان بفهمند چه بر سرت آمده است. برای من که فقط همان یک نیزه کافی بود برای جان دادن، آه عمه‌جان! چقدر استقامت داشتی که تاریخ از صبر تو شرمنده است. زینب جان چه خوب سنت‌هایی را ابداع نمودی، مادرانگی در عین خواهربودن، فرماندهی لشکر، در عین زن بودن، خطابه در برابر امیر زمان در عین دلشکسته بودن، زیارت سیدالشهدا و پناه بردن به کشتی نجات حسین علیه السلام، و قربانی و هدیه خاص به خداوند، عوض آن عیدقربانی که نشد کنار کعبه بمانی و مناسک را به جا بیاوری! قدرت و قوت گفتار و کردارت تاریخ را سرپا نگه داشته است، عاشورا را زنده کرده است. تو نگذاشتی فریاد هیهات منا الذله حسین علیه السلام در طول قرن‌ها خاموش شود؛ چه آن زمان که خاکستر از سروصورت برادر پاک می‌کردی، چه آن زمانی که از زیر نیزه‌شکسته‌ها و آثار سم اسب‌ها دنبال برادرت می‌گشتی، یا آن زمان که پرستاری امام سجاد علیه السلام را می‌کردی تا کم نیاورد، یا حتی وقت رسیدن به مجلس یزید و محاجه با آن ناپاک روزگار، و چه وقت برگشتن به مدینه و روکردن به قبر جدت رسول الله صلی الله علیه و آله.. زینب جان! با شما می‌شود به زن بودن خود افتخار کرد، می‌شود تا ابد زندگی کرد و جاودانه شد، خواهر حسین با شما می‌شود کنار امام و ولی زمان خود، دوش به دوش حرکت کرد و لحظه به لحظه او را تایید و یاری کرد. نمی‌دانم خودت کجای کربلا مانده‌ای که هنوز بعداز قرن‌ها روضه‌خوان‌ها برایت می‌میرند و سینه‌زن‌ها برایت ضجه می‌زنند: از حرم تا قتلگه زینب صدا می‌زد حسین دست و پا می‌زد حسین.. امان از دل زینب چه خون شد دل زینب.. یا نمی‌دانم در شام بلا چه دیدی که بقیت الله ارواحنا فداه، در سنگینی مصیبت‌ها از شام یاد می‌کند و سه بار می‌گوید الشام الشام الشام. زینب جان شما در زیارت ناحیه مقدسه، ماندگار و نقش آفرین شدی، آه ذوالجناح هم نه بر جدال طاقت نداشت و خودش را به شما رساند.. الظلیمه الظلیمه... عمه‌جان! قرار نبود بعد از علی اصغر علیه السلام دیگر چیزی بنویسم، اما از صبح هرچه به ظهر عاشورا نزدیک‌تر می‌شدم، گفتم ننوشتن از زینب ظلم به تاریخ و شهادت و اهل‌بیت علیهم السلام است. زینب‌جان! مقام و جایگاه ارزشمندت نزد حسین علیه السلام و پدر و مادر و جدت، مرا به طمع انداخته که رازهای مگویم را با تو بگویم که خوب محرم اسراری هستی. صاحب سرّ حسین. وصی مادر در مورد برادرانت، آه مهلا مهلا، یابن الزهرا! به حق آن پیراهن کهنه، به حق لحظه‌ی هروله‌ات به سمت گودال و دیدارت با بدن بی سر حسین، به داغی لحظه‌ی دیدن سر برادرت، به تلخی حضورت در مقابل چشمان یزید و یزیدیان! برای حاجات قلبی و غیرقابل گفتن و نوشتن ما در پیشگاه الله، تنها یک آمین و آه سوزناک بگو! برای درد بی‌دردی، بی اعتقادی و بی حیاییِ این روزهای جوانان شیعه و مسلمان خودت ختم یا کاشف الکرب عن وجه الحسین بگیر. زینب جان نوشتن از تو در اندازه‌ی من نیست، اما خواستم از ستایش‌کنندگان عظمت و شهادت دهندگان بر مقام و جایگاهت باشم! انت بحمدالله عالمة غير معلمة و فهمة غير مفهمة.. آجرک الله یا بقیت الله! #زهرادلاوری‌پاریزی #یالثارات‌الحسین.. #علمدارحسین #محرم‌۱۴۴۷ #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI