eitaa logo
علمای همدان
1.5هزار دنبال‌کننده
4.6هزار عکس
234 ویدیو
19 فایل
🕌امام علی(علیه السلام) : «العُلَمَاءُ بَاقُونَ مَابَقِیَ الدَّهرُ» تا روزگار هست، علماء نیز باقی‌اند. 📚نهج‌البلاغه، حدیث۱۴۷ نشر بدون ذکر منبع🚫 👤مقام معظم رهبری : «همدان پُر از چهره‌های علمی‌ است، این منطقه از لحاظ علمی بابرکت است.» @hosseinifazel
مشاهده در ایتا
دانلود
الف) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ ب) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ پ) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ ت)   ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ ث) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ ح) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ ج) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈ خ) ┈┉┅━━━━━━━━┅┉┈
📷تصویر 🔰تصویری از مزار مرحوم آیت الله میرزا (رضوان الله علیه) واقع در قبرستان حاج شیخ(قبرستان نو) قم ✍کانال 🆔 @OlamayeHamedan
🔰مرحوم میرزا اسدالله حجت همدانی فرزند مرحوم میرزا (رضوان الله علیه) در سال ۱۲۷۱ شمسی(۱۳۱۰ قمری) در محله جولان همدان در یک خانواده علم و فقاهت به دنیا آمد. پدرش مرحوم آیت الله میرزا محمد حجت(دریایی) همدانی از اعاظم مجتهدین و از فقهای برجسته و افاضل علمای همدان بود که از تربیت یافتگان حوزه علمیه نجف محسوب می شد. جدش مرحوم حاج شیخ محمدحسن حجت نیز از اکابر علماء و فضلای همدان بود. مرحوم میرزا اسدالله از نظر سنی از مرحوم آیت الله هم بزرگ‌تر بود‏‎ ‎‏و در همدان به «آمیرزا اسدالله حجت» معروف بود. مرحوم میرزا اسدالله تحصیلات مقدمات و بخشی از دروس سطوح را در محضر مرحوم والد در همدان بهره برد و سپس برای کسب علم به شهر اصفهان عزیمت نمود. او در حوزه اصفهان مدتی از بزرگان و علمای اصفهان از جمله مرحوم آیت الله سید ابوالقاسم دهکردی استفاده علمی کرد، ولی فکر سرشار و ذهن موّاج او اقامت در اصفهان را با همه عظمت علمی آن، مناسب ندید و به شهر قم عزیمت نمود. او در حوزه علمیه تازه تاسیس قم نزد مرحوم موسس، آیت الله العظمی شیخ عبدالکریم‏‎ ‎‏حائری یزدی سالها تلمذ نمود. مرحوم آیت الله صابری درباره ایشان می نویسد : «او عالمی جلیل و فاضلی کامل فقیهی محقق مجتهدی دقیق و در دقت نظر و ظرافت فکر بر بسیاری از اقران خویش برتری داشت و مانندش کمتر پیدا می شد.»(تاریخ مفصل همدان، ج۲، ص۲۰۳) او در همدان در کنار مرحوم آیت الله میرزا (رضوان الله علیه) لقب «اسدین» را به آن دو عالم بزرگوار داده بودند. متأسفانه شرایط بد و خفقان دوران سلطنت رضاخان پهلوی، مانع از شکوفایی دانش و مقام علمی آنان گردید. میرزا اسدالله حجت به همراه مرحوم میرزا اسدالله غروی شریعتمداری برای ادامه تحصیل و تکمیل مدارج علمی عازم نجف اشرف گردید و از اساطین علم و فقهای آن دیار به استفاده علمی پرداخت و سالیانی در درس محقق اصولی مرحوم آیت الله آقاضیاء الدین عراقی حاضر و با تمام دقت و مراقبت به تکمیل مراتب علمی خود اشتغال داشت و از بسیاری از مجتهدین به اخذ اجازه و گواهی اجتهاد نائل و در همه اجازات از دقت نظر و جودت فکر و استقامت رأی او تمجید و توصیف شده است. مرحوم آمیرزا اسدالله حجت پس از نیل به کمالات عالیه علم و فضل و شایستگی به ایران بازگشت و در همدان در محله جولان مسکن پدری خویش ساکن شد و در مسجد جامع شب و ظهر در یکی از شبستانها اقامه نماز جماعت می نمود و صبحها در مسجد «نظر بیگ» نزد محله جولان امامت می کرد و برای عده ای تدریس فقه و اصول داشت. از جمله شاگردان ایشان در همدان؛ *مرحوم آیت الله *مرحوم آیت الله *مرحوم آیت الله *مرحوم حاج شیخ *حاج بودند. مرحوم آیت الله عراقچی درباره ایشان در خاطرات خود می نویسد : «وقتی به همدان آمد از نظر مالی‏‎ ‎‏وضعیت خوبی نداشت و به ناچار دفتر ازدواج باز کرد و این امر به‏‎ ‎‏موقعیت اجتماعی او ضربه زد؛ زیرا در آن ایام اگر کسی محضردار‏‎ ‎‏می‌شد، مردم او را با حکومت طاغوت مرتبط می‌دانستند و در اذهان‏‎ ‎‏مردم از عدالت ساقط می‌شد. به همین خاطر پس از درگذشت پدر،‏‎ ‎‏وقتی به اقامه نماز در مسجد پدرشان پرداخت، مردم چندان استقبال‏‎ ‎‏نکردند.‏»(پرتو آفتاب، ص۲۳) مرحوم آمیرزا اسدالله حجت از علمای بزرگ اجازه اجتهاد و روایت دارد که همه را مؤلف مشاهده و قرائت کرده و الفاظ و القابی که در آنها به کار برده شده، همه از مقام عالی و موقعیت بزرگ علمی و عملی و تقوای او حکایت دارد. در اجازه ای که مرحوم آیت الله آقاضیاء الدین عراقی برای او نوشته این عبارات دیده می شود : «العالم الفاضل جمال الملة والدين و بهاء الفقهاء والمجتهدين العالم الربانی و الفاضل الصمداني» مرحوم آیت الله شیخ عبدالکریم جزی اصفهانی در تاریخ ۱۲ رجب ۱۳۳۶ قمری اجازه روایتی برای ایشان نوشته و در آن اجازه چنین گفته که من بنا و معاهده با خود داشتم که برای کسی اجازه ننویسم، ولکن او از نظر شدت اعتماد به استعداد و حصول قوه قدسیه و تقوای ایشان این اجازه را نوشتم. مرحوم آمیرزا اسدالله حجت از آنجایی که مدتی هم نزد مرحوم آیت الله سید ابوالقاسم دهکردی اصفهانی درس خوانده بود، از ایشان هم اجازه ی اجتهاد دارد که او در آن اجازه نامه با این عبارت و جملات توصیف شده است. «العالم العادل والفاضل الكامل نور حديقة بساتين الفقهاء قد حضر عندي برهة من الزمان و قرأ جملة من الاحكام فوجدته ذاخ جودة القريحة و استقامة السليقة بالغارتبة الاجتهاد(الاجازه)» سرانجام ایشان در روز پنجشنبه، در ۱ مهر سال ۱۳۶۱ شمسی مطابق با ۲(۵) ذی الحجه سال ۱۴۰۲ قمری در سن ۹۰ سالگی در همدان درگذشت و پس از تشییع، پیکر ایشان در آرامستان باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد. ✍کانال 🆔 @OlamayeHamedan
👥حضرات آیات و حجج اسلام : ۱)مرحوم ۲)مرحوم ۳)مرحوم ۴)مرحوم ۵)مرحوم ۶)مرحوم ۷)مرحوم ۸)مرحوم ۹)مرحوم ۱۰)مرحوم ۱۱)مرحوم ۱۲)مرحوم ۱۳)مرحوم ۱۴)مرحوم ۱۵)مرحوم میرزا ۱۶)مرحوم ۱۷)مرحوم ۱۸)مرحوم ۱۹)مرحوم ۲۰)مرحوم ۲۱)مرحوم ۲۲)مرحوم ۲۳)مرحوم ۲۴)مرحوم ۲۵)مرحوم ۲۶)مرحوم ۲۷)مرحوم ۲۸) مرحوم ۲۹)مرحوم ۳۰)مرحوم ۳۱)مرحوم ۳۲)مرحوم ۳۳)مرحوم ۳۴)مرحوم ۳۵)مرحوم ۳۶)حاج ۳۷)مرحوم میرزا ۳۸) مرحوم میرزا ۳۹)مرحوم ۴۰)مرحوم ۴۱)مرحوم ۴۲)مرحوم ۴۳)مرحوم ۴۴)مرحوم ۴۵)مرحوم ۴۶)مرحوم ۴۷)مرحوم ۴۸)مرحوم ۴۹)مرحوم ۵۰)مرحوم مرحوم ۵۲)مرحوم ۵۳)مرحوم ۵۴)مرحوم ۵۵)مرحوم ۵۶)مرحوم ۵۷)حاج ۵۸)مرحوم ۵۹)مرحوم ۶۰)مرحوم
👥آیات و حجج اسلام و المسلمین : ۱)شیخ ۲)شیخ ۳)شیخ ۴)شیخ ۵)شیخ ۵)شیخ ۶)شیخ ۷)شیخ ۸)حاج ۹)حاج ۱۰)حاج ۱۱)حاج ۱۲)حاج ۱۳)شیخ ۱۴)شیخ ۱۵)شیخ ۱۶)شیخ ۱۷)شیخ ۱۸)شیخ ۱۹)حاج ۲۰)حاج ۲۱)حاج ۲۲)شیخ ۲۳)شیخ ۲۴)شیخ ۲۵)حاج ۲۶)شیخ ۲۷)شیخ ۲۸)شیخ ۲۹)شیخ ۳۰)شیخ ۳۱)شهید شیخ ۳۲)شیخ ۳۳)شیخ ۳۴)شیخ ۳۵)شیخ ۳۶)شیخ ۳۷)شیخ ۳۸)حاج ۳۹)شیخ ۴۰)شیخ ۴۱)شیخ ۴۲)شیخ ۴۳)شیخ ۴۴)شیخ ۴۵)شیخ ۴۶)شیخ ۴۷)شیخ ۴۸)شیخ ۴۹)شیخ ۵۰)شهید حاج ۵۱)حاج ۵۲)حاج شیخ ۵۳)شیخ ۵۴)شیخ ۵۵)شیخ ۵۶)حاج ۵۷)شیخ ۵۸)شیخ ۵۹)شیخ ۶۰)شیخ ۶۱)حاج ۶۲)حاج ۶۳)شیخ ۶۴)شیخ ۶۵)شیخ ✍کانال 🆔 @OlamayeHamedan
🔰مرحوم حاج سيد میرعبدالباقی فاضل دزفولی همدانی فرزند مرحوم «سید محمد» در سال ۱۲۵۲ شمسی(۱۲۹۰ قمری) در شهر نجف اشرف به دنیا آمد. پدرش مرحوم سید محمد بن سید فرج الله بن سید اسدالله بن سید محمد بن قاضی مجدالدین دزفولی، از علمای برجسته دزفول بود و مدتی هم شاگردی شیخ اعظم انصاری و مرحوم میرزای شیرازی بزرگ را کرده بود و از مرحوم شیخ حسن کاشف الغطاء اجازه داشت و اجداد او همگی از علمای به نام آن دیار بودند. اصالت او از سادات قاضی دزفول و زادگاهش شهر نجف عراق بود، اما به دلیل سكونت در همدان به «فاضل همدانی» شهرت یافت. او در مدتی که در دزفول بود از محضر مرحوم آیت الله شیخ محمدرضا معزی دزفولی بهره مند شد و سپس به نجف رفت. مرحوم سید فاضل در نجف از شاگردان مرحوم ميرزا محمدحسن شيرازی و اواخر زندگانی مرحوم شيخ اعظم مرتضی انصاری بود و گویا هنگام مهاجرت ميرزای شيرازی از نجف به شهر سامراء، از همراهان او بوده و مدتی هم از درس مرحوم آیت الله سید علی قاضی طباطبایی بهره مند شد و پس از وفات مرحوم میرزای شیرازی به همدان مهاجرت کرد. ایشان در این سفری که به همدان داشت، مورد استقبال علماء و مردم مومن همدان که به جایگاه علمی و معرفتی آن بزرگمرد عالم عرفان پی می برند، از ایشان تقاضای اقامت در شهر همدان را می نمایند و بر اثر این اصرار، ایشان دعوت آنها را اجابت می کند و به این ترتیب در همدان ساکن می شود. او در مدت ده سالی که در همدان ساکن بود با تربیت طلاب در نشر فرهنگ و معارف اسلامی همّت گماشت. او از سادات مورد احترام و دارای چهره ای با هیبت و شجاع و دارای کلامی با نفوذ بود و سالها در مسجد جامع شهر همدان اقامه نماز و وعظ داشت و با آنکه مسجد ایشان در همدان بسیار بزرگ و وسیع بود، اما مردم مومن آن دیار به حدی در نماز جماعت او شرکت می کردند که صفوف نماز تا پشت درب مسجد کشیده می شد. روزگار ابتدای اقامت مرحوم سيد فاضل در همدان که مقارن با دهه آخر سلطنت «ناصرالدین شاه قاجار» بود که با مداخلات مرحوم آیت الله آخوند در امور شهر و فعاليت و گسترش فرقه شيخيه همراه بود که موجب ناخشنودی مرحوم ملاعبدالله بروجردی و مرحوم سید فاضل شد و آنان را واداشت تا با سخنرانی ها و تحریکات خود که حمایت خوانین متنفذ خاندان ترکمانی قراگوزلو را با خود داشتند، عاقبت به برخورد و نزاع خونین شیعی و شیخی همدان در سال ۱۲۷۶ شمسی(۱۳۱۵ قمری) انجامید که دست آخر به مداخله قوای دولتی ختم شد که در فرجام این نزاع مرحوم ملاعبدالله بروجردی و خوانین قراگوزلو به تهران احضار شدند و ملاعبدالله بروجردی محکوم به اقامت در تهران و خوانین قراگوزلو محکوم به پرداخت جریمه مالی سنگین شدند.(هگمتانه تا همدان، ص۴۲۲) مرحوم سید فاضل که در منابع شیخیه از او به نام «سید عباسی» در اشاره به خلفای عباسی یاد شده است، به کرمانشاه گریخت. او شش سال به حال تبعید در کرمانشاه ماند و بعد از آن به همدان بازگشت، در حالی که از تب و تاب افتاده و آرام شده بود. از مرحوم سید فاضل دو فرزند پسر یاد شده است : *مرحوم حاج که از شاگردان مرحوم سيد محمدكاظم طباطبایی يزدی بود. *مرحوم سيد علی فاضل که طبع شعر داشته و تخلصش «محروم» بوده است. از جمله تالیفات ایشان نیز می توان به آثاری چون؛ *کتاب «شرح احوال بزرگان و مشايخ و شعرای همدان در سه جلد خطی» *رساله خمريه در مضرات شُرب‌ خَمر و حرمت آن *رساله حجابيه *رساله برهان‌ دین الحق در ردّ بر نصارا(مسیحیت) *کتاب «ردّ طريق‌ النجاة روسای صوفيه» *رساله حمل جنازه به اماكن مشرفه *رساله رضاعيه *رساله در صلوة عيدين *رساله در مناسک حج *رساله نقطه *کتاب «روايح‌ المسك فی اوصاف‌ الامام القائم در ردّ بابيه» *کتاب «توحيد الهداية النجاة من الملكات در ردّ بر صوفيه» *کتاب «برهان‌ الموحدين در رد بر عرفاء و شيخيه» *کتاب «هداية الانام فی محكمات قوانين اسلام»(رد و پاسخ بر كتاب نيابيع الاسلام كشيش مسيحی) اشاره نمود. سرانجام مرحوم سید فاضل دزفولی همدانی در سال ۱۳۰۶ شمسی برابر با سال ۱۳۴۵ قمری در شهر همدان از دنیا رفت و بنا به وصيتش، پیکرش را به نجف اشرف برده و در قبرستان وادی السلام به خاک سپرده شد. در‏ همدان ‎قدیم طوق یا پرچم خاصی بود که در یکی از محله‌های معروف برای‏‎ ‎‏مناسبتهای خاصی نصب می‌ شد و برای هر کس عادی این پرچم را‏‎ ‎‏بیرون نمی‌ آوردند، ولی وقتی ایشان از دنیا رفت، اینها بیرون آورده شدند و برای مرحوم آیت الله میرزا نیز این چنین شد. ✍کانال 🆔 @OlamayeHamedan