eitaa logo
مادرانه های مشترک
12.7هزار دنبال‌کننده
3.4هزار عکس
151 ویدیو
33 فایل
نکات تربیتی کاربردی انجام کارهای روزمره در کنار فرزندان تبدیل کارهای خانه به بازی مشارکت بچه ها و مسئولیت پذیری بازیهای خانگی قصه های کاربردی و ... شرافت هستم یک مادر *در حد توانم برخی از سوالات را پاسخ میدم* @Sherafat518
مشاهده در ایتا
دانلود
✨به نام خدا✨ 🌸سلام، وقت همگی بخیر🌸 مستقل بازی کردن کودکان ✴️ خودش اصلا تنها بازی نمیکنه!!!! 😔همش میخواد با من بازی کنه!!! ☹️یا با من بازی میکنه یا تلویزیون میبینه!!! 😫 👆👆این جملات درد و دل خیلی از مامانها هست، حتی در مورد کودکان ۷-۸ ساله و یا حتی بزرگتر. این موضوع دلایل مختلفی دارد، که یکی از دلایل مهم عدم شروع فرآیند مستقل شدن در سن مناسب هست.👌👌 ✴️ از دو سالگی بچه ها باید کم کم و به تدریج، مستقل بازی کردن را یاد بگیرند. هر چه سن مستقل شدن بچه ها به تأخیر بیفته، وابستگی شدیدتر میشه و فرآیند استقلال بچه ها سخت تر میشه. ✴️ از دو سالگی به بعد، شرایط مستقل بازی کردن کودک را در زمانهای هر چند کوتاه فرآهم کنید. مثلا به ازای ۱۵ دقیقه بازی( ) یا بودن در کنار مادر، کودک ۱۵ دقیقه مستقلا بازی کند. ممکن است این زمان برای بعضی کودکان بیشتر و برای بعضی کودکان کمتر باشد، حتی در حد پنج دقیقه. با صبوری پیش برید، این زمان به تدریج افزایش پیدا خواهد کرد.( البته بعضی از کودکان قبل از دو سالگی نیز توانایی تنها بازی کردن را دارند). ✴️ سعی کنید از بازیهایی که کودک بیشتر به آنها علاقه دارد شروع کنید، وسایل بازی را در محیط امن و بی خطر در اختیارش بگذارید و کمی از کودک فاصله بگیرید. ✴️ توانایی مستقل بازی کردن، علاوه بر افزایش استقلال کودک، تأثیر بسزایی در افزایش اعتماد به نفس و خلاقیت کودک دارد. 👌👌 🔵 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
پ.ن: عکس مربوط به نقاشی با رنگ انگشتی پسر دوساله من هست، رنگ را براش میگذارم، درب حمام هم باز میگذارم، خودم در اتاقی که روبروی درب حمام هست کار میکنم و نامحسوس حواسم بهش هست😉. هر بار نهایتا ۱۲- ۱۵ دقیقه به تنهایی بازی میکنه👌 🔵 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
به نام خدا سلام، وقت همگی بخیر لجبازی (۱) 🔵 این روزها « خودم خودم» گفتنهای پسر کوچیکه تمامی نداره. کارهای شخصیش از حمام کردن، لباس پوشیدن، شانه مو و... که بماند: خودم غذا بپزم، خودم ظرف بشورم، خودم جارو کنم، خودم تلفن جواب بدم☹️ 🔵 تا قبل از دو سالگی قبول می کرد که با یک کاسه وارونه که نقش گاز را داشت و قابلمه خالی چند دقیقه ای آشپزی بازی کنه و الان نه، فقط قابلمه ای که سر گاز روشن هست. خودم غذا بپزم، خودم فلفل بریزم.😔 🔵 مخالفت هم که فایده ای نداره، اون وقت باید یکساعت جیغ و گریه را تحمل کنی و با هیچ چیزی هم حواسش پرت نمیشه. 🔵 پس بهترین راه همراهی و صبوری برای گذر از این شرایط سنی هست. به جای ایستادن روبروی کودکم در کنارش می ایستم. گاز را خاموش میکنم ولی گرمای قابلمه را حس میکنه، یک نمکپاش که سوراخهاش بسته شده میدم دستش به قول خودش فلفل بریزه. اگر غذا ادویه ای لازم داشته باشه واقعا میدم دستش بریزه. چند دقیقه کوتاه باهاش همراهی میکنم: - به به، باشی باشی چی میپزی آشپزباشی؟ - چه غذای خوشمزه ای؟ - نمک ریختی؟ فلفل ریختی؟ - یکم همش بزن نسوزه - بابا شب بیاد بخوره ببینه چقدر خوشمزست!!! - حالا درش را خودت بگذار تا قشنگ بپزه😉 🔵 بعد از چند دقیقه همراهی حوصله خود کودک هم از این بازی سر میره و با میل خودش میاد پایین، اما امان از وقتی که بگم نه نمیشه، تو نمیتونی، داغه میسوزی😡😢 ادامه دارد ... 🔵 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
🔵 این نکته را هم بگم تحمل این روزها برای فرزند دوم خیلی برام راحت تره، چون این مسیر را یکبار رفتم و از نتیجه ای که گرفتم بسیار راضی هستم.👌👌 🔵 لجبازی از حدود دو سالگی شروع میشه، همه کودکان لجبازی دارند، مهم نوع برخورد والدین با لجبازی کودک هست که این رفتار را تشدید یا تضعیف میکند. 🔵 این رفتار نوعی از مسیر رشد کودک برای رسیدن به استقلال هست، با صبوری و همراهی، اعتماد به نفس کودک به شدت افزایش پیدا میکند. در صورت ممانعت یا مخالفت کردن با او به شدت لجبازی میکند. بهتره صبور باشیم، به بچه ها فرصت بدیم تا حس استقلالشون را ارضا کنند‌. 🔵 توجه داشته باشیم که در این سن باید تا حد امکان افعال منفی را کم و کمتر بکار ببریم، نکن، دست نزن، نمیشه، نمیتونی، کار تو نیست و...، پس بهترین گزینه، همراهی صبوری و سپس اعمال تغییر هست. 🔵 وقتی در مواردی که می شود با اندکی صبر و حوصله و ایمن سازی محیط شرایط را برای استقلال کودک به وجود آورد و بستر مناسب را ایجاد کرد، با کودک مخالفت کنیم، لجبازی کودک تشدید می شود و به موارد بیشتری توسعه پیدا میکند. افزایش لجبازیها شرایط را برای والدین واقعا سخت میکند.😔 ادامه دارد... 🔵 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
🔵 امروز یک تجربه در همین زمینه داشتم. پسر کوچیکه از اذان صبح مامانش را همراهی میکنه که یک وقت از فیض بین الطلوعین بی نصیب نمونه 😉 در همه کارها پای ثابت هست. صبح تا اومدم از سطل برنج، برنج بریزم توی قابلمه گفت: من میخوام بریزم😄 سطل برنج را گذاشتم کف آشپزخانه، میخواست با پیمانه برنج برداره، یا پیمانه تقریبا خالی بالا میامد یا مقداری از برنج بیرون می ریخت. می دونستم که « بسه دیگه، بده به من، نمیتونی و داری می ریزی و...» نتیجه ای جز لجبازی و یکساعت جیغ و گریه نداره. 🔵 باهاش همراه شدم: به به چه قشنگ برنج میریزی، حتی چند بار گفتم کمه بازم بریز، حین بازی همزمان برنج هایی که روی زمین می ریخت سریع جمع می کردم. بعد گفتم: میتونی خودت بگذاریش روی گاز؟ ( البته برنج هنوز نه درست پیمانه شده بود نه شسته شده بود) گفت: اره با تلاش قابلمه را روی گاز گذاشت گفتم: روشنش کنیم تا بپزه 🔵 حالا من میخوام تا برنج بپزه اینجا را جارو بزنم، نپتون دستی را آوردم شروع کردم کشیدن روی قالی، سریع جارو را از من گرفت: خودم جارو بزنم😉😄 منم خوشحال سریع برنج را پیمانه کردم و سطل برنج را گذاشتم داخل کابینت.😉👌 چند دقیقه ای هم جارو کشیدن و بعد پروژه بعدی، خودم صبحونه بیارم🙈😂 🔵 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
به نام خدا تجربه های روزانه ۹۲ ➖ پسر کوچیکه میخواست سه چرخه خودش را از شیب ورودی، قسمت بازی پارک بیاره بالا. اول خواست مثل داداشش که با دوچرخه🚲 سریع رفت بالا انجام بده دید نمیتونه. پیاده شد ، جلوی سه چرخه را می کشید تا وسط شیب می اورد بالا، یک لحظه دستش را رها میکرد، شاید خسته میشد یا میخواست از پشت سه چرخه را هل بده، سه چرخه روی شیب لیز میخورد و میرفت پایین. دوباره از اول☹️😊، چهار بار سه چرخه را تا اواخر شیب بالا کشید ولی از دستش رها شد و رفت پایین☹️ ➖ حالا بنده چه کار میکردم‌؟🤔 هیچی😂، برای خودم ایستاده بودم، تو دلم ذوق می کردم از دیدن این تلاش ولی دخالت نه. نه هول کردن کودک : بدو دیگه نه ناامید کردن و القا ناتوانی: نمیتونی نه دلسوزی بیجا: بذار من برات بیارم نه ترساندن: میخوری زمین و... نه عجله کردن: دیر شد، یکساعت اومدیم پارک حالا همش را گیر بالا کشیدن سه چرخه هست. ➖حالا به جای بیست بار، دوبار سوار سرسره بشه هیچ اشکالی نداره😂، این تلاش خیلی مهم تر هست👌. ولی اون «تونستم تونستم» که آخرش گفته میشه حظ واقعی هست برای یک کودک و همینه که بخش اعظم اعتماد به نفس در سه سال اول زندگی شکل میگیره همون سه سالی که بچه ها بیشترین پیام ناتوانی در دریافت می کنند متاسفانه. پس به کودک فرصت میدیم تا اونجایی که میتونه تلاش خودش را انجام بده. ۹۲ 🌺 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
❌❌ حالا یک سوال در ذهن خیلی از مادرها به وجود میاد: از کجا بفهمیم فرزند ما در هر سنی توانایی انجام چه کارهایی را داره، تا انجام اون کار را به عهده خودش بسپاریم و دخالت نکنیم؟ ✅ لازم نیست بدونیم. چون اصلا توانایی های هر کودک منحصر به فرد هست و مثل هم نیست. حتی شما می بینید که فرزندان دوقلو و چندقلو هم بعضاً در توانایی ها مثل هم نیستند. ولی اگر در روند طبیعی رشد کودک اخلال ایجاد نکنیم، کودک در هر سنی توانایی های خود را بروز می دهد. مثلا وقتی کودک می تونه با دست غذا بخورد ما با قاشق به او غذا میدیم، وقتی میتونه قاشق را خودش بالا بیاره گرچه که قبل از ورود به دهن قاشق را کج میکنه و همه غذا را خالی میکنه😂😂، ما مانع میشیم،وقتی میتونه چارچنگولی😉 از پله ها بالا بره ما بغلش می کنیم و...، ما در روند طبیعی رشد و استقلال کودک اخلال ایجاد می کنیم. ✅ فقط کافیه که مانع کاری که کودک خودش میخواهد انجام دهد، حالا با هر کیفیت و مدت زمان، نشویم. ✅ قبلا در مورد زیاد صحبت کردیم، مثلا با کاشت هسته ها، رفتن به طبیعت و...، این موضوع هم به نوعی حالت دیگری از درک فرآیند هست. کودک من میخواهد سه چرخه خودش را از شیب بالا بیاره، اگر من بگم من میارم، فرصت درک فرآیند را از فرزندم گرفتم. فرصت درک موانع سختی ها، پیدا کردن روش مناسب، حذف خطاها و... ✅ پس بهتره نتیجه محور نباشیم، بلکه فرآیند محور باشیم‌. مثلا اینکه فرزند مثلا ۱۴ ماهه من بتونه یکبار چهارچنگولی از پله های سرسره بالابره و فقط یکبارسر بخوره خیلی خیلی مفیدتر از این هست که من کودک را بغل کنم و بیست بار روی سرسره بنشانم تا سر بخورد و پایین بیاد. ✅ سوال پرتکرار مهم بعدی: فرزند من وقتی نمیتونه یک کاری را انجام بده، گریه و زاری میکنه، من چکار کنم؟ دقیقا پاسخ مثل سؤال قبل هست. ۱) در روند طبیعی رشد کودک اخلال و مانع ایجاد نکنید. ۲) خود را خیلی قدرتمند نشون ندید. مثلا تا کودک یک کاری را نتونست انجام بده و‌ گریه کرد سریع شما قدرتمندانه اون عمل را انجام ندید. ۳) درک احساس، میدونم دوست داری خودت کفشت را بپوشی، بیا با هم فکر کنیم ببینیم مرحله به مرحله باید چه کارهایی انجام بدی، اگر تلاش کنی حتما میتونی ۴) سرزنش نکنید: باز شروع کردی، خوب نشد که نشد. خودم برات انجام میدم. ۵) در طول روز توانمندیهای کودک را زیاد توصیف کنید. ۶) جملات ناامیدکننده مثل نمی توانی را از مکالمات روزمره حذف کنید. ۷) تا می توانید کودک را در کارهای مختلف مشارکت دهید و کار او را با هر نوع کیفیتی توصیف کنید و بپذیرید. ۸) در مقابل ناکامی کودک برخورد تند و عصبی نداشته باشید. ۹) سعی کنید هدایتگر باشد نه انجام دهنده عمل ۹۲ 🌺 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
👆 امروز جایی رفته بودم، این صحنه را دیدم. نوه ای که داشت چهار دست و پا از پله ها بالا میرفت و پدربزرگ نازنینی که بدون مانع شدن فقط پشت سر او با آرامش مراقب بود. پسر بچه وقتی رسید بالا برای خودش با ذوق فراوان دست میزد. دیدم دقیقا مرتبط با مطلبی هست که دیشب در حال نوشتنش بودم وسطش خوابم برد.😂😂 ۹۲ 🌺 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
به نام خدا ✅ داشتم تو گالری گوشی دنبال عکس میگشتم یکدفعه این عکس👆 را دیدم که فراموشش کرده بودم. آخه در طول روز از خیلی از وقایع و تجربه ها عکس میگیرم برای کانال، ولی آخرش فرصت نمیشه در موردش بنویسم و به فراموشی سپرده میشه☹️. عکس مربوط به هفته پیش هست، پسر کوچیکه از صبح رفته بود سوییشرت پوشیده بود تا شب که خوابید و میگفت سردمه فصل زمستون اومده😂. با همین وضعیت خمیر هم ورز داد حتی با سوییشرت میرفت سرویس بهداشتی.😉 ✅ اینجا ممکنه من مادر مرتب بگم : بچه آخه مگه هوا سرده!! هوا به این گرمی ما زیر کولریم اون وقت تو سوییشرت پوشیدی !!! عرق میکنی بدتر سرما میخوری!! که همه و همه هم از سر دلسوزی و محبت مادرانه هست. 👌👌 ✅ اما بچه چی دریافت میکنه؟ نظر من و احساس من اصلا برای مامان مهم نیست. من استقلال ندارم. ✅ یادمون باشه که استقلال یکی از مهمترین مراحل رشد بچه هاست. تا جایی که استقلال بچه ها باعث ضرر جانی به خودشون یا بقیه نمیشه و یا ارزشی زیر پا گذاشته نمیشه مانع استقلالشون نشیم. گاهی از روی محبت حواسمون نیست، انقدر آزادی و استقلال بی خطر بچه ها را محدود می کنیم بعد متوجه نیستیم که لجبازیها و پرخاشگریها و حرف گوش نکردنها از کجا میاد!!! متوجه اثراتش در نوجوانی و جوانی نیستیم!!! ✅ یادم هست پسر بزرگه که زیر سه سال بود یکی از تمرینهای نوشتنی من همین مورد بود که روزی چند بار دارم آزادی و استقلال بچه را ناخواسته محدود میکنم در حالی که هیچ ضرری برای خودش و من نداره و ارزشی زیر پا گذاشته نمیشه. دیگه به مرور عادت شد و نیازی به نوشتن هم نیست‌. ✅ مثال بزنم از زیر پا گذاشتن ارزشها شبیه پوشیدن سوییشرت ولی برعکس😉 ( میگم چون سوال خیلی از مامانها هست) اگر پسر من بخواد مثلا وقتی از سرویس بهداشتی میاد بدون لباس بچرخه، اونجا ارزش حفظ حریم و حیا که برای خانواده ما خیلی مهمه زیر پا گذاشته میشه. پس در اون حالت با قاطعیت ولی مهربانی و آرامش میگم: من و داداش چشمامون را بستیم باز نمیکنیم بدو لباست را بپوش میخوایم صبحونه بخوریم، یا بریم بازی کنیم یا ... ✅ پس هوشمندانه بکن و نکن ها را نگه میداریم برای اون موقعیتهایی که واقعا لازمه.👌👌 ✅ در مورد نوشتن هم بگم، شاید سوال پیش بیاد، من از دوران بارداری اول، مطالعات تربیتی را شروع کردیم‌. ولی از حدود ۱۸ ماهگی تا سه سالگی فرزند اولم با شرایطی روبرو شده بودم که هرچی قبلا مطالعه کرده بودم کم بود، با لجبازیهایی مواجه بودم که تا الان نمونش را حتی در سوالات مادران هم ندیدم. لجبازیهایی عجیبی که حتی اطرافیان هم بهم میگفتن این بچه بدون نهیب و کتک درست نمیشه‌.😂 ✅ شاید اون موقع نمیدونستم راه درست چیه، ولی حداقل میدونستم براساس آموزه های تربیتی دینم، دعوا و کتک راهش نیست. اون موقع بود که شروع کردم به نوشتن، روزی چند تا دستور میدم: بکن، نکن، بشین، نپر، بخور، نخور،نیفتی، نریز و...... کدومها را میتونم نگم اصلا، کدومها را میتونم جایگزین کنم. به جای جملات دستوری، جملات خبری بکار ببرم،چطور وارد بازی لجبازی با بچه نشم، ارزشهای من چی هست، کجاها میتونم صبوری کنم، تا بالاخره این رفتارها برای من نهادینه شد و کم‌کم نیاز به نوشتن کمتر شد. همیشه به مادرها هم میگم انتظار تغییر آنی نداشته باشید انقدر تمرین و تکرار و تجربه کنید تا رفتارهای درست در وجودتون تثبیت بشه.👌 🏴 لینک کانال مادرانه های مشترک👈 https://eitaa.com/madaranehayemoshtarak
1⃣ لیست اول: مسائل کلی تربیت فرزند #رنج #ایده_آل_گرایی #دغدغه_های_مادرانه #وابستگی #صبر #نیاز_ارتباط #نیاز_توجه #نیاز_کنجکاوی #نیاز_یادگیری #نیاز_کشف #نیاز_خلاقیت #نیاز_نوآوری #نیاز_احترام #نیاز_محبت #نیاز_عزت_نفس #نیاز_اعتماد_بنفس #نیاز_شخصیت #نیاز_امنیت #نیاز_به_تعلق_و_دوست_داشته_شدن #نیاز_به_احساس_تعلق_و_دوست_داشته_شدن #نیاز_امنیت #نیاز_پوشاک #حق_انتخاب #پذیرش #کمالگرایی #راهکارها #تعادل_در_نیازها #نحوه_تذکر_به_همسر_و_دیگران #تفاوت_رفتار_والدین #باج_دادن #حرف_دل_مادرانه #حرف_زشت #تجربه_های_بارداری #مستقل_شدن_در_طهارت #تفکر_و_شخصی_سازی #مواجهه_با_ترس_و_استرس #نصیحت_در_عمل #فرزندآوری #روز_ملی_جمعیت #روابط_فرزندان #نقش_مادر_در_تربیت_فرزند #صرفه_جویی #راهنمای_استفاده_از_هشتگها 🌺لینک کانال مادرانه های مشترک👈 @madaranehayemoshtarak
➖ولی وقتی نیاز کودکت را میشناسی، تکرار این تجربه ها مادر را بهم نمی ریزد که هیچ، آنقدر عادی می شود که اغلب آن را نمیبینی، اتفاقی است کاملا عادی و معمولی ➖ برعکس زمانی که روی این موارد تمرکز کردی و هیچ چیز دیگر را نمبینی، همین موارد کوچک و بی اهمیت می شود عامل چالش ها و کشمکش های بزرگ و بی نتیجه ➖وقتی ساعت یک بعدازظهر مردادماه با سوییشرت پاییزه میاد بیرون ، حالا دلت میخواهد ارتباط بگیری با ذهن کودکت که واقعا چی در آن میگذره !! ➖و اینجا کودک هم ارتباط میگیرد و از تخیلاتش میگوید. ➖وقتی میگویی گرمت نیست !! خفه میشی! گرما زده میشی !! کودک هم میگوید : نه اصلا، خیلی هم سردمه چرا ؟ چون تو با احساسش همراهی نکردی و احساسش را درک نکردی با تو همراه نخواهد شد. ➖بهش گفتم : به نظرت من هم سوییشرت بپوشم ؟ 👦: نه ، مامانها که نمیرن جنگ ➖مگه تو الان رفتی جنگ ؟ 👦: بله دیگه نمی‌بینی لباس سبز جنگی پوشیدم ➖که اینطور ، این لباس جنگه؟ 👦: بله دیگه ➖چیزی که یک لحظه هم به ذهن من خطور نمی‌کرد!! و حالا چون منم با تخیلات او همراهم ، این سوییشرت و کلاه بافتنی و چکمه پوشیدن در روزی از مرداد ماه که به دلیل شدت گرما تعطیل شده ، کاملا طبیعی است، اینها لباس جنگی اوست و در سنگرش با دشمن می‌جنگد. ➖و من این سوییشرت سبز و کلاه بافتنی سبز را بیشتر از هر لباس و کلاه جنگی کودکانه ترجیح می دهم چون زاییده خلاقیت ذهن خودش است. با استفاده از امکانات موجود در خانه شبیه ترین لباس به لباس جنگی را برای خودش فراهم کرده.👌👌 و این همان تفاوت در نوع نگاه است. این نکته را هم مد نظر داشته باشیم که در سنین پایین تر به خصوص زمانی که تکلم و دایره لغات کودکان هنوز کامل نشده، این مسئله شدیدتر است. چون ارتباط کلامی کمتری برقرار میکنند پی بردن به تفاوت نوع نگاه آنها با والد سخت تر است. ✅ به این فکر میکنم که بسیاری از اختلافات، دلخوری ها، ناراحت شدن هایی که در روابط بین انسانها به وجود می آید ، والد و فرزند، همسران ، اقوام، همکاران ،دوستان و... ناشی از همین تفاوت نوع نگاه هست. آنقدر سریع جبهه میگیریم و میخواهیم درستی حرف خودمان را ثابت کنیم که راهی برای ارتباط با احساس طرف مقابل باقی نمیگذاریم. شاید او با عینک دیگری موضوع را می بیند. اندکی صبر و سکوت و همدلی لازم است تا کلید ارتباطی را بدست بیاریم. از منظری دیگر،من و آن کسی که از رفتار و حرف و عمل او ناراحت می‌شویم همان کودکانی هستیم که نوع نگاهمان با هم فرق دارد فقط در قالب ظاهریِ یک بزرگسال قرار گرفته ایم. شما از تفاوت نوع نگاه چه تجاربی دارید ؟؟ ✅ نشر فقط با نام و لینک کانال مادرانه های مشترک👈 @madaranehayemoshtarak