eitaa logo
رب الناس/بقلم علیرضا کمیلی
3هزار دنبال‌کننده
65 عکس
51 ویدیو
2 فایل
خاطرات و تأملات علیرضا کمیلی @komaili فعال عرصه بین الملل و عضو اتحادیه امت واحده محقق عرصه های دینی اجتماعی و تشکلی
مشاهده در ایتا
دانلود
🔲 چرا حزب الله خلأها را پر نمی کند؟ 🔶 یکی از مسایل بدیهی که گاهی حزب اللهی ها در آن می مانند ترجیح اولویت های موضوعی است. یعنی مثلا می مانند که عرصه مهمتر است یا یا فرهنگ و... 🔷 قبلا نوشته أم که در لایه شخصی مساله باید توان محور باشد نه یعنی هر فرد ببیند کجا دارد و موفق تر خدمت خواهد کرد ولی در سطح اجتماع نیز این دعوا بیجاست چرا که ما به همه این عرصه ها به طور جدی نیاز داریم و ترجیح عمومی هر عرصه نارواست. ❇️ در عین حال، آنچه مهم است تقسیم توان هاست. بدنه نیروهای انقلابی خیلی است و طبعا برای توجه به همه این عرصه ها نیاز مبرم وجود دارد. 🌐 مثلا عرصه بین الملل که معمولا بدلیل دم دست و ملموس نبودن طرفداران کمتری دارد حتی اگر اولویت آخر باشد می تواند سهم 5 درصدی از چند میلیونی حزب الله را به خود اختصاص دهد اما حالا در هیچ عرصه ای چنین جمعیتی نیست! علت چیست⁉️ 💠 گرچه برخی عرصه ها مثل اقتصاد و بین الملل و... ذاتا مورد توجه جریان سیاست زده ما نیست ولی نداشتن که ضامن ایجاد توان جمعی موثر ماست را باید عامل اصلی وجود وضعیت کنونی دانست! ⭕️ یعنی نیروهای انقلابی نوعا نیروی هستند لذا نمی توانند در هیچ عرصه ای باری جدی از دوش انقلاب بردارند لذا شاهد پیش رفتن در عرصه های موقتی هستیم ولی در عمق خبری نیست که نیست! 📍 @komeilialireza
⚠️ فاصله توقع رهبری با توان جوانان زیاد است! خلاصه تحلیل ملزومات تحقق بیانیه در جمع تشکل طلبگی ربیون مشهد ❇️ بیانیه گام دوم از حیث محتوا جمع بندی همان حرف های گذشته رهبری است ولی در قامت گذشته، حال و آینده انقلاب اسلامی بیان شده است. بنظرم خود رهبری هم حسب شرایط کشور سیر تطوری داشته اند. ایشان یک دوره برای اصلاح بروکراسی ساختار موروثی اداری-اجرایی کشور از تلاش جدی می کنند و به مسوولان تذکر می دهند. از دهه 80 است که ظاهرا تذکرات درونی را کافی نمی بینند و برای فعال کردن از مسوولان در بدنه مردمی تلاش می نمایند و از ابتدای دهه 90 هم که شاهدیم با ادبیات فعالسازی و جوانان و آتش به اختیار سعی می کنند تا خود را فعال کنند. طی این مراحل شاید به این خاطر بود که در ابتدا توان بدنه مردمی در حدی نبود که بتوان برای اداره کشور به آن اتکا کرد والا مبنای ما لیقوم الناس بالقسط است و اتکای اصلی ما مردم بوده اند، اما بعد از جریان دوم خرداد که بدنه انقلابی نگران فعلیت انقلاب شد و از خواب خوش بینی بیدار و تازه وارد مباحث فکری و عمیق تر شد، رویش های جدی در بدنه انقلابی اتفاق افتاد و یک جدی برای انقلاب رقم خورد. 🌹 وجه ممیزه گام دوم هدف گیری جدی به عنوان مسئول مدیریت انقلاب است و رهبری تاکید می کنند که در جهاد بزرگ پیش رو جوانان باید شانه های خود را زیر بار مسئولیت قرار بدهند. ایشان می خواهند انقلاب را به دوش جوانان بگذارند و خودباوری را در آن ها ایجاد کنند تا در این سطح جدی احساس مسئولیت کنند. گام دوم باید در باب فهم مسائل کشور بصیرتی در بدنه انقلابی ایجاد کند و مقدمه اش این است که خود را متولی حاکمیت بدانند. 👈 متاسفانه ولی فاصله ای که بین باور نسل جوان به خودش و حد توقع رهبری وجود دارد خیلی زیاد است! خیلی از ما می دانیم که کارمان حیاتی نیست و در صورت تعطیل شدن خلائی ایجاد نمی کند یعنی اگر بپرسی حالا شما نروی اردوی جهادی چه می شود نخواهی شنید که مردم گرسنه می مانند یا فلان درصد اشتغال استان تغییر خواهد کرد! یعنی ما در دل مان جدی برای کارهای فعلی مان قائل نیستیم! ⭕️ ساختار اداری اجرایی کشور ما میراث گذشته است و کارآمدی انقلاب را با مخاطره روبرو کرده است. یک رویکرد اصلاحی نسبت به ساختار موجود داریم. ساختاری که قدرتش زیاد و تاثیرگذاری اش کم است. رویکرد کوچک کردن نهادهای بزرگ و فشل یا بعبارتی رویکرد اصل چهل و چهاری! البته اگر افرادی بتوانند داخل همین ساختار تغییراتی بدهند خیلی خوب است ولی ساختارها تا اطلاع ثانوی فشل اند! اما لزوما فرایند حرکت این نیست که باید وارد ساختار و نهادهای حکومتی بشویم و اصلاح کنیم. گام دوم صرفا قرار نیست با نهادهای موجود اتفاق بیفتد. بخشی از آن به عهده بدنه مردمی است. شاید مطلوب این باشد که مثلا وزارت ارشاد یک نهاد نظارتی بشود و تمام کار فرهنگ و هنر کشور به موسساتی چون اوج و عمار و... و در اقتصاد به هزاران شرکت خصوصی و مجموعه های سیاست گذار مردمی سپرده شود. البته باید برنامه ریزی برای ورود به ساختار موجود داشته باشیم تا بتوانیم رویکرد اصلاحی را حتی المقدور پیاده سازی کنیم ولی نباید به آن خیلی دل بست! چنانچه رهبری مخاطب شان را جوانان گذاشتند نه ادارات! ⏹ ما امروز در دو جنبه نظری و ساختاری ضعف داریم. مساله ما مبانی حاکم بر برنامه های توسعه است که رویکردهای کشور را به سمت شدن می برد و ما مدل توسعه جایگزین ارائه نداده ایم و در جنبه تحقق هم می خواهیم با یک ابزار خراب به اسم ادارات موجود به اهداف برسیم که شدنی نیست!
🔊 هشدار به اصولگرایان درباره اهل سنت ایران! نمی دانم در جریان اصولگرا عقلایی که به این مساله فکر کنند هستند یا نه ولی بارها گفته و نوشته ام که جریان فکری و رویکردهای عمده ایران زمین، دین مدار و به دور از گرایشات غربگرایی است و از همین رو می توانند با معتدلان اصولگرا نیز پیوندی عمیق بخورند بشرطی که از سر تعصب مذهبی وارد تعامل نشوند. گرچه معتقدم مساله مهم و مغفول باید توسط جوانان انقلابی جلو برود نه سیاسیون ولی چون قدرت دست این جریان است به آنها هشدار می دهم که با رویه کنونی بی اعتمادی در انتصابات از میان شایستگان اهل سنت، حق ندارید فردا از آنان گله کنید که چرا رای چند میلیونی شان را به سبد اصلاح طلبان می ریزند و علت شکست های خود را همین تفاوت رای بدانید! شما شاید به فکر انقلاب نباشید ولی اقلا به فکر سبد رای خود باشید و از نگاه های امنیتی غلط یا دوگانه های قومیتی که در برخی مناطق تلفیقی وجود دارد خود را رها سازید و مدیران خود را از تندروهای قومی این مناطق انتخاب نکنید! از آنجا که سپاه هم در ذهن خیلی ها بعنوان نماینده فکر انقلابی محسوب می شود بتواند رفتار و رویه خود را اصلاح کند تاثیر بسزایی در این رابطه خواهد گذاشت. والأمر الیکم... 📍 @komeilialireza
🌹 تقابل رهبری با دو جبهه تحجر و تجدد در مساله حجاب 🧕و یک تامل نظری! سخن چند روز قبل رهبری متضمن یک رویکرد با مبنایی نظری است که تذکر آن یکبار دیگر برای همه ما مفید و ضروری بود. اول این را واضح بگویم: 👈 همان طور که ادبیات برخی باصطلاح مذهبی ها در قبال ضعیف الحجاب ها، فاحشه خواندن آنان و در مسیر دور کردن از دینداران است، ادبیات مسیح علی نژاد هم از گذشته، ایجاد تعارض و درگیری عملی بین مذهبی ها و آنهاست! و این یعنی اینها دو سر یک قیچی اند چه بدانند چه ندانند! ایجاد دوری و شکاف در اقشار جامعه و دوقطبی سازی مهمترین رویکرد دشمن در تخریب انقلاب است که بین شیعه و شیعه یا شیعه و سنی هم در جریان است. 🚨 و اما بعد.. تفکیک میان ساحت نظر و عمل در عقیده اسلامی صحیح نیست چرا که عمل انسان مرهون عقیده اوست ولی آیا در همه آحاد جامعه چنین تلازمی وجود دارد؟ آیا انسان اندیشه است یا نوع انسانها چنانچه علامه در المیزان اشاره می کنند در ساحت حس و خیال و عواطف خود زیست می کنند؟! آیا تفکیک میان ارزش و روش میسر نیست یعنی نمی شود عملکرد اشتباه یک عده از جامعه را تسری به تغییر ارزش ها ندهیم و برعکس لازم نیست برای اثبات یک ارزش، همه افراد ضعیف الایمان را تکفیر نکنیم!؟ 🤝 پیش تر در مساله مذهبی هم گفته بودیم که لازمه حقانیت، نفی و طرد دیگری نیست. برخی این مساله را نمی فهمند تو گویی همه انسان ها را راسخ العقيدة و الاراده می دانند و تفکیکی میان قاصر و مقصر در ذهن شان نیست. درست است که ارزش و حقیقت تغییر نمی کند ولی مسیر تحقق آن و روش رسیدن به آن مطلوب، مرز کشیدن در عرصه عمل نیست. این ملاک را در ذهن نگاه داریم و افراد شدیدالعمل ضد عامه جامعه را نفی کنیم! راسخ در عقیده و متسامح در عمل اجتماعی خصوصا با مردم عادی روش صحیح است. بعبارت صریح تر، پلورالیزم در عرصه نظر غلط ولی در عرصه عمل بمعنای و همزیستی و جذب حداکثری تدریجی کاملا صحیح است. مداراه الناس نصف الایمان. اندکی به سیره تغافلی و تعاملی اهل بیت علیهم السلام حتی با گناهکاران و خطاکارانی که عالم قاصد جاحد نبودند بنگریم. پس لازم نیست بی حجابی را تایید کنیم ولی تکفیر بی حجاب هم روا نیست. چه بسیار بی حجاب کامل از سر نفرت و لج بازی و... مصادیق حق و باطل در مقام عمل - نه نظر- نسبی اند بدین معنا که به میزان عمل به آنها بدان حقیقت نزدیک می شویم و جز معصوم مصداق کامل حقیقت نداریم. 📍 @komeilialireza